به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: کشورهای عربی حوزه خلیج فارس یک از بالاترین درآمدهای سرانه در جهان را دارند. مقامات این کشورها با حرارت بالایی در مورد مشکلات سوری ها سخن می گویند و رسانه های تحت حمایت آنها نیز به صورت پیوسته جنگ داخلی سوریه را پوشش می دهند.
در حالی که میلیون ها پناهجوی سوری در دیگر کشورهای خاورمیانه به سر می برند و بسیاری نیز برای رسیدن به اروپا جان خود و خانواده شان را به خطر انداخته اند و حتی برخی در این راه جان خود را از دست داده اند، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس تنها بسیار کمی از پناه جویان را پذیرش کرده و اسکان داده اند.
پس از آن که بحران مهاجرت، اروپا را تحت الشعاع قرار داد و پس از آن که تصاویری از «آیلان کردی» کودک نوپای سوری منتشر شد، گروه های بشردوستانه به طور فزاینده ای ثروتمندترین کشورهای جهان عرب را به ارائه کمک های ناکافی به پناه جویان سوری متهم کرده اند.
تأکید بر این انتقادات عمیق است اما بر نقشی که کشورهایی مانند قطر و عربستان سعودی در تامین بودجه معارضان ضد بشار اسد در سوریه ایفا کرده اند، سایه افکنده است.
به گفته مقامات آمریکایی، شهروندان کشورهای ثروتمند حوزه خلیج فارس - با یا بدون اطلاع دولت های خود - به ایجاد گروه های مسلح سوری کمک کرده اند.
«سارا لی ویتسون» مدیر اجرایی دیده بان حقوق بشر برای بخش خاورمیانه و شمال افریقا گفت: «به اشتراک گذاری در کشورهای عرب حوزه خلیج فارس بار معنایی ندارد و رویکرد عربستان، امارات و قطر ایجاد مشکل، و انداختن بار مشکلات ناشی از آن بر دوش همه است. این منصفانه نیست.»
در واقع، صدها هزار نفر از مردم سوریه در کشورهای حوزه خلیج فارس با ثروت های عظیم نفتی، به عنوان کارگران فقیر مورد استفاده قرار می گیرند. در حالی که بسیاری از مهاجران، افراد حرفه ای هستند که مشاغل پردرآمدی دارند، بسیاری دیگر نیز کارگران کم درامدی هستند که با کوچکترین بهانه ای، به کشورشان بازگردانده می شوند.
این گروه در حال حاضر شامل بسیاری از مردم سوری هستند که از جنگ فرار کرده اند و از تمامی حمایت ها و یا پشتیبانی های مالی ویژه ی پناهندگان قانونی و یا احتمال دریافت حق شهروندی آینده در کشورهای خلیج فارس محروم هستند.
مقامات خلیج فارس و مفسران این انتقادات را رد می کنند، با این حال ادعا کرده اند که کشورهای آنها سخاوتمندانه کمک های انسان دوستانه ای را ارائه کرده اند و مدعی اند که ارائه توانایی کار به سوری ها بهتر از رها کردن آنها در اردوگاه های آوارگان کثیف است.
«عبدالخالق عبدالله» استاد علوم سیاسی در امارات متحده عربی، که به گفته خودش در سه سال گذشته با بیش از 160 هزار سوری مصاحبه کرده است، گفت: «تنها اشاره کردن به کشورهای حوزه خلیج فارس که کاری هم نمی کنند، اقدام درستی نیست.»
برخی دیگر آمریکا و غرب را به خاطر ادامه یافتن جنگ سوریه به مدت چهار سال مورد انتقاد قرار می دهند.
«خالد الدخیل» استاد علوم سیاسی در دانشگاه ملک سعود ریاض، در عربستان سعودی گفت: آنچه که اکنون سوال برانگیز شده به خاطر موقعیت کشورهای حوزه خلیج فارس در جوار سوریه است نه به خاطر اینکه چه کسی در پس ماجرا است و این بحران را خلق کرده است.»
او اذعان کرد که کشورهای حوزه خلیج فارس می توانند کار بیشتری انجام دهند، اما مدعی شد حمایت برخی کشورها از بشار اسد عامل این بحران است.
آنچه به انتقادات دامن می زند ثروت فوق العاده در کشورهای حوزه خلیج فارس است؛ منطقه ای که با مراکز خرید، آسمان خراش های درخشان و بلوارهای عریض پر از خودروهای شاسی بلند اشباع شده است و در جوار سوریه ای قرار دارد که بیش از چهار میلیون آواره دارد.
به عنوان مثال، درآمد سرانه سالانه اردن 11 هزار دلار است و تنها 630 هزار پناهنده را پذیرفته است. با این حال لبنان بیش از 1.2 میلیون سوری، چیزی در حدود یک چهارم از جمعیت کشور خود را پذیرفته است.
ترکیه با درآمد سرانه 20 هزار دلار، حدود دو میلیون پناه جوی سوری را پذیرفته است.
صندوق بین المللی پول درآمد سرانه در قطر را 143 هزار دلار و در عربستان را 52 هزار دلار برآورد کرده است.
بسیاری از مردم سوریه نیز به شدت کشورهای حوزه خلیج فارس را مورد انتقاد قرار داده اند که با وجودی که رقم کمک های مالی خود را در بوق و کرنا می کنند، اقدامات کمی برای بهبود سطح استاندارد زندگی آوارگان سوری انجام داده اند.
«عمر حریری» شهروند سوری که به تازگی با همسر و دختر 2 ساله خود با قایق به ترکیه گریخته است، می گوید: «ما می دانیم که کشورهای حوزه خلیج فارس استطاعت پذیرش ما را دارند ولی هیچگاه این کار را نمی کنند. ما امید را در اروپا می بینیم، نه در حوزه خلیج فارس. آنها (عرب های ثروتمند) به گروه های مسلح کمک کرده اند، نه به آوارگان.»
این هفته، «فهد الشلیمی» مفسر کویتی در یک مصاحبه تلویزیونی گفت که کشور او برای پناهندگان بیش از حد گران است، اما برای کارگران مناسب است.
او گفت: «شما نمی توانید مردم را از محیط و مکانی دیگر با مشکلات روانی و یا سیستم عصبی و یا تروما در جوامع خود پذیرا باشید.»
کاریکاتوریست ها به چنین ایده ای حمله کردند و آن را با تصاویر متعددی مورد تمسخر قرار دادند.
بسیاری در کشورهای حوزه خلیج فارس، آمریکا و متحدان غربی آن را عامل تداوم جنگ سوریه و بحران پناه جویان می دانند.
این هفته، «ناصر الخلیفه» یک دیپلمات سابق قطری در صفحه توییتر خود مقامات غربی را به ریختن «اشک تمساح» برای سوری ها متهم کرد.
«مایکل استفنز» رئیس موسسه خدمات متحده سلطنتی در قطر گفت که تصمیم برای عدم مداخله مستقیم در سوریه، کشورهای حوزه خلیج فارس را در چگونگی واکنش به این جنگ، دچار نوعی سردرگمی کرده است. این موضوع موجب تداوم آوارگی بسیاری از سوری ها شده است.»