در پانزدهمین روز پیروزى انقلاب، حضرت امام خطاب به ارامنه اى که کنار ایشان نشسته اند با تأکید بر اینکه «ما براى اقلیتهاى مذهبى احترام قائل هستیم و اینها اهل ملت ما هستند و اهل مملکت ما هستند» براى آنها در سایه اسلام، زندگانى مرفه و آزاد همراه با سربلندى آرزو مى کند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، ملاقات «آرداک مانوکیان» اسقف اعظم ارامنه ایران به همراه جمعى از هموطنان ارمنى در روز هفتم اسفند ماه 57 با امام خمینى، یکى از هشت دیدار این روز است. حضرت امام مسائل اساسى انقلاب را در این دیدارها به قشرهاى مختلف ملت گوشزد فرمود. چند روز پیش از این نیز نمایندگان اقلیت زرتشتیان ایران به حضور امام خمینى رسیدند و پشتیبانى و همیارى خویش را با ملت ایران در مسیر انقلاب اسلامى مورد تأکید قرار دادند.
این دیدارها که علیرغم هیاهوى تبلیغاتى غرب و تشنج آفرینى هاى گروهک هاى ضد انقلاب در داخل کشور به منظور بیعت با رهبرى انقلاب انجام مى شد، نشانگر آن بود که دشمن از ایجاد هراس و آشوب و هراسناک جلوه دادن حکومت اسلامى طرفى نبسته است. و اینک نه تنها قریب به اتفاق مردم مسلمان ایران بلکه اقلیت هاى دینى نیز پیروزى بزرگ ملت خویش را جشن گرفته اند و آماده اند تا در رنج ها و شادی هاى ملتى که استقلال و آزادى را در سایه حکومت عدل اسلامى جستجو مى کند سهیم باشند.
اکنون پیام انقلاب، مرزها را در نور دیده و در دلها راه یافته است. احزاب و دستجات سیاسى، به خصوص در ماههاى آخر، بسیار کوشیدند تا به جنبش ملت ایران رنگ و بوى ناسیونالیستى دهند و آن را حرکتى ضداستبدادى در داخل مرزهاى یک کشور محدود جلوه دهند. اما سفر سراسیمه رهبران سازمان آزادی بخش فلسطین به تهران در روزهاى نخست پیروزى و مقالات مطبوعات درباره حضور هیئت هایى از مسلمانان اهل تسنن و تشیع لبنانى و کویتى در تهران و ملاقات آنان با رهبر انقلاب و خبر ابراز تمایل رهبران لیبیایى براى سفر به ایران و دستپاچگى و اضطراب سران مصر و سعودى و دیگر سلاطین عربى و ابراز نگرانی هاى آشکار و رسمى مقامات اسرائیلى، همگى حاکى از آن بود که انقلاب اسلامى، تنها قیامى براى براندازى یک نظام سیاسى و جایگزینى نظامى دیگر نیست.
انقلاب اسلامى پاسخى است به نیاز انسان درمانده در عصر دروغ و نیرنگ سرمایه دارى و کمونیسم. و اینک این مردم ایران نیستند که براى تثبیت نظام و انقلابشان نیازمند اعلام حمایت هاى دیگران باشند. بلکه اکنون این دیگرانند که براى اثبات انقلابی گرى و آزادگى خویش مى بایست خود را با هدف هاى انقلاب اسلامى همراه و مدافع جلوه دهند. هرچه هست در جوهرۀ اندیشه مردى است که این غوغاى امیدبخش را برپا کرده و آرامش توازن قدرت و سیاست را به نفع ملت هایى که هیچ گاه در دهه هاى گذشته جامعۀ بشرى به حساب نیامده اند، برهم زده است. در حالیکه دشمن به ایجاد اغتشاش در کردستان و بسیج سپاه پنجم خویش با نامهاى رنگارنگ فدایى و مجاهد و دمکرات و توده اى دل خوش کرده، او از رهایى انسان و عدالتى سخن مى گوید که قرن هاست فراموش شده است. او ایران و جهان را به اسلامى فرا مى خواند که صحابى و مشاور پیامبرش یک پابرهنه است و سران نظام و سپاهش بردگان از بند رسته اند. او در عصرى از بازیابى ارزش ها و دین و خدا سخن مى گوید که دنیاى کمونیسم، دین و ارزش هاى معنوى را یکسره به مسلخ ماده پرستى برده است و در سوى دیگر جهان، همه از دمکراسى و آزادى و دادگرى و حقوق انسانها دم مى زنند، اما ستم و فساد همچنان بیداد مى کند. نژادپرستى در آفریقا؛ صهیونیسم در فلسطین، جنایات در لبنان و الجزایر و مصر و... و همه به نام عدالت و آزادی خواهى و صلح طلبى ادامه دارد.
