چند روزی از پایان بیستویکمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها میگذرد؛ نمایشگاه شلوغ و پررفت و آمدی که هر روزش متن و حاشیههای زیادی داشت. به گزارش جی پلاس، در فاصله یک هفتهای برگزاری این نمایشگاه آدمهای مختلفی به این اجتماع سالانه رسانهها آمدند؛ از مسوولان عالیرتبه کشوری و لشکری گرفته تا چهرههای سیاسی، هنری، اجتماعی و اهالی قدیم و جدید مطبوعات و البته علاقهمندان به رسانهها مهمانان امسال نمایشگاه بودند. بعد از انجام مصاحبهها و تهیه گزارش از حال و هوای نمایشگاه، همین که وقت میکنید در غرفه بنشینید و کمی رفع خستگی کنید، با آدمهای متفاوتی مواجه میشوید که از مقابلتان با یک بغل روزنامه و یا چرخ خرید میوه و ترهبار رد میشوند. بعضیهاشان کیسههایی پر از روزنامه یا مجله دارند و به هر غرفهای که میروند به دنبال مجله یا روزنامههای بیشتری برای بردن میگردند. رفتار این پدیدهها که میتوان آنها را «روزنامه جمعکنها» نامید، در نمایشگاه بسیار جالب است؛ بعضی از آنها چندین نسخه از یک شماره مجله را در سبد خریدشان روی هم چیدهاند و یا تعداد زیادی از روزنامهها را که قطعا در روزهای بعد اخبارشان دیگر قدیمی شده است در کیسههایی که دیگر سنگین شده به سختی با خود حمل میکنند و باز به هر غرفهای که میرسند میپرسند: «شما بسته فرهنگی نمیدهید؟» کنجکاوم که با این گروه از بازدیدکنندگان خاص نمایشگاه مطبوعات هم گپی بزنم و درباره حضورشان در نمایشگاه و سرنوشت روزنامههایی که با خود میبرند بپرسم. ۶۶ ساله- مرد: در پاسخ به اینکه بعد از خواندن روزنامهها با آنها چه کار میکند؟ میگوید: «فکر کردی دنبال روزنامه «مُفت» هستم که بیام نمایشگاه!؟ من هر روز صبح روزنامه میخرم و مطالعه میکنم و به دلیل علاقهای که به مطبوعات دارم هر سال به این نمایشگاه مییام . بعد از اینکه روزنامهها رو هم خوندم با اون شیشه پاک نمیکنم.»
۵۹ ساله- مرد: «برای اولین باره به نمایشگاه مطبوعات اومدم تا از نزدیک ببینم. این رویداد برام جالبه . معمولا روزنامه میخونم اما خبرگزاریها رو چک نمیکنم چون خبرگزاریها خوراک روزنامهها رو تامین میکنند و از طرفی دسترسی به اینترنت هم ندارم. بعد از خوندن روزنامهها، اونها رو هدیه میدم.» زنی که ۵۰ ساله به نظر میرسد یک چرخدستی مخصوص خرید میوه و ترهبار را با خودش میکشد. داخل چرخ او پر از روزنامه است. به او میگویم میتوانم یک سوال بپرسم؟ جواب میدهد: « آخه دیرم شده و میخواهم بروم خانه». میگویم خوب اگر دوست دارید همین طور که در مسیر راه میروید صحبت کنیم. پاسخ میدهد: «نه! دیرم شده و نمیخوام صحبت کنم» . سرعت بیشتری میگیرد و دور میشود. روزهای بعد در نمایشگاه باز هم او را با همان چرخ دستی پر از روزنامه میبینم و او تا نگاهش به من میافتد رو برمیگرداند و به سرعت رد میشود. مرد- ۴۰ ساله: تند تند حرف میزند و برای ادامه کارش عجله دارد. میگوید: « چند ساله که نمایشگاه مطبوعات رو کشف کردهام. این چند روز حسابی روزنامه جمع میکنم و اونها رو به کسانی که در میدان امام حسین(ع) کاغذ باطله میخرند میفروشم.» البته او درباره اینکه چقدر از فروش روزنامهها پول به دست میاورد حرفی نمیزند. مرد- ۲۰ ساله : میگوید دانشجوی رشته عُمران است و از خراسان شمالی برای ادامه تحصیل به تهران آمده. به دنبال نشریه تخصصی مرتبط با رشته تحصیلی اش است اما چیزی پیدا نکرده است. برای اولین بار به نمایشگاه مطبوعات آمده و معمولا روزنامه نمیخواند، خبرگزاریها را هم نمیشناسد و نمیداند چطور باید به سایتهای