علامه عسکری در نامه به رئیس مجلس شورای ملی ترکیه مینویسد: مگر آیتالله آقای خمینی بر خلاف مصالح دولت ترکیه اقدامی کردهاند که بایستی تا این حد در دولت همجوار ما ترکیه، محدود و غیر آزاد باشند؟ تا آنجا که نگذارند کسی ایشان را ببیند! و همواره سعی کند که اصل بازداشت ایشان را مخفی نماید؟! و یا مگر دولت ترکیه، قوه مجریه ایران است که تا این اندازه ماموران دولت ایران در آن کشور موثر و نافذ باشند؟! بازداشت آیتالله خمینی در ترکیه، مشهورشده است. مسلمانان جهان میدانند که ایشان، میهمان دولت ترکیه شدهاند. شما نباید راضی شوید که با میهمان، این گونه رفتار بنمایند، آن هم چه مهمانی که مرجع عالی قدر مسلمانان هستند!
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، علامه سید مرتضی عسکری نقل می کند: بعد از تبعید امام خمینی به ترکیه و سپس عراق، به محض ورود ایشان به بغداد با دو نفر از دوستان به نامهای شهید حاج عبدالصاحب دُخیّل و شهید محمدهادی السُبَیتی، به دیدار ایشان رفتیم و در کاظمین عرض خدمت کردیم. اتفاقا آن روز کس دیگری نیامده بود. من به آقا عرض کردم: چه دستوری میفرمایید؟ و چه کمکی از ما بر میآید؟ ایشان فرمودند: قصد ماندن در کاظمین را ندارم و به نجف میروم. البته بعد از آن هم چندین بار به دیدار امام رفتم و چون من در رآس مبارزین سیاسی در عراق قرار داشتم صلاح نمیدیدم خیلی با امام ارتباط برقرار کنم. زیرا احتمال میدادم که برای ایشان مشکلی ایجاد شود. و لذا شبانه به دیدارشان میرفتیم. یکبار در باره اوضاع یکی از شهرهای ایران با آقا صحبت کردیم و من از عالِم آن شهر که حالا مرحوم شده شکایت کردم؛ امام فرمودند: بدی اوضاع آن شهر، از همان عالِم است. آن شب حاج شیخ نصرالله خلخالی هم حضور داشت. بعد از خداحافظی، در صحن حیات منزل امام دیدم که فقط یک لامپ صد، روشن است به حاج شیخ نصرالله گفتم: چرا به اوضاع این خانه رسیدگی نمیکنید؟! اینجا خانه یک رهبر و مرجع دینی است؛ چرا اینقدر سوت و کور است؟! شیخ نصرالله گفت: آقا قبول نمیکنند!
علامه عسکری همواره مدافع و حامی امام و نهضت ایشان بود. نامهها و اعلامیههای ایشان بهترین سند و شاهد بر اثبات مدعاست. در یکی از این اسناد که کمتر دیده شده تلگراف ایشان به مجلس شورای ترکیه است. ایشان در خاطرهای نقل میکند: زمانی که امام را به کشور ترکیه تبعید کردند، به اتفاق آقایان اساتید و طلاب مدرسه مرحوم آیتالله بروجردی در نجف اشرف، تلگرافی را تهیه کردیم و خودم آن را به مجلس شورای ترکیه دادم.
متن نامه ایشان بدین شرح است:
آنکارا - مقام منیع رئیس مجلس شورای ملی
با تقدیم مراتب احترام، همانطور که میدانید مفتی شیعه و زعیم دین حضرت آیتالله آقای خمینی در خاک ترکیه بازداشت شدهاند و معلوم است که بازداشت معظم له در ترکیه، در اثر پیمانی است که دولت ایران با دولت ترکیه بسته است.
هیئت علمیه نجف، چون دولت معظم ترکیه را قانونی میداند، لذا سوال میکند: مگر آیتالله آقای خمینی بر خلاف مصالح دولت ترکیه اقدامی کردهاند که بایستی تا این حد در دولت همجوار ما ترکیه، محدود و غیر آزاد باشند؟ تا آنجا که نگذارند کسی ایشان را ببیند! و همواره سعی کند که اصل بازداشت ایشان را مخفی نماید؟! و یا مگر دولت ترکیه، قوه مجریه ایران است که تا این اندازه ماموران دولت ایران در آن کشور موثر و نافذ باشند؟! بازداشت آیتالله خمینی در ترکیه، مشهورشده است. مسلمانان جهان میدانند که ایشان، میهمان دولت ترکیه شدهاند. شما نباید راضی شوید که با میهمان، این گونه رفتار بنمایند، آن هم چه مهمانی که مرجع عالی قدر مسلمانان هستند!
اکنون تمام ملت ایران از دولت ایران در اثر این عمل سخت ناراضی اند و برای شما خوب نیست که از دولت معظم ترکیه هم برنجند.
در خاتمه هیئت علمی نجف، انتظار دارند که نمایندگان محترم کشور ترکیه، واسطه اصلاح شده و سبب آزادی حضرت آیتالله العظمی خمینی، این شخصیت بزرگ جهانی گردند.5/2/1965مطابق با سوم شوال 1384(مطابق با 1343/11/16 نجف اشرف- مدرسه حضرت آیتالله العظمی بروجردی).
(منبع: زندگی و مبارزات آیتالله علامه سید مرتضی عسکری، صص77- 84).