مردمی بودن انقلاب اسلامی، موضوعی است که مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای در یکی از سخنرانی های خود، آن را به عنوان نقطه تماز این انقلاب با سایر انقلاب های جهان عنوان می کنند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، ایشان با ذکر خاطره ای از سفر به کشورهای انقلابی قاره آفریقا در همین زمینه می گویند: در جمهوری اسلامی که امام خمینی آن را بنیان نهاد ، انقلاب و نظام و کارش مردمی است. و مردم از ریزترین کارها مطلع می شوند؛ مگر آن چیزهایی که گفتنش مفسده یی بار بیاورد. انقلابی که امام برپا کرد و بر اساس و پایه مردم آن را بنا نهاد ، هیچ کجای جهان نظیر ندارد. در زمان حیات امام راحل من به کشورهای انقلابی زیادی سفر کرده ام. و معمولا نیز گزارش سفرهای مان را خدمت امام ارائه می کردم و ایشان نیز راهنمایی لازم را انجام می دادند. اما خاطره ای که همیشه در ذهن من خواهد ماند و در یکی از این سفر ها بدرستی آنرا درک کردم، این بود که فهمیدم انقلاب امام با انقلاب های دیگر جهان یک تفاوت ماهوی دارد. در سفرم به جنوب آفریقا که پنج شش کشورند، با رهبران انقلابی آنها دیدارهایی داشته ام ؛ خانه ها و قصر ها و زندگی شان و ذهنشان را دیده ام. ساعتها با آنها حرف زده ام. و درست تجربه شان کرده ام. دیدم همانطور که ما انتظارش را داریم که بیش از این اصلا نمی شود انتظار داشت، یک گروه با تفکر چپ ، یک کودتای نظامی کرده اند و یک حرکت نظامی چریکی یا منظم انجام داده اند بعد هم قدرت را در دست گرفته اند و جای قدرتمندان قبل از خودشان نشسته اند. بعنوان مثال در سفری دیدم که قصری که قبلا حاکم پرتغالی در کشور موزامبیک در آن استقرار داشت و حکومت می کرد، همان قصری بود که « سامورا ماشل» رهبر انقلابی موزامبیک - که بعد هم کشته شد- در آنجا زندگی می کرد. او از من هم در همان قصر پذیرایی کرد و من دیدم که وضع آنان با گذشته فرقی نکرده است. در آنجا فرشی بود که من مشغول نگاه کردن به آن شدم. گفت: این ، از آن فرشهایی است که از زمان پرتغالی ها بجا مانده است. دیدم نه فقط در همان قصر و در همان زندگی و در همان تشریفات زندگی می کنند، بلکه به همان روش هم زندگی می کنند. انگار نه انگار که اینها یک گروه انقلابی و مردمی اند. که واقعا مردمی هم نبودند و اصلا در آنجا از مردم خبری نبود. مسافرتهایی که من به خارج از کشور می کردم،غالبا به همین کشور ها بوده است که به اصطلاح در آنجاها انقلابی اتفاق افتاده است. مثلا لیبی ، الجزایر ، موزامبیک، زیمباوه ، چین، کره شمالی غالبا از این قبیل بوده است. ما زندگی و تفکر و رابطه رجال و رهبران انقلابی با مردم را از نزدیک دیده ایم و لمس کرده ایم؛ هیچ کدام از آنها مصداقی برای آن مفهومی که از یک انقلاب و حکومت مردمی در ذهنمان هست ، نداشت. لذا وقتی هم که می میرند تشیع جنازه شان همان تشییع جنازه یی است که برای سلاطین انجام می گیرد. و نه چیزی بیشتر. از مردم خبری نیست . مردم در هیچ قضیه ای از قضایای این کشور ها نقش و حضور ندارند؛ چون در انقلابشان مردم نقش و حضور نداشتند. کودتایی شده ، حزبی سرکار آمده، قدرت را به دست گرفته ، رقبایش را از بین برده و گاهی سالها با هم رقابت کرده اند و جنگ قدرت به راه انداختند. در حالی که امام راحل بر پایه تکیه بر مردم انقلاب کرد ؛ با تکیه بر مردم و جوانان خود مظاهر طاغوت را به دور انداخت؛ نظمی جدید ایجاد کرد . انقلاب ما بر دوش مردم به معنای واقعی کلمه قرار دارد. مظهر مردمی بودن انقلاب امام خمینی این است که امروز مردم بین خودشان و مسولان کشور فاصله ای احساس نمی کنند و این بنیان را امام راحل بنا نهاد و این نعمت بزرگی است که ما باید از آن حراست کنیم.
(منبع: کتاب حدیث ولایت ، جلد چهارم، ص224)