اشاره: آنچه اسیران جنگی دفاع مقدس را با اسرای جنگ های تاریخ متمایز می کند تعلق آنها به یک نظام تربیتی دیرپا و نظام سیاسی جدیدالتاسیس است. آنان در اردگاه های نظامی دشمن خویش، پابرجا ماندند و تن و روح خود را علی رغم شکنجه های فراوان سالم نگه داشتند. در این میان رابطه روحی آزادگان با رهبرشان جای تامل فراوان دارد. آنها اکثرا حتی زیر شکنجه های آنچنانی هم اطاعت و اعتقاد قلبی خود به امام خمینی (س) را انکار نکردند. این رابطه تنها بصورت یک رابطه روحانی و ذهنی باق نماند و برخی اوقات از میان دیوارهای آهنین زندان های صدام، اسرا نامه هایی را با رمز و کنایه و اشاره خطاب به امام نوشتند که حکایت از دلدادگی آنان به رهبرشان می کند. امام خمینی (س) به برخی از نامه های این شوریده حالان پاسخ نگاشته که از سوی دفتر امام و البته بصورت ناشناس به مقصد اردوگاه های عراقی ارسال شده است. به مناسبت ورود آزادگان به ایران سومین نمونه از این نامه نگاری ها به نقل از صحیفه منتشر می شود که بخشی از تاریخ اسارت در دروت آنها نهفته است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، آنچه در ذیل می آید نامه علی ابوالقاسمى، آزاده ایرانى در عراق به امام خمینی (س) در تاریخ 27 مهر 1364 و پاسخ امام به آن است.
نامه علی ابوالقاسمى (خدا مانده) اسیر در عراق، اردوگاه عنبر (1)
بسم اللَّه الرحمن الرحیم. خدمت سرور گرام و عزیزم روحى جان (2) سلام عرض مىکنم و ان شاء اللَّه که در پناه ایزد منان و در پناه امام زمان در سلامتى کامل به سر برید. اگر از احوال این حقیر جویا باشید بحمداللَّه سلامتى برقرار و تنها غم و اندوه جانگداز ما دورى از شما عزیز است که خداوند تبارک را به مقربانش قسم مىدهم که هرچه زودتر نعمت دستبوسى شما را نصیب ما بکند.
به هر حال، روحى جان! روحم برایت در حال پرواز است. حدود دو سال است که هیچ خبرى از شما ندارم و شما خوب مىدانید که احتیاج به پند و اندرزهاى شما دارم و شما ما را از این نعمت بىبهره نفرمایید. امیدوارم در نامه هایتان از «میهن» بنویسید که چه کار مىکند و با کى رابطه برقرار کرده و زمین ها را چه مىکارد و کارش با «حسین خرکچى» (3) به کجا رسید. شنیدم یه بار حسابى داغونش کردى. (4) به هر حال منتظر دعاهاى خیر شما هستیم و امیدوارم که ما را در دعاهاى شب جمعه و شب چهارشنبه در جمکران (5) و محافل فراموش نکنید.
از قول اینجانب به «عمو حسین وزیرى» (6) و «اکبر مجلسى» (7) و «حسینعلى» (8) و «مشهدى احمد» (9) و برادر بسیار عزیزم «سید على» (10) و خانواده و «اکبر آقا» (11) و خانواده (شنیدم که چند وقت پیش به گردشى به خارج رفته بود، چه سوغاتى آورده؟) (12) سلام خیلى خیلى برسانید. و حتما منتظر جواب نامههاى شما هستیم. از راه دور صورتت را غرق بوسه مىکنم. 27/7/64- فرزند کوچک شما- على خدامانده
پاسخ امام:
بسمه تعالى.
برادر عزیزم! از سلامت شما خوشحال و از خداوند تعالى خواستارم بزودى به وطن خود مراجعت نمایید. قلم من قاصر است که از دلاورى و بزرگوارى شما عزیزان قدردانى نمایم. امید است از دعاى خیر براى همه شماها غفلت نکنم. والسلام علیکم.
- عبد درگاه خدا (ح)
__________________________________________________
(1)- متن نامه بسیار جالب این رزمنده که به اسارت رژیم بعث عراق درآمده است، حاوى رمزها و اشاراتى است که ضمن بیان مقصود خود، امکان کشف آن را به حداقل رسانده است. در قسمت مربوط به مشخصات فرستنده و گیرنده نامه، بر روى فرم هاى «صلیب سرخ جهانى» مرقوم گردیده: «على ابوالقاسمى، فرزند عبدالحسین، عراق، اردوگاه عنبر، اطاق 23/گیرنده: یزدى- قم، خیابان حضرتى، خیابان حجت، منزل آقاى یزدى، آقاى روحى جان ملاحظه فرمایید».
(2)- اسیر در بند رژیم بعث عراق، امام خمینى (س) را با عنوان «روحى» مورد خطاب قرار داده است که به معناى «روح من» است و مستفاد از شعار معروف: «روح منى خمینى- بت شکنى خمینى».
(3)- صدام حسین.
(4)- اسرا از پیروزی هاى لشکر اسلام در جبهه هابه نحوى مطلع مىشدند.
(5)- منظور، جماران است.
(6)- آقاى میر حسین موسوى، نخست وزیر وقت.
(7)- آقاى اکبر هاشمى رفسنجانى، رئیس وقت مجلس شوراى اسلامى.
(8)- آقاى حسینعلى منتظرى، قائم مقام رهبرى در آن زمان.
(9)- آقاى سید احمد خمینى.
(10)- آقاى سید على خامنهاى، رئیس جمهور وقت.
(11)- آقاى على اکبر ولایتى، وزیر امور خارجه.
(12)- اشاره به یکى از مسافرتهاى آقاى ولایتى به خارج از کشور.
منبع: صحیفه امام، ج19، ص: 416 و 417