عاملان استعمار که خود را اصلاح طلب و طرفدار مدرنیزاسیون و صلح و ثبات جلوه مى دهند از ماهها پیش در تحلیل ها، مصاحبه ها و خبرهایشان وانمود کرده اند که اگر نهضت امام پیروز شود و حکومت اسلامى نضج بگیرد، عناصر متعصب و فاقد فرهنگ و مدنیت مسلط خواهند شد و خشونت هاى مذهبى و جنگ هاى فرقه اى این کشور را فرا خواهد گرفت. اما هنوز آفتاب پیروزى در صبحدم 22 بهمن طلوع نکرده بود که آن خدامرد بیدار دل با پیام خویش در ایران صلا داد:
«در این لحظۀ حساس که به لطف خداوند مبارزات قهرمانانۀ شما سدهاى استبداد و استعمار را یکى پس از دیگرى مى شکند و انقلاب اسلامى شما شکوفه ها و میوه هاى خود را آشکار مى سازد، لازم مى دانم، ضمن ابراز تشکر و قدردانى از یک یک شما برادران و خواهران، چند نکته را یادآورى نمایم:
شما در جریان مبارزات گذشته، رشد اسلامى و انقلابى خود را آشکار کرده اید؛ و اکنون بیش از پیش لازم است این رشد را به جهانیان نشان دهید تا جهانیان بدانند مردم مسلمان ایران مى توانند بدون قیمومت این و آن، راه سعادت خود را انتخاب نمایند... توجه داشته باشید که هنوز انقلاب ما از نظر پیروزى بر دشمن به پایان نرسیده است... افرادى از دشمن که به عنوان اسیر در اختیار شما قرار مىگیرند، هرگز مورد خشونت و آزار قرار ندهید. همچنان که سنت اسلامى است به اسیران محبت و مهربانى کنید؛ و البته دولت اسلامى بموقع آنها را محاکمه و عدالت را در مورد آنها اجرا خواهد کرد.» (پیام امام خمینى در روز 22 بهمن خطاب به ملت ایران، صحیفه امام؛ ج 6، ص 126 ـ 125)
در پانزدهمین روز پیروزى، رهبر انقلاب اسلامى ـ که نه در کاخ و قصر بلکه در اطاق محقر یک مدرسه اقامت گزیده است ـ خطاب به ارامنه اى که کنار ایشان نشسته اند با تأکید بر اینکه «ما براى اقلیت هاى مذهبى احترام قائل هستیم . اینها اهل ملت ما هستند و اهل مملکت ما هستند» (همان،ص258) براى آنها در سایه اسلام، زندگانى مرفه و آزاد همراه با سربلندى آرزو مى کند
وقایعى که در سالهاى بعد، براى انقلاب اسلامى پدید آمد و از آن جمله تجاوز نیروهاى حزب بعث عراق به خاک کشور، صحنه هاى آزمایشى بود که نشان داد انقلاب اسلامى و مواضع رهبر در برقرار کردن رابطه دوستى و تفاهم میان حکومت اسلامى ایران و اقلیت هاى دینى تا چه حد موفقیت آمیز بوده است. در طول سال هاى دفاع غرورانگیز ملت ایران در برابر متجاوزین بعث به استثناى معدود جاسوسانى که در پوشش فعالیت هاى دینى ـ در جامعه اقلیت هاى مذهبى ـ به هموطنانشان خیانت کردند (و البته این امر اختصاص به اقلیت ها نداشته و ستون پنجم دشمن در هر لباس و موقعیتى، یافت مى شوند) جمعی از جامعه اقلیت ها در ایران دوشادوش نیروهاى نظامى و مردمى مسلمان در پشت جبهه و خطوط مقدم آن، به دفاع از کشور و نظامشان برخاستند و عزیزانى چند از ایشان خون خویش را نثار انقلاب کردند.
در دیدار نمایندگان ارامنه، اسقف اعظم نامه اى تقدیم رهبر انقلاب کرد که در قسمتى از آن آمده است: «دشمنان ایران نه فقط ثروت این ملک را به یغما مى بردند بلکه روح و دین و ایمان و اخلاق فرزندان این آب و خاک را تاراج مى کردند و فساد را رواج مى دادند. مبارزه نه فقط مبارزه اى است علنى بر ضد استعمار و استبداد بلکه مبارزه اى است عمیق بر علیه پلیدى ها و مبارزه حق است با باطل.»
در جاى دیگر این نامه آمده است: «برخى هنوز به عمق و کنه نهضت اسلامى پى نبرده اند و با ابراز نگرانى نسبت به حفظ جان و مال و حقوق مسیحیان سعى دارند تخم نفاق بین مسیحیان و مسلمین بپاشند. ارامنه ایران هشیار بوده و چنین دسایسى را در نطفه خنثى خواهند کرد. ارامنه ایران با فروتنى ولى با خلوص نیت و با اعتقادى راسخ از روزهاى نخست انقلاب همگام با برادران مسلمان خود با صدور بیانیه ها و تشکیل اجتماعات و شرکت در اعتصابات و تظاهرات و راهپیمایى و منعکس نمودن اخبار انقلاب در روزنامه ارمنى زبان «آلیک» و دادن شهید به مبارزه برخاستند و مفتخرند که در این نهضت عظیم سهمى گرچه بینهایت کوچک بر عهده گرفتند. ارامنه ایران همگام با برادران مسلمان خود مبارزه را ادامه خواهند داد و در ریشه کن کردن ظلم و تبعیض و بیدادگرى با برادران مسلمان خود همراه خواهند بود... ارامنه ایران پاکسازى و نوسازى مملکت را فریضه دینى و ملى خود مى دانند و حفظ استقلال و تمامیت ارضى کشور در ایران را سرلوحه مجاهدات خود قرار مى دهند.» (روزنامه کیهان، 10/12/1357، ص 3)