مرحوم حاج سید احمد خمینی در اواخر عمر شریفشان وصیت نامهای را خطاب به فرزندانشان پیرامون مسائل خانوادگی و سیاسی نوشتند که ضمن مشخص نمودن اموال شخصی و توصیه فرزندان به تحصیل علوم دینی و سفارش حال همسر امام و خانم دکتر فاطمه طباطبایی، تولیت آستان و مسئولیت انتشار آثار امام را به حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی واگذار کردند. در آستانه هجدهمین سالروز درگذشت یادگار امام، این وصیت نامه را با هم می خوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
با امید به رحمت واسعه حضرت حق ـ جلجلاله ـ و ایمان به حقانیت آنچه حضرت خاتمالانبیاء محمد مصطفی ـ صلیالله علیه وآله و سلّم ـ آورده است و با اقرار به تبعیّت محض از معصومین بزرگوار به خصوص مولای متقیان امیرمؤمنان و خلیفه بلافصل رسول اکرم ـ صلی الله علیهما و آلهما.
اینجانب احمد خمینی فرزند حضرت امام خمینی ـ رضوانالله تعالی علیه ـ در تاریخ 30 / شهریور/ 71 هجری شمسی مطابق با 23 / ربیعالاول / 1413 قمری چندسطری به عنوان وصیت مینویسم تا به این اصل اسلامی عمل کرده باشم.
1- وصی خود فرزندم حسن خمینی را قرار دادم تا در صورت امکان به آنچه مورد نظرم است عمل نماید. انشاءالله خداوند به ایشان پاداش خیر دهد.
2- مرا حتیالمقدور نزدیک پدر عزیزم و مراد و امامم دفن کند تا شاید به حساب حضرت امام فاتحهای هم نصیب من سراپا گناه گردد و خداوند به خاطر آن حضرت مورد لطفم قرار دهد.
3- بعد از من کار مرقد حضرت امام با ایشان است تا با کمک و هدایت برادر عزیزم جناب حجتالاسلام آقای انصاری که با در نظر گرفتن تمامی جهات بهترین فرد و دلسوزترین شخص نسبت به حرم حضرت امام است کارهای آنجا را بعد از من دنبال کند. بعد از من حسن خمینی تولیت آن مزار شریف را عهدهدار باشد.
4- کلیه اعلامیهها و کتابها و نوشتجات حضرت امام ـ قدسسره ـ بعد از من در اختیار حسن خمینی است که هر گونه میخواهد چاپ و منتشر کند و در صورتی که وضع مالی خانوادهام خوب نباشد از درآمد آن برای گذران زندگیشان استفاده کند و الا بهتر است پول حاصل از آن به فقرا [داده شود] و یا خرج حرم امام گردد. درآمد آن مال همه افراد خانواده است، کار مؤسسه نشر امام نیز به صلاحدید حسن آنگونه که تشخیص میدهد، است.
5- کتابهایی که در دفتر فرهنگی است و متعلق به من است در صورتی که خانوادهام (فاطی) احتیاج مادی داشته باشد، بفروشند و پولش را در اختیار او بگذارند ولی بهتر است همه بچهها از آنها استفاده کنند در صورتی که نه احتیاج مادی باشد و نه بچهها از آن استفاده میکنند، به کتابخانه آیتالله العظمی آقای نجفی سپرده شود تا طلاب از آن استفاده کنند و اگر حرم امام دارای کتابخانه شد، در آنجا گذارده شود.
6- کلیه اثاث منزل که مال من است به همسرم بخشیدم، البته اثاثی که مربوط به من است خیلی ناچیز است.
7- من شخصاً در هیچ بانک و مؤسسهای و یا شرکتی و از این قبیل وجهی ندارم و اگر مختصر پولی در بانک تعاون اسلامی دارم، شهریههای مراجع بزرگوار قم است که باید صرف فقرا گردد.
8- وجوهی که نزد خودم است، یا پول شخصی و یا وجوه شرعیه است که جای هر کدام مشخص و روی هر کدام نوشته شده است، اگر به پولی برخورد شد که مشخص نبود، از اموال خودم محسوب نگردد. کلیه وجوهی که سهم مبارک و یا خیرات است، در اختیار رهبر بزرگوارمان حضرت آیتالله خامنهای ـ دامت برکاته ـ قرار گیرد تا در موارد مقررهاش صرف گردد.
9- به فرزندان عزیزم حسن و یاسر(رضا) و علی سفارش میکنم که متدین و باتقوا باشند و دوست دارم در حوزه علمیه قم درس دینی بخوانند و در موقعش ملبّس به لباس روحانیت شوند. معتقدم این طور بیشتر محفوظ میمانند و سفارش مادرشان فاطی عزیزم که زن فاضل و بسیار متدینی است را به آنها میکنم. او زن عارف مسلکی است که مورد علاقه شدید امام بود، نکند خدای نکرده بعد از من به او کممحبتی شود، نکند خدای ناکرده صدای فرزندان نسبت به او بلند شود. او لطیف و دانا است و گوش دادن به نصایح او مسلماً به نفع فرزندانم است.
سفارش مادرم که جان عزیزم فدای او باد را میکنم ـ او سختیها و مرارتهای بسیار کشیده است و همیشه انیس و مونس اماممان بوده است ـ فرزندانم و فاطی خیلی مواظب ایشان باشند، امروز خدمت به خانم روح امام را شاد میکند.
فاطی عزیزم تو خود بهتر از همه میدانی که دیر یا زود همه رهسپار دیار آخرتیم، سعی کن زندگی عادی خود را ادامه دهی و راضی باشی به رضای حق ـ جلّ و علا.
10- بین خود و خدای خود رضایت کامل دارم که تمام تلاشم برای تقویت اسلام و نظام و امام بوده است و از این جهت در آرامش کامل به سر میبرم. البته من هم مانند همه کسانی که درگیر کارهای مختلف مبارزاتی و سیاسی هستند، بی اشتباه نبودم و به این اعتراف میکنم ولی تنها کسانی اشتباه نمیکنند که کاری نمیکنند. در زد و خوردهای سیاسی ممکن است کارهایی انجام داده باشم که مناسب شأن امام و یا یاران امام نبوده باشد، تقاضایم از خدا و یاران امام این است که مورد عفوم قرار دهند. من در جهت مصلحت امام به هیچ فرد و گروهی رحم نکردهام و خیلیها را در این راستا رنجاندهام که هنوز هم از این جهت ناراحت نیستم، از همه به خصوص مادر، فاطی، خواهرها و بچههایشان و قوم خویشان مادری و پدری، نسبی و سببی امید عفو و دعای خیر دارم.
به حسن و برادرانش این توصیه را مینمایم که همیشه سعی کنند در خط رهبری حرکت کنند و از آن منحرف نشوند که خیر دنیا و آخرت در آن است و بدانند که ایشان موفقیت اسلام و نظام و کشور را میخواهند. هرگز گرفتار تحلیلهای گوناگون نشوند که دشمن در کمین است.
خداوندا عبد تو پیش تو میآید و تنها امیدش به توست؛ عبدی شرمگین و گناهکار. او را به رحمت و بزرگواری خود ببخش یا ارحم الراحمین والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته. برای من 10 سال نماز و روزه بدهید. وصیتنامههای قبل از این تاریخ فاقد ارزش است.
احمد خمینی
23 /ربیعالاول/1413
30/شهریور/1371