افزایش جمعیت جهان باعث از بین رفتن محیط زیست و جایگزینی جنگل ها و مراتع با مناطق مسکونی شده است و این نگرانی باعث شده تا گروهی از معماران ایده های جدید برای ساخت شهرهای عمودی مطرح کنند. به گزارش جی پلاس؛ با افزایش روزافزون جمعیت جهان، زمین برای ایجاد خانه های جدید کمیاب تر می شود. همچنین تغییرات محیطی باعث شده تا مناطق قابل زندگی روز به روز کم تر شوند. برخی معماران خلاق، راه حل این مشکل را ساختن شهرهای عمودی می دانند.
یک سازمان غیرانتفاعی به نام "شهر عمودی" قصد دارد از ایده ساخت شهرهای عمودی حمایت کند؛ برج های تتریس مانند و به هم پیوسته ای که براساس این ایده ساخته خواهند شد، می تواند هزاران نفر را در خود جای دهد. این سازه ها که می توانند بیش از ۴۰۰ طبقه داشته باشند، همه جزئیات یک شهر معمولی از جمله خانه، بیمارستان،
دانشگاه ارگان های اداری، پارک و دیگر را در بر خواهد داشت. طرفداران این طرح مدعی شده اند که این شهرهای عمودی می تواند در مصرف انرژی صرفه جویی کرده و به امکان افزایش جمعیت کمک کند. همچنین آنها معتقدند در صورتی که راه حلی برای ایجاد این شهر ها ایجاد شود می توان زمین های اضافی را برای تولید غذا، داشتن طبیعت سالم و سرگرمی حفظ کرد. به گزارش سازمان ملل، بیش از ۵۰% جمعیت جهان امروز در مناطق شهری زندگی می کنند و پیش بینی می شود این رقم تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۶۶% برسد. شهرهای عمودی به نظر می رسد بهترین روش برای صرفه جویی در تسخیر زمین ها باشد. تصور کنید بدون این که یک قدم در پیاده رو راه بروید، به سرعت به محل کارتان می رسید. به سینما می روید و در آخر به خانه باز می گردید. این نوع از تسهیلات نیاز بشر را به خودرو ها و حمل و نقل عمومی کمتر خواهد کرد و جای پای صنعت خودروسازی را در محیط زیست کاهش می دهد. "کنت کینگ" یکی از نویسندگان مقاله "شهر عمودی: راه حلی برای زندگی پایدار" و مغز متفکر سازمان، پیش بینی می کند شهرهای عمودی، کاملاً خود کفا خواهند بود. به عنوان مثال، شهرهای عمودی می توانند (از لحاظ تئوری) پانل های خورشیدی
بی شماری داشته باشند که انرژی مورد نیاز شهر را تولید می کند. اما برخی منتقدان مانند "لیولد آلتر" معتقدند مفهوم شهرهای عمودی برای برخی از مردم شگفت انگیز و جذاب است، در حالی که برای گروهی دیگر این ایده می تواند زننده و منزجر کننده باشد. او می گوید: زندگی در یک شهر عمودی می تواند خفقان آور باشد، به ویژه اگر بهانه ای برای زندگی نکردن در برج ها وجود داشته باشد. با پیشرفت دسترسی به امکانات در دسترس، احتمال اینکه مردم به دنبال فرصت های شغلی و خدماتی در خارج از محل زندگی خود باشند، محدود تر شده و در مجموع آنها را راحت طلب تر خواهد کرد. آلتر معتقد است: "مقاومت سازه های مرتفع" نیز یک عامل نگرانی دیگر است. توسعه دهندگان ممکن است با عجله در حال دامن زدن به اقدامات احتیاطی باشند. (تنها در سال ۲۰۱۵، مقررات ایمنی آتش در بیش از ۱۰۰۰ ساختمان بلند در دهلی نو با شکست روبرو شد.) علاوه بر این، اگر ساختمان های این چنینی آتش بگیرند، احتمال دارد شلنگ های آب به شعله های آتش نرسند. همچنین اگر یک زمین لرزه بزرگ رخ دهد، زندگی ده ها هزار نفر می تواند به خطر بیفتد و یک فاجعه انسانی بزرگ رخ دهد. کینگ و همکارش "کیلوگ وانگ" اولین کسانی
نیستند که ایده ساخت ابر سازه های اینچنینی را مطرح می کنند. معماران شرکت ایتالیایی "لوچا کورچی" یک آسمان خراش ۱۸۰ طبقه ای را در امارات متحده عربی طراحی کرده اند که گنجایش ۲۵۰ هزار نفر را دارد. شرکت " Vincent Callebaut Architectures " نیز رویای ساخت سازه های مشابهی را در سر می پروراند، اگر چه اینچنین سازه ای ترکیبی از مزرعه های مقیاس کوچک و محله های دوستدار محیط زیست هستند.
تا به امروز هیچ شهر عمودی راه اندازی یا ساخته نشده است. اگر چه "برج شانگهای"به آرمان شهر عمودی نزدیک شده است. این برج دومین برج مرتفع جهان است و به ۹ منطقه عمودی تقسیم شده که در اطراف پارک های مینیاتوری قرار دارند و به "لابی های آسمانی" معروفند.
به عقیده کینگ که یک معمار تجاری است: ایده شهرهای عمودی به دلیل کند بودن نوآوری ها نتوانسته اند تاکنون به واقعیت بپیوندند. فناوری آسانسورهای امروزی حداکثر می توانند ۱۲۰ طبقه ارتفاع داشته باشند که به عقیده او برای شهرهای عمودی که باید حداقل ۴۰۰ طبقه باشند، کافی نیست. کینگ، توسعه فناوری آسانسورهای بدون کابل را نشانه ای برای امید به ایجاد شهرهای عمودی در آینده نزدیک می داند. کینگ می گوید: "تنها نکته ای که وجود دارد این است که ما نمی توانیم درباره نقاط منفی فکر کنیم. ما دوست داریم هر نکته منفی که درباره شهرهای عمودی به ذهن مردم می رسد را بشنویم، بر روی آنها کار کنیم و با کمک هم این مشکلات را برطرف کنیم." برگرفته از: techinsider
گزارش جی پلاس: معمارانی که ساخت "شهرهای عمودی" در سر دارند!
کد خبر:
۳۶۰۸۳۲