امروز پنجشنبه دهم اسفند مصادف با روزی است که امام در سال 1357 به قم رفت. امامی که حدود 15 سال به واسطه تبعیدش به ترکیه ونجف ومهاجرتش به فرانسه از قم دور شده بود.
امام پس از پیروزی انقلاب فقط وفقط 18 روز ،آری 18 روز درتهران ماند و همانگونه که بارها گفته بود که وظیفه وی نظارت بر حکومت است و با تعیین دولت و شروع بکار آن، به قم خواهد رفت تا مشغول کارهای حوزوی خودش باشد به وعده اش وفا کرد و به قم رفت تا از قم به وظیفه نظارتی خویش بر دولت عمل نماید.
هرچند 11 ماه بعد بیماری امام وی را ناچار کرد به تهران بیاید و برای اینکه دائم تحت نظر پزشکان باشد همیشه در تهران بماند اما به گمان نزدیکان وی -از جمله سرکار دکتر فاطمه طباطبایی، همسر یادگار امام که این موضوع را به اینجانب گفت- وی همواره قصد بازگشت به قم را داشت و تا فر وردین 68 و تنها دوماه مانده به ارتحالش که دریافت پزشکان با رفتنش به قم موافقت نمی کنند درتهران قصد توطن نمود و تنها دوماه تهرانی شد.
نباید تردید کرد که امام درماههای اقامتش در پاریس و در ابتدای تاسیس این نظام وظیفه ولی فقیه را تنها نظارت بر امر حکومت می دانست و برای تحقق همین منظور هم بود که از تهران راهی قم شد و کار اداره کشور را به دست دولت موقت سپرد. امام دراین اندیشه بود پس از بهبودی مجدداً به شهر قم که خود را اهل آن می دانست و می فرمود من قمی هستم، باز گردد.
البته به نظر اینجانب که بیش از دو دهه است دراندیشه و سیره امام تاملاتی دارم، امام چندان نتوانست براین نظریه خود پایدار بماند و به دلائلی که یک نمونه اش ناکارآمدی دولت موقت و نیز وقوع جنگی تمام عیار علیه نظامی تازه تاسیس بود، تصمیم به دخالت در اجرا گرفت. دخالتی که بی شک پرسشهایی گاه مهم و جدی و تامل برانگیز را درباره حدود اختیارات ولی فقیه و نحوه مدیریت فقیه بر کشور و ضرورت دخالت یا عدم دخالت وی در اداره کشور به ذهن ها متبادر نموده و می نماید که توسط اهل فن باید برای آنها پاسخی در خور ارائه شود. پاسخهایی که اکنون نیز مطرح است و اگر کارشناسانه نباشد و از سر تعصب و احساسات پاسخ داده شود، ره بجایی نخواهد برد.
ای کاش امام بهارهای بیشتری را با ما بود!
-------
حضرت امام خمینی(س) پس از ورود به ایران 28 روز و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تنها 18 روز در تهران ماندند و سپس عازم قم شدند.