جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

بیکاری؛ عاملی برای زنانه شدن آسیب‌های اجتماعی

براساس آمار معاونت زنان و امور خانواده ریاست‌جمهوری نرخ بیکاری زنان در کشور 4/ 19 درصد، در برابر نرخ 9 درصدی مردان بیکار است.

کد خبر: ۳۴۰۴۳۷
بیکاری؛ عاملی برای زنانه شدن آسیب‌های اجتماعی

به گزارش جی پلاس، این نرخ بیکاری در حالی گریبان‌گیر زنان ایرانی است که براساس آمارها، بیشتر از ۷۰ درصد خروجی دانشگاه‌های کشور را زنان تشکیل می‌دهند، که نشان‌دهنده نبود تناسب افزایش تحصیلات و سطح آگاهی زنان با سهم مشارکت آنها در فعالیت‌های اقتصادی کشور است. برخی این روند را رویکردی غیرعادلانه در مورد زنان می‌دانند. حال علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در مراسم بزرگداشت روز زن با اشاره به نرخ بیکاری دو برابری زنان نسبت به مردان گفته است: «وزارت کار در تلاش است با سیاستگذاری‌های مناسب جایگاه زنان را ارتقا دهد.» با توجه به اینکه در بازار کار کشور بیشتر کارفرمایان تمایل به استخدام مردان و زنان مجرد دارند، آن هم به دلیل برخی مرخصی‌ها برای زنان متاهل ازجمله مرخصی زایمان، ربیعی وزارت کار را ملزم به ایجاد بنیان‌های درست برای سیاستگذاری‌های معطوف به جنسیت دانست. بسیاری از کارشناسان معتقدند عدم حضور زنان در مشارکت‌های اجتماعی و اقتصادی با وجود داشتن تحصیلات باعث سرخوردگی‌های مختلف در آنها می‌شود، که همین امر آسیب‌های اجتماعی را به سمت آنان سوق می‌دهد. چیزی که ربیعی آن را زنانه شدن آسیب‌های اجتماعی با اتفاقاتی همچون پایین‌ آمدن سن زنان سرپرست خانوار می‌نامد. این در حالی است که به گفته ربیعی کار زنان به سمت فصلی شدن و اشتغال در بخش‌های خدماتی پیش رفته است، و برای بازگرداندن جایگاه واقعی زنان باید فکری کرد. علاوه‌بر این براساس آمار نقش زنان در عرصه سیاستگذاری و مدیریت بسیار پایین است، که بسیاری دلیل آن را ذهنیت‌های سنتی و انحصار بازار کار ایران با تفکرات مردسالارانه می‌دانند. از آنجا که حضور زنان در عرصه اشتغال و مشارکت‌های اقتصادی یکی از شاخص‌های توسعه‌یافتگی کشورها به حساب می‌آید ولی براساس بررسی‌های مرکز آمار ایران در سال ۹۲ نرخ مشارکت اقتصادی زنان کمی بیش از ۱۲ درصد بوده که در مقایسه با برخی از کشورهای همسایه نیز پایین است. براساس آمار بانک جهانی در همان سال نرخ مشارکت اقتصادی زنان در کشورهای افغانستان و پاکستان به ترتیب ۱۶ و ۲۴ درصد بوده است. این رقم در کشور ترکیه ۲۹، قطر ۵۰ و عراق ۱۵ درصد بوده است. و در کشورهای توسعه‌یافته مثل آلمان و آمریکا، این رقم به ۵۴ و ۵۷ درصد می‌رسد، یعنی رقمی بالاتر از مردان. پوران ولی‌مراد فعال زنان معتقد است برای بررسی پایین‌بودن نرخ اشتغال زنان در ایران در ابتدا باید به کارنامه متولیان امور زنان در کشور از ابتدای پیدایش آنها توجه کنیم. او می‌گوید: «با توجه به این کارنامه دو مساله پیش روی ماست. یکی مساله نگرش‌های مبتنی‌بر نگاه‌های مردسالارانه حاکم بر جامعه است، و دیگری فعالیت‌های منفعلانه و بدون برنامه متولیان امور زنان در جامعه. رفع تبعیض علیه زنان و حضور آنان در مشارکت‌های اجتماعی و اقتصادی باعث ایجاد چنین نهادهایی درکشور از ابتدای انقلاب شد. امروز امور زنان در تمام سیستم‌ها و سازمان‌های دولتی تشکیل شده است. اما چرا هیچ اقدام موثری صورت نگرفته است؟ یک نمونه آن را می‌توان پایین بودن نرخ اشتغال زنان در جامعه عنوان کرد.» به گفته ولی مراد بی‌برنامگی و عدم توجه به ایجاد زیرساخت‌های لازم به‌منظور حضور زنان باعث این عقب‌ماندگی‌هاست. «تنها کاری که در این چند سال در دولت‌های مختلف صورت گرفت، فقط حرف زدن و برگزاری همایش‌های مختلف بدون اینکه این برنامه‌ها با استراتژی‌های مشخص عملیاتی شوند، بود. او در بخش دیگری از صحبت‌هایش این سخنان را باعث پایین‌آمدن میزان فعالیت گروه‌های مدنی، و ان‌جی‌او‌ها در حوزه زنان می‌داند. چراکه این گروه‌ها با قبول این سخنان ساکت شده و دولتی می‌شوند. ولی مراد معاونت امور زنان را ملزم به ارائه گزارش کار در مورد فعالیت‌های خود می‌داند. به اعتقاد او مشکلات زنان ازجمله بیکاری آنها ریشه‌ای است و تا زمانی که نگاه‌های مردسالارانه بر جامعه حاکم است، و متولیان امور زنان با بی‌برنامگی کار می‌کنند نمی‌توان به حل این مشکلات امیدوار بود. منبع: روزنامه فرهیختگان

انتهای پیام

دیدگاه شما