پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران تا اربعین بانوی بزرگ انقلاب، مرحومه سرکار خانم خدیجه ثقفی، همسر مکرمه رهبر کبیر انقلاب اسلامی، همه روزه بخشهایی از خاطرات این یار و یاور صمیمی امام خمینی(س) را که برگرفته از گفته ها و شنیده هایی از ایشان است و توسط همکار عزیزمان آقای فرامرز شعاع حسینی تدوین شده، ارسال می کند:
آقا جانم 7 سال در قم بود و من در این مدت چند بار قم رفتم، یکبار ده ساله بودم، یکبار 13 ساله و یکبار هم 14 ساله . بار آخری که رفتم قم، پدرم از مادر بزرگم خواهش کرد که من بمانم. مادربزرگم میخواست 15 روز بماند و برگردد چون عید بود. آقا جانم خواهش و تمنا کرد که «من قدسی جان را سیر ندیدم بگذارید دو ماهی پیش من بماند. ما تابستان به تهران میآییم و او را میآوریم.» بالاخره مادربزرگم راضی شدند. ما هم راضی نبودیم ولی چند ماهی ماندیم. تصدیق کلاس ششم را گرفته بودم که آقا جانم گفت: «دبیرستان نرو» چون روحیه اش متجددانه نبود. آن وقت دبیرستان برای دخترها کم بود لذا او میگفت: «چون در دبیرستان معلم مرد است نرو. فراش مرد است و بازرس مرد است.» ایراد میگرفت و ما هم نرفتیم. یک چند ماهی ماندم و بعد با خانم آمدیم تهران . در این مدت 7 سال آقا جانم در قم دوستان و رفقایی پیدا کرده بود. یکی از آنها آقا روح الله بود که در آنجا با هم رفیق شده بودند. هنوز حاجی نشده بود. مرد متدین، نجیب، با سواد و زرنگی بود. پدرم هم او را پسندیده بود. حاج آقا روح الله با من 12 سال تفاوت سنی داشت و با آقا جانم 7 سال. یکی از دوستان دیگر آقا جانم آقای آسید محمد صادق لواسانی بود که او هم از دوستان آقا روح الله بود. آن زمانی که آقا جانم میخواست به تهران بیاید، آقای لواسانی به آقا روح الله گفته بود که چرا ازدواج نمیکنی؟ حاج آقا روح الله هم در آن زمان 26 ـ 27 ساله بود. او هم گفته بود: « من تاکنون کسی را برای ازدواج نپسندیده ام و از خمین هم نمیخواهم زن بگیرم. به نظرم کسی نیامده است.» آقای لواسانی گفته بود «آقای ثقفی دو دختر دارد و خانم داداشم میگوید آنها دختران خوبی هستند» اینها را بعدا آقا (روح الله) برایم تعریف کردند که " وقتی آقای لواسانی گفت آقای ثقفی دو دختر دارد و از آنها تعریف میکنند مثل اینکه قلب من اینجا کوبیده شد ". در هر حال آقا جانم هم خوشگل و شیک و اعیان و هم خوش لباس بود. مثلاً در آن زمان پوستین های اسلامبولی میپوشید و میرفت و همه طلبه ها تعجب میکردند؛ هم عالم بود ، هم دانشمند و هم اهل علم بود اما اهل تجمل نبود. مثلاً نمیگذاشت ما مدرسه برویم میگفت: باید چاقچور بپوشیم، کفش هایمان مشکی ساده باشد. آستین لباسمان بلند باشد. اصلا روحا تجمل را دوست نداشت و خیلی اهل علم و ملا بود. آقا (حضرت امام) همیشه میگفت: «پدر شما خیلی ملاست، خیلی با فضل و با علم است ولی حیف که رشته ملایی به دستش نیست.
ادامه دارد...