پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: سومین روز بازگشت و حضور امام در وطن است. مخاطبین دومین دیدار امروز امام در مدرسه علوی روحانیونی هستند که آمده اند امام برایشان از نقش روحانیت در پیروزی و لزوم ائتلاف علما با سایر اقشار و اسلام، بگوید، امام در این دیدار خطاب به این روحانیون می گوید که چرا آمده است: من از بیرون آمدهام که خدمت به شما بکنم. من خادم شما هستم، من خادم ملت شما هستم. من آمدهام که بزرگوارى شما را حفظ کنم. من آمدهام که دشمن هاى شما را زمین بزنم. من آمدهام که ملت را یک ملت مستقلش کنم. دولت اگر پیدا بشود یک دولت مستقل باشد. من آمدهام که دست اجانب را از این مملکت کوتاه کنم. من آمدهام که رسوا کنم اینهایى که به اسم «ملیت»، به اسم- نمىدانم- «قانون اساسى»، به اسم کذا مىخواهند مسائل سابق را عود بدهند. خداوند ان شاء اللَّه همه شما را توفیق بدهد و ما را آشنا کند به وظایف خودمان.
بسم اللَّه الرحمن الرحیم.
من از آقایان علما و افاضل باید تشکر کنم. پیروزى ملت مرهون اقدامات علما- اولًا- و سایر طبقات- ثانیاً- بوده است. شما علما همان طورى که وظیفه شرعىتان هست که امام امت باشید، پیشقدم باشید در مسائل امت، دفع کنید مفاسد را از ملتها، بحمد اللَّه قیام به امر فرمودید. و من از قِبَل ملت شریف ایران از شما تشکر مىکنم. خداوند ان شاء اللَّه روحانیت را که ذخیره ملت است، پشتوانه ملت است، حفظ کند و قوّت به او بدهد. دشمنهاى اسلام و شما، هم اسلام را بد معرفى کردهاند و هم شما را. دشمنهاى بشریت ادیان را مطلقاً مىگویند که براى این است که افیون باشد براى مردم، براى ملتها! اینها چون دیدهاند آن چیزى که در مقابلشان مىایستد دیانت است، و آن جمعیتى که در مقابلشان مىایستد جمعیت روحانى است، از این جهت با این دو نیرو به مخالفت برخاستند و از زمانهاى بسیار سابق این دو نیرو را کوبیدهاند. نیروى اسلام را که بزرگترین نیروست کوبیدند، از جهت اینکه کوشش کردند تا اسلام را بد معرفى کنند. کوشش کردند تا اینکه اسلام را بگویند اگر چیزى هم باشد، یک دعا و یک وِرْدى است! یک آدابى است بین بشر و خدا. آنطورى که در مسیحیت هست. مسیحیت هم- این مسیحیت منسوخ- این جور است، مسیحیتى که نسخ شده است. مسیحیت حضرت عیسى نمىتواند اینطور باشد. اینها با اسلام و با سایر ادیان مخالفت کردند و ادیان را افیون بشر حساب کردند. یعنى گفتهاند که ادیان یک چیزى است که ثروتمندها و قلدرها درست کردهاند که مردم را ساکت کنند، تودهها را ساکت کنند به وعده دادن. و این تبلیغات تا آنجا رسیده است که بعد به صورت دیگر به ما هم تزریق کردهاند ..
تز استعمارى «جدایى دین از سیاست».
مسئله جدا بودن دین از سیاست، مسئلهاى که با کمال تزویر و خدعه طرح کردند، حتى بر ما هم مشتبه کردند! حتى کلمه «آخوند سیاسى» یک کلمه فحش است در محیط ما! فلان آخوندِ سیاسى است! در صورتى که آقایان خواندند در دعاهاى معتبر ساسَةُ الْعِباد (1) مع ذلک از بس تزریق شده است، از بس اشتباه کارى شده است، ما خودمان هم باورمان آمده است که دین از سیاست جداست. آخوند در محراب برود، و شاه هم مشغول دزدىاش باشد! هرکس اسلام را مطالعه کرده باشد، قرآن کریم را مطالعه کرده باشد، کافى است که بفهمد اسلام و قرآن کریم تربیت مىکند یک جامعه را در همه [شئون] ..
