این سرنوشت محتوم همه پرندگان خوشخوان باغ محمدی است که یوسف وار،پاس عصمت خویش بدارند و حتی به قیمت شکنجه و زندان دست از دوست نشویند و جز حق نگویند و تسلیم خصم نشوند.
آزادگان ایرانی درزندانهای مخوف شکنجه شدند،جیره آب و نانشان قطع شد و گاه حتی به شهادت رسیدند اما به امام خویش توهین نکردند.
درسالروز ورود آزادگان به کشور مرور بخشی از هزاران خاطرات این آزادگان درباره عشق به حضرت امام خمینی (س)دراوج سختیهای اسارت مروری است برعشق به همه خوبیها که از کتاب روایت هجران استخراج شده است.
من هم فرزند خمینی ام
سرباز عراقی مرتب مرا تکان می داد و تکرار می کرد؛تو اسیر هستی.راستش را بخواهید در آن لحظات من گریه کردم.سرباز عراقی که فارسی بلد بود،گفت:چرا گریه می کنی،آیا می ترسی؟چند بار سئوال کرد،من به او گفتم که نمی ترسم،ولی از این ناراحت هستم که چرا مثل امام حسین(ع)شهید نشدم و حالا که اسیر شدم،بدان که مثل حضرت زینب با شما مبارزه می کنم و می دانم که این دنباله جبهه من است و پایان آن نیست .سرباز بعثی ناراحت شد و شروع کرد به کتک زدن من. در همین حال یک استوار پیر عراقی جلو آمد و به او گفت که این زخمی است و او را کتک نزن. استوار عراقی مراسوار یک جیپ کرد و به سمت خط دوم عراق برد هنوز 300 متر جلو نرفته بودیم که ترمز کرد و مرا پیاده کرده،پشت یک تانکر آب برد هیچ کس در آن اطراف دیده نمی شد.بعد ناگهان مرا در آغوش کشید و شروع کرد به گریه کردن.من تعجب کردم وکمی هم اشک در چشمانم حلقه بست. اسم آن استوار جعفر بود که بچه ها به آن حاجی جعفر می گفتند من سئوال کردم که چرا گریه می کنی گفت:من فقط یک پسر دارم که آن هم در جبهه با ایران می جنگدو ترکیب ابرو و چشمهایش بسیار شبیه به تو است و من الان که تو را دیدم به یاد پسرم افتادم.حاجی جعفر
شیعه بود و یک عکس امام خمینی از جیب هایش بیرون آورد و آن را بوسید و روی چشمهایش گذاشت و بلند بلند گریه کرد و با عربی و فارسی دست و پا شکسته به من گفت: تو فرزند خمینی هستی و من هم فرزند خمینی ام؛ نگاه نکن که در ارتش عراق هستم در همین موقع یک جیپ دیگر عراقی آمد حاجی سریع عکس امام را در جیب هایش گذاشت و به من گفت که به کسی چیزی نگویم.موسی حسین زاده
به سه نفر حساسیت داشتند
ما به عقب خط آوردند پیش یک تیمسار عراقی بردند که مترجم همراه داشت- از منافقین -همراه ما یک پیرمرد هم بود. آنها با پیرمردها خیلی بد بودند ،{تیمسار عراقی}به آن پیرمرد روی کرد و گفت به خمینی توهین کن ولی او این کار را نکرد هرچه کردند موفق نشدند پیرمرد را وادار به توهین کنند. گفتند به «آقای رفسنجانی توهین کن» توهین نکرد. آنها به سه نفر حساسیت داشتند امام ،آیت الله خامنه ای ،آقای رفسنجانی. بنزین آوردند و بر روی سر و صورتش ریختند اول با قنداق تفنگ سرو صورتش را به شدت خونی کردند و ریش هایش را آتش زدند بعد از این کار وحشیانه او را لخت کردند و روی تمام بدنش بنزین ریختند ،بنزین که ریختند بعد از چند دقیقه تمام بدنش شروع به پوست انداختن و قرمز شدن کرد. بنزین تمام بدنش را سوزانده بود.
موسی حسین زاده
نماز خمینی
یکی از اسرا به نام بیات که اهل ماکو بود و لیسانس داشت و در اسکاتلند تحصیل کرده بود یک شب برخواست و نماز شب خواند.فردا آن روز «خیرالله» به عراقی ها گزارش داده بود :«فلانی نصف شب نماز خمینی خوانده» آن ها هم اسیر را خواسته و سیلی محکمی به آن زده بودند که چرا نماز خمینی می خوانی و بنده خدا هاج و واج به آنها نگاه کرده و نفهمیده بود منظورشان نماز شب است.قربانعلی عظیمی