جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

تخریب محیط زیست؛ تهدید بقای خود ما است

کد خبر: ۳۳۶۵۷۲
تخریب محیط زیست؛ تهدید بقای خود ما است

١- مصاحبه محمدرضا یزدان پناه ( سرمایه‌گذار سابق ساخت تاسیسات گردشگری درجزیره آشوراده )که در آن به صراحت دیدگاهش را درباره محیط‌زیست بیان کرد و از بی‌ارزش بودن آشورا‌ده و شغال‌ها گفت نقطه عطفی در گفت‌وگو درباره محیط زیست در ایران است. به گزارش جی پلاس، آقای یزدان پناه با این سخنان برای نخستین بار بی‌پرده، پرده از دیدگاهی رایج درباره محیط‌زیست برداشت؛ دیدگاهی که ادامه‌اش را می‌توان در حرف‌های یکی از نمایندگان مجلس درباره جنگل ابر جست‌وجو کرد، آنجایی که آقای اردستانی بی‌پرده پرسید چه ایرادی دارد محیط‌زیست به نفع مردم تخریب شود؟ و بعد گفت خاصیت محیط زیست این است که در خدمت مردم باشد. به نظر می‌رسد پرسش ناشی از آن دیدگاه، این روز‌ها پرسش رایجی است و سوال نماینده اردستان در مجلس شورای اسلامی در حقیقت طرح یک دوگانه است که در یک سوی آن نفع مردم (صرف‌نظر از تعریف نفع) قرار دارد و در سوی دیگرش حفاظت از محیط زیست. از این سوال این‌طور برداشت می‌شود که ما چاره‌یی نداریم که بین نفع خودمان یا حفاظت از محیط زیست یکی را انتخاب کنیم. به نظر می‌رسد این دوگانه ریشه همه سوءتفاهم ها بین عموم مردم، مسوولان اجرایی و مدیران وآنهایی است که به طرفداران محیط زیست مشهورند. ٢- نیازی به توضیح نیست که بقا و زنده ماندن بدیهی‌ترین و پایه‌یی‌ترین نفعی است که همه موجودات زنده از جمله انسان به دنبال حداکثر کردن آن هستند. مطابق هرم مازلو ما انسان‌ها با برآورده شدن این نیاز به سراغ مرحله بعدی نیازهای‌مان خواهیم رفت. بنابراین اگر انتخابی، بقای ما را به خطر بیندازد قطعا نفع ما در آن نخواهد بود و ما به‌طور غریزی دست به آن انتخاب نخواهیم زد. اما ممکن است گاهی به دلیل پیچیده بودن موضوعی که با آن طرف هستیم عواقب انتخاب‌های‌مان چندان روشن نباشد و به نظر برسد انتخاب‌مان درست بوده است. این در حالی است که یک تصویر بزرگ‌تر به ما نشان خواهد داد تا چه اندازه اشتباه کرده و در واقع با آن انتخاب تیشه به ریشه خودمان زده‌ایم. ٣- چند سالی است که جمعیت زنبور‌های عسل در گوشه و کنار جهان در حال کم شدن است. دلیل اصلی این مساله هنوز به درستی مشخص نیست اما بسیاری امواج تلفن‌های همراه و سیستم‌های ارتباطی یا گرمایش جهانی را مسوول این کاهش جمعیت می‌دانند. فرض کنید فردا یک تحقیق موثق نشان دهد دکل‌های تلفن همراه مقصر شماره یک این کاهش جمعیت هستند. آیا عقلانی است بسیاری از ما که حتی با توجه به قیمت‌های گزاف عسل از این ویژگی زنبور‌های عسل هم بهره‌مند نمی‌شویم، در حفاظت از زنبور‌های عسل کوشش کنیم؟ آیا عاقلانه است که به خاطر زنبور‌های عسل از این امکان ارتباطی فوق‌العاده که هر روز باعث نجات جان هزاران نفر می‌شود و مبنای کار و زندگی روز‌مره ما هستند چشم بپوشیم؟ واقعیت اما این است که تولید عسل تنها یک روی رابطه ما و زنبور‌های عسل است؛ این موجودات ریز نقش با کمک به گرده افشانی نقشی کلیدی در کشاورزی و تولید یک سوم غذای مصرفی در جهان دارند. دانستن این نکته کوچک احتمالا باعث تغییر بنیادین در دیدگاه رایج به زنبور‌های عسل خواهد شد. غذا پایه کلیدی بقای ما است و اگرقرار باشد تلفن‌های همراه بقای تعداد بی‌شماری از ما را به خطر بیندازد، دیدگاه‌مان درباره اهمیت تلفن همراه و زنبور عسل دستخوش تغییر اساسی خواهد شد و حفط زنبور‌های عسل را به این امکان ارتباطی فوق‌العاده ترجیح خواهیم داد. مثال بسیار ساده بالا نشان می‌دهد آن دوگانه یا ما یا محیط زیست در اصل اصلا وجود ندارد. ما بخشی از محیط زیست هستیم، نه در مقابل آن و حتی اگر در نگاه اول به نظر نرسد، تخریب هر بخشی از آن بقای خود ما را با خطر جدی مواجه خواهد کرد. بنابراین بهتر است درباره رابطه انسان با محیط اطرافش، با توجه به اظهارنظرها و طرح و نقشه‌های متعددی که از سوی دولتمردان و قانونگذاران ایرانی نسبت به طبیعت ارایه می‌شود، در رسانه‌ها بیشتر بنویسیم و نشان دهیم خاصیت محیط زیست چیست و تخریب آن حتی در کوتاه‌مدت چه عواقبی برای‌مان خواهد داشت. هدف از این تلاش، نشان دادن این واقعیت است که طرفداران محیط زیست فارغ از جنبه‌های انسانی حفاظت از حیات وحش و طبیعت که بسیار ارزشمند هستند، در واقع نگران همه انسان‌ها بوده و می‌دانند تخریب محیط زیست معادل تهدید بقای خود ما است. منبع: روزنامه اعتماد

انتهای پیام

دیدگاه شما