تفاوت احکام اسلام با قوانین بشرى
فرق مابین اسلام و سایر قوانینى که در دنیا هست- قوانین الهى را نمىگویم، آنها الآن منسوخ است، آنها هم همان طور بوده که اسلام بوده- فرق مابین اسلام و آن چیزهایى که از جانب خدا براى تربیت بشر آمده است با آن چیزهایى که به دست بشر درست شده است، یک فرق اساسى این است که آنچه بشر درست کرده است یک جنبه ضعیف را ملاحظه کرده است؛ مثلًا قوانینى وضع کردهاند از براى اینکه حفظ نظم بکنند، حفظ انتظامات بکنند. قوانینى وضع کردهاند که مال همین معاشرت دنیاست و کیفیت سیاست دنیوى. ابعاد دیگرى که بشر دارد هیچ مورد توجه قواعدى یا قوانینى که بشر درست کرده است، هیچ متوجه او نیست. شما وقتى اسلام را ملاحظه مىکنید، به حسب ابعاد انسانیت [مىبینید] طرح دارد، قانون دارد. از قبل از اینکه انسان به این دنیا بیاید، قبل از اینکه پدر و مادر انسان ازدواج کند، طرح دارد براى اینکه این بذر را خوب تربیت کند. طرح دارد اسلام: زن را چه جور انتخاب کنید، شوهر را چه جور انتخاب کنید، در وقتى که ازدواج مىکنید چه وضع باشد، با چه آداب باشد، در وقت لِقاح چه آداب باشد، در وقت حمل چه آداب باشد. مثل زارعى که یک تخم زراعت را مىکارد و مواظبت مىکند که زمین خوب باشد، آبِ سالم باشد، به موقع برسد، سایر تربیتها تربیتهاى نباتى باشد که درست تربیت بشود، اسلام [هم] براى تربیت انسان از قبلِ ازدواج پدر و مادر شروع کرده است. زمین را یک زمین سالم مُطَهَّر مىخواهد باشد؛ زوج را یک زوج سالم صحیحِ انسانْ صفت انتخاب بکند؛ بعد هم آداب دیگر تا وقتى که متولد مىشود؛ و آداب رضاع (1) و آداب حمل و رضاع و تربیت در دامن مادر و تربیت در پیش پدر و تربیتهاى بعدى که دنبال این مىآید. هیچ یک از قوانین بشر تکفل این امر را ندارد؛ این امر مختص به قوانین انبیاست. ابعاد دیگرى که بشر دارد، و اصلًا قواعد دیگر دنبالش نبوده است، آن قواعدى است که براى تهذیب نفس است براى اینکه انسان یک موجود انسانى- الهى بشود. قرآن کتاب انسان سازى است، مکتب اسلام مکتبِ انسان سازى است، انسان به همه ابعاد. نه فقط یک انسان مادى مىخواهد درست بکند، یک انسان الهى مىخواهد درست بکند؛ همه ابعاد انسان مورد نظرش هست. در این امور اصلًا سایر قواعد و قوانین که در دنیاى ما هست آنطور مسائل طرح نیست. هرکس هر جور مىخواهد تربیت بشود؛ توى بازار نرود عربده بکشد- این را جلویش را مىگیرند- توى منزلش هر غلطى مىخواهد بکند! خلوت را کار ندارد که در خلوت چه کرد. به شما چه! اسلام خلوت و جَلْوَت ندارد. خودت تنها باشى تحت مراقبت هستى، یک نفر همراهت باشد باز همین طور تا آخر ..