خبری دسترسی پیدا کند تا بتواند اخبار آن را ببیند. فقط گاهی اخبار تلویزیون را میبیند. او میگوید روزنامههایی که فکر میکند میتواند به دردش بخورد را جمع میکند. زن، ۳۶ ساله: هر رسانهای از مجله گرفته تا روزنامه و سایت و خبرگزاری را که در دسترساش باشد، دنبال میکند. میگوید: « شاکله اصلی زندگی من بر اساس مطالعه مطبوعات میگذره. بعد از اینکه مطالب روزنامههایی رو که جمع میکنم - از کودک گرفته تا بزرگسال - خوندم هدیهشون میکنم. گاهی اوقات هم مطالب اخبار رو آرشیو میکنم.» ۱۵ سالهها: پسران شیطانی که همه چیز نمایشگاه برایشان جذابیت دارد، گروهی حرکت میکنند و به هر چیزی از مجله و نشریه گرفته تا خوراکی ناخونک میزنند. برای اولین بار همراه معلم زبان مدرسهشان به نمایشگاه آمدهاند تا با رسانه تخصصی مربوط به رشته تحصیلی که میخواهند در آینده انتخاب کنند، آشنا شوند اما رسانهای در اینباره پیدا نکردهاند. بیشتر روزنامههای انگلیسی زبان را جمع میکنند تا شاید چند جمله جدید یاد بگیرند و به یادگیری زبان انگلیسیشان کمک کند. زن- ۲۵ ساله: «برای اولین بار به نمایشگاه مطبوعات اومدم و بیشتر به دنبال رسانههای مرتبط با روحیات خودم میگردم. روزنامه و مجلاتی رو هم که جمع کردم میخونم و بعضی از اونها رو هدیه میدم. حتی برای یکی از استادام هم مجله برداشتم تا به اون هدیه بدم.» مرد- ۶۴ ساله: «بیشتر روزنامههای غیردولتی رو جمع میکنم و چون راهم دوره بیشتر از این نمیتونم با خودم روزنامه حمل کنم. خبرهای روز رو تندخوانی میکنم و اخبار تحلیلی رو بعد از اونکه طبقهبندی کردم به مرور زمان میخونم. بعد از اینکه کارم با اونا تموم شد حتما به سبزی فروش نمیدم و با اون شیشه پاک نمیکنم!» مرد- ۶۰ ساله: « با بازدید از نمایشگاه مطبوعات هم با فضای اون آشنا میشم و هم اینکه در هفته مطبوعات تا ساعت ۱۱ شب روزنامه میخونم و بعد اونها رو به مراکز بازیافت شهرداری میدم.» مرد- ۲۰ ساله: از دیدن نمایشگاه هیجانزده است و همین طور که با من صحبت میکند سرکی هم میکشد تا ببیند چه شخصیت دیگری وارد نمایشگاه شده است. گاهی هم سکوت میکند تا بتواند صدای خانمی که مهمانان تازه وارد را اعلام میکند بشنود. توضیح میدهد که: «محیط نمایشگاه مطبوعات خیلی خوبه و میتونم اینجا شخصیتهای معروف کشورم رو ببینم و با اونها عکس یادگاری بگیرم. این نمایشگاه هیجان داره.» تعدادی روزنامه و مجله را دستش گرفته و از من میپرسد: «کیسه دارید تا وسایلم رو تو اون بذارم یا نه؟» وقتی درباره اینکه با روزنامههایی که جمع کرده چه میکند میپرسم میگوید: «تا به خانه نرسیده داخل سطل آشغال میاندازم و شاید هم برخی از آنها را به خانه ببرم.» مرد- ۶۲ ساله: سعی میکند هر سال از نمایشگاه مطبوعات دیدن کند. روزنامههایی را که جمع میکند با همسرش میخوانند و به قول خودش گاهی هم سر خواندن یک روزنامه با هم دعوایشان میشود. او از تنوع آدمهایی که به نمایشگاه مطبوعات میآیند، خبرنگاران و روزنامهنگاران غرفهها خوشش میآید و میگوید: «نهایت یک چای و شکلاتی هم میخورم.» زن- ۴۹ ساله: دانشجوی رشته تاریخ است و برای پیداکردن نشریههای تاریخی برای نخستین بار به نمایشگاه آمده است. خبرگزاریها را نمیشناسد و از من میخواهد درباره تفاوت آنها با روزنامهها برایش توضیح دهم. به نظر او کمبود نشریات تاریخی در کشورمان به چشم میآید و مردم نمیدانند اخبار خاصی را که دوست دارند و به دنبالش میگردند، چطور باید پیدا کنند. او تنها چند مجله را همراه خود دارد. منبع: ایسناروزنامه جمع کنها
کد خبر:
۳۵۲۷۷۳