رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران، امام باقرالعلوم(ع) را بالاترین شخصیت تاریخ میدانست; شخصیتی که جز خدا و رسول(ص) و امامانعلیهم السلام کسی نمیتواند مقامش را درک کند.
حضرت باقر (ع) در سال 57 هجرى در شهر مدینه چشم به جهان گشود. او هنگام وفات پدر خود امام زین العابدین (ع) که در سال 94 رخ داد، سى و نه سال داشت. نام او محمد و کنیهاش ابوجعفر است و باقر وباقر العلوم لقب او مىباشد.
مادر حضرت ام عبدالله دختر امام حسن مجتبى (ع) و از این جهت نخستین کسى بود که هم از نظر پدر و هم از نظر مادر فاطمى و علوى بوده است.
امام باقر در سال 114 هجرى در شهر مدینه درگذشت و در قبرستان معروف بقیع، کنار قبر پدر و جدش، به خاک سپده شد. دوران امامت آن حضرت هیجده سال بود.
امام باقر(ع) پایه گذار نهضت بزرگ علمى
پیشواى پنجم طى مدت امامت خود، در همان شرائط نامساعد، به نشر و اشاعه حقایق و معارف الهى پرداخت و مشکلات علمى را تشریح نمود و جنبش علمى دامنه دارى به وجود آورد که مقدمات تاسیس یک دانشگاه بزرگ اسلامى را که در دوران امامت فرزند گرامیش امام صادق ع به اوج عظمت رسید، پى ریزى کرد.
امام پنجم در علم، زهد، عظمت و فضیلت سرآمد همه بزرگان بنى هاشم بود و مقام بزرگ علمى و اخلاقى او مورد تصدیق دوست و دشمن بود. به قدرى روایات و احادیث، در زمینه مسائل و احکام اسلامى، تفسیر، تاریخ اسلام، و انواع علوم، از ان حضرت به یادگار مانده است که تا آن روز از هیچ یک از فرزندان امام حسن و امام حسین (ع) به جا نمانده بود.
رجال و شخصیتهاى بزرگ علمى آن روز، و نیز عدهاى از یاران پیامبر (ص) که هنوز درحال حیات بودند، از محضر آن حضرت استفاده مىکردند.
جابر بن یزید جعفى و کیسان سجستانى (از تابعین) و فقهائى مانند: ابن مبارک، زهرى، اوزاعى، ابوحنیفه، مالک، شافعى، زیاد بن منذرنهدى از آثار علمى او بهرهمند شده سخنان آن حضرت را، بى واسطه و گاه با چند واسطه، نقل نمودهاند.
کتب و مولفات دانشمندان و مورخان اهل تسنن مانند: طبرى، بلاذرى، سلامى، خطیب بغدادى، ابونعیم اصفهانى، و کتبى مانند: موطا مالک، سنن ابى داود، مسند ابى حنیفه، مسند مروزى، تفسیر نقاش، تفسیر زمخشرى، و دهها نظیر اینها، که از مهمترین کتب جهان تسنن است، پر از سخنان پرمغز پیشواى پنجم است و همه جا جمله: قال محمد بن على و یا قال محمد الباقر به چشم مىخورد.
کتب شیعه نیز در زمینههاى مختلف سرشار از سخنان و احادیث حضرت باقر (ع) است و هر کس کوچکترین آشنایى با این کتابها داشته باشد، این معنا را تصدیق مىکند.
سیمای امام باقر علیه السلام در اندیشهامام خمینی(س)
امام خمینی به اهلبیت(ع) عشق میورزید و این کار را افتخاریبزرگ میشمرد امام(س)، حضرت باقر(ع) را عالم آل محمد(ص) و عاشق جمال حقمیخواند و میفرماید: "صدقه را پس از وقوع در دستسائل، میبویید و میبوسید واستشمام رایحه طیبه محبوب از آن میکرد. و خدا میداند برای آنذات مقدس و عاشق مجذوب چه راحت نفس و سکونتخاطری پیدا میشد;و چطور آن اشتعالات قلبیه و احتراقات شوقیه باطنیه (را) اینعشقبازی خاموش میکرد."
امام خمینی میگویند: آن حضرت در محلی که داشتند کار میکردند، به رغماین که مسوولیت معنویشان و کار تبلیغی و تعلیمیشان زیاد بود،به ایشان عرض کردند: این کار را به ما واگذار کن. حضرت فرمود: میل دارم خودم کار کنم، حرارت آفتاب را در بدنم حس کنم. و اینارزش است که شخص اول عالم اسلام و دارای آن مقامات، کار کند وبیاموزد ارزش کار چقدر است.
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، امام باقرالعلوم(ع) را بالاترین شخصیت تاریخ میداند; شخصیتی که جز خدا و رسول(ص) و امامانعلیهم السلام کسی نمیتواند مقامش را درک کند.
کپی شد