بُعد سیاسى و اجتماعى اسلام
یکى از ابعاد انسانْ بُعدى است که در این دنیاى مادى مىخواهد معاشرت بکند، در این دنیاى مادى مىخواهد تأسیس دولت بکند، در این دنیاى مادى مىخواهد تأسیسِ مثلًا سایر چیزهایى که مربوط به مادیتش هست بکند. اسلام این را هم دارد. آنقدر آیه و روایت که در سیاست وارد شده است، در عبادات وارد نشده است. شما پنجاه و چند کتاب فقه را ملاحظه مىکنید، هفت- هشت تا کتابى است که مربوط به عبادات است، باقىاش مربوط به سیاسات و اجتماعیات و معاشرات و اینطور چیزهاست. ما همه آنها را گذاشتیم کنار و یک بُعد را، یک بعد ضعیفش را گرفتیم. اسلام را همچو بد معرفى کردهاند به ما که ما هم باورمان آمده است که اسلام [را] به سیاست چه! سیاست مال قیصر و محراب مال آخوند!- محراب هم نمىگذارند براى ما باشد- اسلام دین سیاست است؛ حکومت دارد. شما بخشنامه حضرت امیر و کتاب حضرت امیر به مالک اشتر (1) را بخوانید ببینید چیست. دستورهاى پیغمبر و دستورهاى امام- علیه السلام- در جنگها و در سیاسات ببینید چه دارد. این ذخایر را ما داریم، عُرضه استفادهاش را نداریم. ذخیره موجود است، همه چیز داریم، عُرضه استفاده نداریم. مثل اینکه ایران همه چیز دارد اما مىدهند او را به غیر. ما کتاب و سنتمان غنى است، همه چیز در آن هست لکن بد معرفى کردند به ما؛ یعنى کارشناسها ..
مطالعات استعمارگران در کشورهاى اسلامى
از آن وقتى که راه اروپا باز شد به آسیا و به شرق، کارشناسها دوْر افتادند و مطالعه کردند. آنها بیدار بودند و من و شما توى مدرسهها خواب بودیم! آنها مطالعه کردند؛ وجب به وجب زمینهاى ایران تحت مطالعه قرار گرفته. هر جا نفت بوده نقشه دارند از آن، هر جا مس بوده نقشه دارند از آن. در این بیابانهاى بىآب و علف با شتر آمدند این کارشناسها؛ رفتند گردیدند مخازن را، جاهایى را، هر چه دارد پیدا کردند و ثبت کردند. مطالعاتشان راجع به ماها هم همین بوده است که دیدهاند آن چیزى که بتواند جلوى اینها را بگیرد عبارت از اسلام است و خدمتگزار به اسلام. اسلام را از آن راه کوبیدند؛ جدا کردند اسلام را حتى از خود ملت اسلام، حتى از خود خدمتگزاران به قرآن. خودِ خدمتگزاران به قرآن هم این مطلب را نمىشود حالیشان کرد- بعضى از آنها را- که اسلام دین سیاست است. این را شاید عیب مىدانند براى اسلام! اسلام سلطنت دارد، نه سلطنت اینطورى؛ حکومت دارد؛ اسلام امامت دارد، خلافت دارد؛ پیغمبر اسلام حکومت تشکیل کرده بود، حضرت امیر- سلام اللَّه علیه- حکومت داشت، استاندار داشت، فرماندار داشت- همه اینها را داشت. اینها ارتش داشتند، قواعد ارتش داشتند؛ همه چیز داشتند. ما مطالعه کردیم آنها را لکن از بس به ما تزریق شده است از آن طرف که آقا برو سراغ کارت، آقا برو تو نمازت را بخوان، چه کار دارى به اینکه اینها چه مىکنند، [دائماً گفتند] چه کار دارى، چه کار دارى، کار ما را به اینجا رساند که حالا ما اینجا باید مجتمع بشویم عزا بگیریم!.
