هاشمی رفسنجانی در سالگرد جمهوری اسلامی پیرامون شکل گیری جمهوری اسلامی به مخالفان رای مردم اشاره کرد و گفت: متحجران همان موقع هم بود. بعضیها موافق جمهوریت هم نبودند، منتها صدای آنها خیلی رسا نبود، چون آنها در انقلاب شرکت نداشتند. الان در داخل ایران صدای متحجرین بلندتر شدهاست.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به نقل از پایگاه اطلاع رسانی هاشمی رفسنجانی، وی که بارها نسبت به خطر ساکتین انقلاب و مخالفان جمهوری اسلامی هشدار داده و گفته است: مسببین اوضاع کنونی و حامیان دیروز جریان مرموز تخریب دستاوردهای انقلاب کسانی هستند که وقتی مبارزان راستین این کشور در زندانهای ستم شاهی شکنجه میشدند، گوشه عافیتطلبی گزیده بودند و اینگونه توجیه میکردند که در زمان غیبت امام زمان(عج) هر پرچمی برای حکومت بلند شود، پرچم ضلالت است و حتی به مبارزین اعتراض میکردند جواب این خونها را که خواهد داد؟
آیت الله هاشمی رفسنجانی به مناسبت روز جمهوری اسلامی در گفت و گویی اظهار کرد: اما قبل از پیروزی انقلاب هروقت بحث از شکل حکومت میشد، میگفتیم اصل حکومت مهم است، شکل آن را مردم باید انتخاب کنند. ما در این مورد چیزی از امام نشنیده بودیم جز بحث های ولایت فقیه ایشان. ایشان از سال ۴۸ در نجف بحث ولایت فقیه را شروع کردند. مدتی طول کشید، بعد هم چاپ و منتشر شد. خب، معلوم شد که ایشان در همین نظام جمهوری «ولایت فقیه» را پذیرفته اند.
هاشمی رفسنجانی ضمن تاکید بر اینکه «نظام جمهوری اسلامی نظر خاص امام و حاکی از پذیرش ولایت فقیه در قالب جمهوری» بود، متحجران را مهم ترین دشمن تفکر «اسلام مردمی» برشمرد و گفت: متحجران در ابتدای پیروزی انقلاب هم بودند ولی چون در مبارزه نبودند فضای ابراز نظر نداشتند ولی امروز صدای آنها علیه جمهوری اسلامی بلندتر شده است.
وی در خصوص چگونگی رفراندوم جمهوری اسلامی می افزاید: مردم خودشان انقلاب کرده بودند؛ رهبری امام را با دل و جان پذیرفته بودند، مشکلی هم نداشتند که با شورای انقلاب مدت ها کار بکنند، ولی امام یک «نظر خاصی» داشتند و معتقد بودند که ما هرچه زودتر کار کشور را به دست خود مردم بدهیم، «بهتر» است. مردم «خودشان» تصمیم بگیرند، «خودشان» فکر کنند، «خودشان» اجرا کنند و با نظام همراهی کنند و برایشان روشن باشد که کار، کار خودشان است، یعنی همان که روح اسلام است و همان که امروز دنیا مدعی است حکومت «مردم بر مردم» است. این سوالی که امروز شما میکنید را همان ماههای بعد از پیروزی معمولاً خارجی هایی که پیش ما میآمدند مطرح میکردند آنها می گفتند انقلاب ها معمولاً سالها میگذرد تا نظام شان را و قانون اساسی شان را بنویسند و تصویب کنند. چرا شما اینقدر عجله کردید، باید تجربه به دست میآوردید و نظام های دنیا را بیشتر مطالعه میکردید. ما هم جوابمان همین بود که این خواست امام بود. امام در اولین صحبتی که در موقع نصب مهندس بازرگان به نخستوزیری موقت کردند، همین ماموریت را به ایشان دادند که ایشان این دوره موقت را اداره کنند، مجلس تشکیل دهند و قانون اساسی را به تصویب برسانند. درست همینها را میخواستند در زمان معین و کوتاه انجام دهند. بله، اگر صبر میکردیم شاید پختهتر از این میتوانستیم قانون اساسی را بنویسیم که احتیاج به بازنگری بعد از ۱۰ سال نباشد. ولی فواید اینکه زود خود مردم را متصدی کار خودشان بکنیم بیشتر بود. اعتماد به مردم را خوب نشان داد. تجربه ما در این رابطه موفق بود. بعداً هم فرصت شد که قانون اساسی را تا آنجا که مایل بودیم اصلاح بکنیم.
وی با اشاره به مباحث مطرح شده در شورای انقلاب افزوده است: یعنی همان موقع وقتی میخواستیم نظام مان را شکل بدهیم و رفراندوم کنیم. در سوالی که باید از مردم بکنیم. در شورای انقلاب بحث میشد. جمعی میگفتند که فقط جمهوری، بعضی میگفتند جمهوری دموکراتیک، بعضی میگفتند جمهوری اسلامی. چون این در شعارهای مردم آمده بود و کسانی که در صحنهها حاضر بودند و شعار میدادند «استقلال، آزادی، جمهوریاسلامی» و ما نهایتاً میخواستیم به رای مردم بگذاریم.کسی هم تا آن موقع مخالفت نمی کرد. اسم های دیگری هم بود. وقتی که بحثهای مان را خدمت حضرت امام بردیم ایشان گفتند که ما جمهوری اسلامی را به رای میگذاریم. همین کار را هم کردند. یعنی با نظر ایشان بود. در آن موقع ایشان هنوز آنطور نبودند که در این گونه مسائل نخواهند دخالت کنند، نظرشان را میدادند کسی هم با نظر ایشان مخالفت نمیکرد. اکثریت شورا هم همین را میخواستند. منظور ما هم همین بود. یعنی هم باید در چارچوب اسلام باشد، هم جمهوری باشد، یعنی باید رای مردم باشد. چون فرض ما براین بود که ملت ما مسلمان است، انقلابمان اسلامی است و شروع نهضت هم برپایه اسلام بود، خواست مردم هم همین بود. ما میخواستیم هم مردم را داشتهباشیم و هم اسلام را مردم هم همین را میخواستند و رای بالایی هم دادند.
هاشمی رفسنجانی در مورد مخالفان جمهوری اسلامی می افزاید: عدهای جمهوری بدون اسلام میخواستند که آنها هم خودشان سکولار نبودند ولی میگفتند همین کلمه کافی است. عدهای هم بودند که خیلی صریح میگفتند همین کلمه کافی است، متحجران همان موقع هم بود. بعضیها موافق جمهوریت هم نبودند، منتها صدای آنها خیلی رسا نبود، چون آنها در انقلاب شرکت نداشتند. اما آن طرفیها زیاد بودند. الان در داخل ایران صدای متحجرین مقداری از آنها بلندتر شده است. گرچه در فضای جهانی شاید آن صداها بلندتر باشد. ولی بله، با یک مقدار تفاوت همین جورها بود. راه ما همان جمهوری اسلامی است. در چارچوب اسلام و با نظر مردم.