پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: امام در سومین روز حضورش در ایران سه دیدار دارد، دیدار آخر اعضای کمیته استقبال به دیدار این پیر فرزانه آمده اند تا رهنمود بگیرند.متن این سخنرانی بدین شرح است .
بسم اللَّه الرحمن الرحیم.
من نمىدانم چطور از عهده مراتب این زحمات برآیم. من خدمتى که مورد پسند باشد نکردم. و من از خدا مىخواهم که توفیق بدهد که همه ما خدمت بکنیم به این کشور، خدمت بکنیم به احکام اسلام.
امروز روزى است که این مرحلهاى که ما طى کردیم به مرحله حساسى رسیده است، به طورى که براى همه ما تکلیف الهى ایجاد شده است. همه ما مکلف هستیم که در این مرحلهاى که بین موت و حیات هست، که از اول تا آخر استقلال است، ما باید در این موقع هیچ غفلت نکنیم. غفلتِ یک آن براى ما گران تمام مىشود. الآن وقتى است که حیلهها به راه افتاده است و از هر راهى مىخواهند ما را بازى بدهند، ملت ایران را بازى بدهند. امروز دوباره از سر راجع به اینکه ما مىخواهیم آزادى بدهیم و ما مىخواهیم- نمىدانم- چه بکنیم، مهلت به ما بدهید! از این حرفهایى که همیشه شاه مىگفت و خدعه مىکرد و ما به آن گوش نکردیم، حالا نوکر شاه دارد این حرفها را مىزند. اینها مىخواهند همان قدرت را برگردانند. اینها نوکرهاى امریکا هستند؛ اینهایند که باز منافع امریکا را به اسم ملیت، به اسم اسلام، به اسم قومیت، به اسم ملت، به اسم- نمىدانم- خدمتگزارى، مىخواهند منافع امریکا را حفظ بکنند؛ مىخواهند منابع شما را به اجانب بدهند؛ مىخواهند شما را تحت اسارت قرار بدهند.در راه دستیابى به حکومت اسلامى
و الآن وقتى است که غفلت در آن مصادف با انتحار و خودکشى است. غفلت نباید کرد؛ باید این نهضت را ادامه داد. باید خیابانها را پر از جمعیت کرد. باید همه مردم آگاهانه بریزند توى خیابانها و این بنیان فاسد را از بین بردارند. چیزى دیگر از آن نمانده است جز یک حشاشهاى- چیز مختصرى؛ این هم باید با همت شما مردم مسلمان، با همت ملت ایران، باید این هم از میان برداشته بشود تا ما برسیم به یک حکومت اسلامى، به یک حکومت عدل، به یک حکومتى که نه منافع شما را توانَد بخورد، نه تواند به غیر بدهد. ما یک همچو حکومتى مىخواهیم. یک حکومت ملى اسلامى. یک جمهورى که متکى بر رأى خود مردم باشد. مردم آزادانه رأى بدهند نه مثل این پنجاه سال که هیچ کس در هیچ چیز آزاد نبود؛ نه مثل این سى و چند سال که ما به اسارتها کشیده شدیم، به زحمتها کشیده شدیم؛ منافع ما، [سرمایه] هایى که ما داشتیم، مخازن ما را بردند خوردند. الآن هم در بانکهاى خارجى اینهایى که مال مخازن ما هستند موجود است به اسم محمدرضاخان، به اسم عائله او، به اسمِ- مثلًا- آنهایى که وابسته به او هستند. همه [داراییهاى] ما را آنها بردهاند. یک ملتى را فقیر کردند و از اینجا رفتند و فرار کردند.
وحدت کلمه، کلید پیروزى
ما از همه شما جوانها تشکر مىکنیم که در این موقع همه با قدرت، همه با اراده، همه با خواستهاى الهى بپا خاستید و کارهاى خودتان را زمین گذاشتید و این کار بزرگى که به عهده همه ماست دنبال کردید. و رمز پیروزى شما وحدت کلمه [است] و اینکه همهتان یک مطلب را مىخواهید. الآن همه ملتها، ملت ایران در هر شهرى، در هر دهى، در هر قصبهاى همین مطلب را مىخواهد: نبودِ شاه که نیست ان شاء اللَّه، نبودِ رژیم که نیست. ان شاء اللَّه؛ نبودِ دولت غاصب که نیست ان شاء اللَّه؛ ایجاد حکومت اسلامى و جمهورى اسلامى که خواهد بود ان شاء اللَّه. من از همه شما آقایان تشکر مىکنم که در این موردها زحمت کشیدید
لکن زحمتى بوده است که براى خادم خودتان کشیدید، زحمتى بوده است که براى خدمتگزار خودتان کشیدید. من خدمتگزار شما هستم. من مىخواهم که شما عزیز باشید. من خدمتگزار ملت هستم. من مىخواهم ملت اسلام سربلند باشد، مستقل باشد؛ نه مثل حالا که ما باید همه چیزمان از جاى دیگر باشد. و همه مسائل سیاسىمان را دیگران نقشه بکشند، همه مسائل اجتماعىمان را دیگران نقشهاش را بکشند، فرهنگ ما را دیگران برنامه بدهند، ارتش ما را دیگران- مستشار دیگران اداره بکنند. من مىخواهم که همه شما مستقل باشید. و این ته ماندهاى که از استعمار مانده است و حالا به اظهار «ملیت» و اینها دارد کسب بیت المال را مىکند، این را هم بزنید پرتش بکنید. و. ان شاء اللَّه حکومت اسلامى نزدیک است ..
منبع:صحیفه امام، ج6، ص: 50