نقشه استعمار علیه روحانیت
از آن طرف کارشناسها ... روحیات مردم را ملاحظه کردند، دیدند که روحیات شرق، خصوصاً مسلمین و خصوصاً در مسلمین شیعه، خصوصیاتشان این است که به روحانیتشان ارج قائل مىشوند، تَبَع روحانیت هستند. چه بکنند که روحانیت را از مردم جدا کنند؟ نقشه کشیدند که روحانیت را مبتذل کنند پیش ملت. شما در زمان رضاشاه نبودید اکثرتان، من ادراک کردهام، کسانى که به سن من بودند و پیرمرد هستند الآن ادراک کردهاند زمان او را. آقا اینها به واسطه نقشهاى که خارج ریخته بود، آخوند را همچو کرده بودند که آخوند نمىتوانست نفس بکشد. آخوند در نظر مردم همچو شده بود که سوار اتومبیلش نمىکردند! جدا کردند از مردم روحانیت را؛ منتها نقشهشان نگرفت. خواستند بکنند هر چه کردند [اما] خداوند: وَاللَّهُ خیرُالماکرین (1) لکن یک جایى نقشهشان گرفت و آن جدا کردن روحانیت از دانشگاهها [بود]. یک روحانى حق نداشت، پیش خودمان حق نداشت که از دانشگاهى صحبتى بکند ... سراغ نمىدانم [دانشگاهى برود]. دانشگاهى هم آخوند به نظرش مىآمد که یک موجود مضرى است که انگلیسها آوردند گذاشتند اینجا! من خودم این را شاهد بودم. با دو نفر از آقازادههاى محترم قم ما سوار اتوبوس بودیم، در چندین سال پیش از این مىرفتیم. چند نفر دیگر هم سوار همان اتوبوس بودند. یکىشان به دیگرى گفت که من حالا سالهاست که از این «هیکل» ها دیگر ندیدم- اشاره به ماها-؛ بعد گفت اینها را انگلیسها آوردهاند در نجف و آنجاها گذاشتند براى اینکه مردم را [گمراه] بکنند! در نظر دانشگاهى، آخوند یا دربارى است یا بسته به انگلیس! در نظر شما هم این آدم دانشگاهى نمىدانم. [فرنگى مآب است]! جدا کردند ملت را بعضىاش را از بعض؛ استفاده بردند از این جدایى ..
اتحاد ملت، منشأ سقوط شاه
شما ملاحظه فرمودید که در این مقدار کم از زمان که طبقات مختلف با هم ائتلاف کردند- و خدا این ائتلاف را درست کرد- شما ملاحظه کردید که این ائتلاف و این وحدت کلمه بین جناح معنوى و جناح مادى، بین علماى اسلام و آن طبقات دیگر- از هر طایفهاى باشند- این وحدت کلمه باعث شد که یک ملتى قیام کرد؛ و در این وحدت کلمهاى که این ملت دنبال کرد و قیام کرد تمام ابرقدرتهاى عالَم را زمین زد، تمام توپ و تانکها را زمین زد.
محمدرضا را همهتان مىشناسید که قبل از چند سال چه چیزها برایش مىگفتند و خودش چه مداحیها مىکرد و قدرت هم داشت؛ یک مرد قدرتمندى [که] روسیه با او موافق، امریکا با او موافق، انگلستان با او موافق، دوَل اسلامى همه با او موافق، چین با او موافق، همه موافق، ابرقدرتها و بعد از آنها هر چه قدرت بود موافق با او بود. این قدرت به این بزرگى را شما ملت، شما ملتِ سر و پا برهنهاى که همه چیزتان را خوردند، قیام کردید [و] چون وحدت کلمه در کار بود، با مشتتان تانکها را خُرد کردید. خون بر شمشیر غلبه کرد. از تخت فرو کشیدید. فرار کرد و رفت منتها مال را هم برد، هر چى داشتیم؛ سه بیلیون دلار ظاهراً! سه بیلیون و چند صد میلیون- آنکه حالا یک قلمهایى است که نوشتند- خودش برد و عائلهاش برده!.
