حدود 17 سال پیش که درصدد انتشار کتاب سیره شهید رجایی بودم به همسرشان گفتم ایشان وصیتنامهای هم دارند؟ گفتند: بله وصیتنامهای دارند که تا الآن آن را به کسی ندادهام. از ایشان خواستم آن را به من بدهند تا در این کتاب بیاورم که اصل آن را مرحمت کردند و برای اولین بار اینجانب توفیق آن را پیدا کردم تا این وصیتنامه کوتاه و پرمحتوا را با دستخط شهید رجایی به مردم بنمایانم.
خانم عاتقه صدیقی همسر مکرمه شهید رجایی میگفت:
بیست روز قبل از شهادت شهید رجایی، یک روز که میخواست به جلسهای برود قبل از ترک خانه به او گفتم : «شما این روزها در معرض شهادت هستید پیشنهاد میکنم وصیتنامه جدیدی بنویسید. وصیتنامه قبلی را سالها پیش نوشتهاید.» گفت: فکر بدی نیست!
شهید رجایی در سال ۱۳۵۲ قبل از اینکه به زندان برود، وصیتنامهای نوشته بود. در همان حالی که ایستاده بود و میخواست از منزل خارج شود از من کاغذی خواست تا وصیتنامهای جدید بنویسد. با عجله دفتر مشق یکی از بچهها را آوردم و او بر روی یک برگ بدون اینکه متن را پاکنویس کند وصیتنامهای نوشت و آن را به من داد و از منزل بیرون رفت.
بسم الله الرحمن الرحیم
این بنده کوچک خداوند بزرگ با اعتراف به یک دنیا اشتباه، بیتوجهی به ظرافت مسئولیت از خداوند رحیم طلب عفو و از همه برادران و خواهران متعهد تقاضای آمرزشخواهی میکنم.
وصیت حقیقی من مجموعه زندگی من است. به همه چیزهایی که گفتهام و توصیههایی که داشتهام در رابطه با اسلام و امام با انقلاب تأکید مینمایم.
به کسی تکلیف نمیکنم ولی گمان میکنم اگر تمام جریان زندگی مرا به صورت کتاب درآورند برای دانشآموزان مفید باشد.
هر چه از مال دنیا دارم متعلق به همسر و فرزندانم میباشد. کیفیت عملکرد را طبق قانون شرع به عهده خودشان میگذارم.
برادرم محمدحسین رجایی وصی و همسرم ناظر و قیم باشند.
خدای را به وحدانیت، اسلام را به دیانت، محمد(ص) را به نبوت و علی و یازده فرزندان معصومین علیهمالسلام را به امامت و پس از مرگ را به قیامت و خدای را برای حسابرسی به عدالت قبول دارم و از دریای کرمش امید عفو دارم.
این مختصر را برای رفع تکلیف و تعیین خط مشی برای بازماندگان و بر حسب وظیفه شرعی نوشتم وگرنه وصیتنامه این بنده حقیر با این همه تحولات در زندگی در این مختصر نمیگنجد و مکّه، حج بیتالله بر من واجب شده بود امکان رفتن پیدا نشد. اینک که به لقاءالله شتافتم این واجب را یکی از بندگان صالح خداوند به عهده بگیرد. ثلث اموال به تشخیص بازماندگان به «خیرالعمل» صرف شود و اگر به نتیجه قطعی نرسیدند به بنیاد شهید بدهید.
منبع: وبلاگ نویسنده