چهار زن ایرانی که در زندان عراق به سر میبردند، پس از گذشت سه سال و شش ماه اسارت به کشور بازگشتند. به گزارش جی پلاس، مریم بهرامی، معصومه آباد، حلیمه آزموده و فاطمه ناهیدی چهار زنی بودند که در سال ۵۹ به دست نیروهای عراقی اسیر شده و بعد از گذراندن سه سال و شش ماه در اردوگاههای تنومه، موصل، الانبار و زندانهای استخبارات و الرشید در سال ۶۲ به کشور بازگشتند.
فاطمه ناهیدی درباره اسارت خود و سه زن دیگر اینگونه روایت میکند: بیستم مهر ۵۹ در یکی از خطوط مقدم خرمشهر نزدیک شلمچه در حین انتقال مجروحان و شهدا به همراه یک تیم پزشکی به دست نیروهای بعث به عنوان اولین زن ایرانی در خطوط مقدم اسیر شدم و حدود چهار سال در عراق بودم.
یک هفته بعد از آن خانم آباد و بهرامی اسیر شدند. آنها در حالی که برای انتقال کودکان شیرخوارگاه آبادان به شیراز رفته بودند، در بازگشت به خرمشهر در جاده ماهشهر- آبادان به اسارت درآمدند. به فاصله یک هفته بعد از آنها خانم آزموده که برای دیدن خانوادهاش به شیراز رفته بود و محل کارش در زایشگاه خرمشهر بود، در همان جاده ماهشهر ـ آبادان به اسارت درآمد.
بعد از اسارت من و این سه خواهر، خانم میرشکار نیز که همراه همسرشان بودند، گویا در جاده خرمشهر ـ سوسنگرد اسیر شدند که البته همسرشان در آنجا مجروح و به فیض شهادت نائل میشوند و خانم میرشکار هم حدود ۱۳ ماه در اردوگاه موصل عراق اسیر بودند.
در واقع کل زنان ایرانی که به این صورت در عراق اسیر بودند همین تعداد میشدند ولی زنان کرد و عرب هم بودند که در کنار خانوادههایشان در اردوگاههای مرزی نگهداری میشدند.
منبع: خبرگزاری دفاع مقدس