دزدیهاى دودمان پهلوى
ما نمىتوانیم بفهمیم که دزدى اینها در این مملکت چى بوده است. در یکى از چیزهایى که به من نوشته بودند راجع به یکى از خواهرهاى این مرد، نوشته بودند که یک ویلا در کجا دارد که چقدر خریده شده است- آنش من یادم نیست اما آنى که یادم مانده این است- نوشته بود که پنج میلیون دلار یعنى سى و پنج میلیون تومان خرج گلکارى آنجا شده! من و شما خوابش را هم نمىتوانیم ببینیم؛ باور نمىتوانیم بکنیم. شما نمىدانید که اینها با این مملکت چه کردند. نمىدانید معنویت این مملکت را چطور عقب زدند. مىگویم نمىدانید یعنى مىدانید، حالا مىدانید؛ درست الآن همهمان مىدانیم؛ الآن بدبختیها را همهمان مىدانیم که هر چه ما بدبختى داشتیم از این عائله بود. تا دولت صالح نباشد مملکت صلاحیت پیدا نمىکند. یک فرد غیر صالح یک مملکت را خراب کرد. همه دیدیم یک فرد غیر صالح، که اسمش محمدرضا پهلوى است، وزیر وقتى مىخواهد تعیین کند، غیر صالح است. باید به جنس خودش باشد!- هرکسى مایل به ... دزدها با دزدها رفیقند! دزدها که با مقدسین رفیق نیستند- وکیل مىخواهد معین کند، به جنس خودش درست کند. وکیل هم که دست مردم نبود. مردم در این پنجاه سال آزادى نداشتند. نه یک وکیل و نه یک مجلس و نه یک دولت، هیچى مربوط به ملت نبود؛ همه چیز متکى به خارج بود. یک آدم فاسد را وقتى آوردند گذاشتند سر مملکتى، تحمیل کردند بر مملکتى، به آنجا رسید که همه چیز مملکت ما را از دست داد و [دائماً] ثناخوانى خودش کرد و وادار کرد که رادیوها هم بگویند و وادار کرد که مطبوعات هم بگویند- همه را الزام کرد که باید بگویید، همه ثناخوانى باید بکنید!.
نمونهاى از مفاسد و جنایات رژیم
فرهنگْ مستقل باید باشد
«اصلاحات ارضى» اش را شما ملاحظه کنید. آقا آنکه اینقدر برایش گفتند و خواندند و نوحه خوانى کردند و ثناخوانى کردند، اصلاحات ارضى عبارت از این شد که تمام کشاورزهاى ما گدا شدند؛ کشاورزى از مملکت ما پرید. الآن اگر همه ملت دست به همبدهد، بعد از چند سال ممکن است کشاورزى ما به حال اولش برگردد. بازار درست کردند براى امریکا. گندمهایش را او باید یا بسوزاند یا به دریا بریزد؛ مىدهد و پول مىگیرد! مىدهد ارز مىگیرد. بازار درست کردند. شما الآن هیچ ندارید. تمام زراعت ایران را مىگویند براى سى روز یا سى و یک روز کافى است! ایرانى که یک استانش مثل آذربایجان، مثل خراسان، مىتوانست تمام قُوت ایران را متکفل بشود، باقى آن مىبایست صادر بشود، حالا ما براى سى روز یا سى و سه روز! باقىاش از کجا؟ از اسرائیل، از امریکا، از جاهاى دیگر. این خرابى که به مملکت ما وارد شد به دست این آدم ظالم [شد] که نوشت من آمدهام خدمت به وطنم بکنم! کتاب مأموریت براى وطنم! من گفتم صحیح مىگوید! مأمور است که خدمت به وطنش بکند، یعنى وطنش را از همه چیز ساقط کند! این «مأموریت» داشت که ساقط کند این وطن را از همه چیز. نیروى معنوى را از بین برد. نیروى جوانهاى ما که بالاترین [لطمه] و صدمهاى که بر این مملکت خورده، نیروى جوانهاست که فاسد شد. یا طرف مشروبخانهها اینها را کشاندند، یا طرف سینماها اینها را کشاندند، یا تو این بیابانها بردند و مراکز فساد برایشان درست کردند و ترویج کردند. یک جوان سالم براى ما نگذاشتند آقا. بالاترین ضررى که به این مملکت خورد این بود که نیروى انسانىاش رفت. حالا باید از سر این نیرو پیدا بشود. «خدمت» به وطن کرد! خدمت به وطن! زراعتش را بکلى از بین برد، فرهنگ را بکلى از بین برد و ساقط کرد. اگر ما فرهنگ داشتیم که این بازى سرمان در نمىآمد. اگر ما رجال فرهنگى داشتیم، رجال مستقل است؟ ... فرهنگْ مستقل باید باشد؛ مگر مىگذارند اینها؟ مگر سازمان امنیت مىگذاشت که این کارها درست بشود؟
کنار زدن روحانیت از سیاست و پیامدهاى آن
اقتصادمان را از بین بردند. اگر مهلت بهش داده بود این ملت، نفت شما را بعد از ده- پانزده سال تمامش کرده بود ... رفت سراغ کارش! عوض نفت چى دادند؟ اسلحه دادند! چه اسلحهاى؟ اسلحههاى مدرنى که کارشناسهاى ایرانى نمىتوانند بفهمند چه هست، چه جور باید اینها را استعمال کنند! براى چه آوردند اینجا آنها را؟ براى اینکه پایگاه باشد براى امریکا که اگر یکوقت با شوروى دعوایش شد این پایگاه را داشته باشد. نفت را از ما گرفتند به جاى او پایگاه درست کردند؛ پایگاهى که اگر بنا بود درست کنند حاضر بودند میلیونها میلیونها دلار بدهند به مملکتى تا بگذارد یک پایگاه برایشان درست بشود! آنها نفت ما را مىگیرند پایگاه درست مىکنند. این مصیبتهاى ماست. آخوند دخالت در سیاست نکند؟ این حرف را نزند آخوند؟ اگر آخوند یک همچو حرفى زد، «آخوند سیاسى» است. همه چیز ما را بردند. روحانیت ما را پیش مردم ساقط کردند، از بین بردند. جدا کردند قشر روحانى را از قشر روشنفکر متجدد و همه چیز آنها را هم بردند، هم شما را بردند. اگر این نهضت غیر از این یک خاصیت نداشت که بین طلاب علوم دینیه و قشر دانشگاهى یک رابطه پیدا شد، اگر غیر از این ما هیچى نداشتیم، این بالاترین نتیجهاى بود که حاصل شد از این نهضت. اگر بگذارند بماند؛ اگر بگذارند که باز این نتیجه باقى بماند. جدیت کنید! آقا رمز تقدم شما امروز، رمز پیروزى شما، وحدت کلمه است. اگر وحدت کلمه را از دست شما گرفتند، باز همان اسارت است و باز همان غارتگریها اعاده مىشود. مثل سابق نیست. سابق عذر داشتید [که] نمىتوانم؛ فهمیدید که مىتوانید. شما نیرو دارید، ملت با شماست. شما در هر شهر و در هر ده نیرو دارید. هر روزى که مىخواهید یک کارى را بکنید، نیروهاى شما مردم را راه مىاندازند. با هم باشید، مجتمع باشید، مهذب باشید، وحدت کلمهتان را حفظ کنید. الآن در صددند که شما همه را به جان هم بیندازند و استفادهاش را بکنند؛ باید نگذارید. این خدعه را باید نگذارید که عملى بشود. تا بود او- مردِکه- این کارها را مىکرد و این شیطنتها را مىکرد؛ حالا این مردِکه ( شاپور بختیار) مىکند ..
رهبر ملت، خادم ملت
من از خداى تبارک و تعالى توفیق همه را مىخواهم. من از بیرون آمدهام که خدمت به شما بکنم. من خادم شما هستم، من خادم ملت شما هستم. من آمدهام که بزرگوارى شما را حفظ کنم. من آمدهام که دشمنهاى شما را زمین بزنم. من آمدهام که ملت را یک ملت مستقلش کنم. دولت اگر پیدا بشود یک دولت مستقل باشد. من آمدهام که دست اجانب را از این مملکت کوتاه کنم. من آمدهام که رسوا کنم اینهایى که به اسم «ملیت»، به اسم- نمىدانم- «قانون اساسى»، به اسم کذا مىخواهند مسائل سابق را عود بدهند. خداوند ان شاء اللَّه همه شما را توفیق بدهد و ما را آشنا کند به وظایف خودمان.
من از بیرون آمدهام که خدمت به شما بکنم. من خادم شما هستم، من خادم ملت شما هستم. من آمدهام که بزرگوارى شما را حفظ کنم. من آمدهام که دشمنهاى شما را زمین بزنم. من آمدهام که ملت را یک ملت مستقلش کنم. دولت اگر پیدا بشود یک دولت مستقل باشد. من آمدهام که دست اجانب را از این مملکت کوتاه کنم. من آمدهام که رسوا کنم اینهایى که به اسم «ملیت»، به اسم- نمىدانم- «قانون اساسى»، به اسم کذا مىخواهند مسائل سابق را عود بدهند. خداوند ان شاء اللَّه همه شما را توفیق بدهد و ما را آشنا کند به وظایف خودمان
منبع : صحیفه امام، ج6، ص: 40