به گزارش جی پلاس، بر اساس شنیدههای مختلف، گرچه از چند هفته پیش نام گزینههای متنوعی از هر دو طیف اصولگرا و اصلاحطلب به عنوان کاندیدا مطرح بود، ولی این روزها به نظر میرسد هر دو طیف با اجماع برروی یک کاندیدا، تکلیف خود را برای حضور در انتخابات مشخص کردهاند. به گفته اعضای منتسب به هر دو طیف، دو جناح اصلاحطلب و اصولگرا طی چند هفته قبل جلسات متعددی را در این زمینه داشتهاند که خروجی آن معرفی همان دو کاندیدای سنتی و شاخص دو طیف یعنی احمد مسجدجامعی و مهدی چمران بوده است. هر چند به نظر میرسد هنوز تصمیم دو طیف در مورد این اعضا نهایی نشده است ولی با این وجود تقریبا کاندیداتوری این افراد قطعی است.
در این میان اما امید هر دو طیف برای پیروزی در رقابت انتخاباتی ١٠ شهریور به سه عضو از چهار عضو ورزشکار و همچنین یکی از اصلاحطلبان که در انتخابات شهردار تهران به اصولگرایان رای داده بود و هم اینک در زمره بیطرفان قرار دارند، است که عملا هیچ استراتژی و ایدئولوژی خاصی برای حضور در دو طیف اصلاحطلب یا اصولگرا ندارند. تجربه انتخابهای گذشته ثابت کرده که جذب این افراد در پیروزی یک طیف نقشی کلیدی را داشته و دارد. هم اینک اختلاف تعداد طرفداران هر دو طیف تقریبا برابر است؛ ١٣ عضو اصلاحطلب در مقابل ١۴ عضو اصولگرا. برای همین هر جناحی که بتواند از بین چهار عضو بیجناح شورا تعداد بیشتری را به خود جذب کند، برنده مسابقه انتخابات ریاست شورای شهر خواهد بود. جلسات اعضای دو طیف همچنان ادامه دارد. گفته میشود اصلاحطلبان برای معرفی کاندیدای خود هفته آینده جلسهای را خواهند داشت. اما در مقابل اصولگرایان با وجودی که میگویند مهدی چمران بیبرو برگرد، کاندیدای آنها در انتخابات ریاست شوراست؛ ولی با این وجود براین نکته نیز تاکید دارند که «ممکن» است کاندیدای دیگری را هم رو کنند. براساس استدلال آنها، اگر چهرهای باشد که سه عضو خنثای شورا تمایل به یکی دیگر از اعضای اصولگرای شورا باشد، چرا نباید آن را کاندیدا کرد؟ البته درکنار این مساله که چه افرادی برای انتخابات کاندیدا میشوند، نحوه برگزاری انتخابات نیز مقوله مهم دیگری است که تاکنون کمتر به آن پرداخته شده است. گرچه گویا قرار نیست امسال در نحوه برگزاری انتخابات تغییری حاصل شود. اعضای شورای شهر هر کدام نظرات خاصی را دراین موارد دارند؛ نظراتی که شاید اظهارات زیر را بتوان گزیدهای از آنها دانست.مجتبی شاکری (اصولگرا)
جنس شورای شهر جنس خدمت به مردم و شهروندان است و رسیدگی به مطالبات آنها. به بیانی شورا چندان در مباحث سیاسی و موضوعات خارجی و امنیت داخلی دخیل نیست که بخواهد وارد فاز سیاسی شود. اما در عین حال، ریاست شورا و تسلط وی برمسائل و قوانین میتواند در تصویب لوایح و موارد مطرح شده نقش مهمی را داشته باشد. دراین زمینه چمران حقیقتا گزینه مناسبی در ریاست شوراست، چرا که از یکسو کارشناس و متخصص معماری و شهرسازی است و مدرس این حوزههاست و از سویی به خاطر سالها حضوردر کسوت ریاست شورا، دایرهالمعارف سیار قوانین شهری است. البته بنده نمیخواهم زحمات آقای مسجدجامعی را هم زیر سوال ببرم ولی واقعیت این است که مسجدجامعی بیشتر از آنکه چهرهای تخصصی باشد چهرهای فرهنگی و اخلاقی بوده و هست. موضوع بعدی توانایی رییس شورا برای رایزنی با مسوولان سه قوه است. در دوره مسجدجامعی تلاشهای خوبی برای ارتباط با دولت صورت گرفت، اما در دوره ریاست چمران علاوه بر دولت تعاملهای خوبی هم با سران قوه قضاییه و مجلس نیز در دستور کار شورا قرار گرفت. به بیانی دوره ریاست چمران دوره تخصصیتری از دوره ریاست مسجدجامعی بوده است. به همین دلیل گزینه اصولگرایان مهندس چمران است. ولی در هر صورت باید کسی سکاندار ریاست شورا شود که بتواند بیشترین تاثیر را برای مدیریت شهرتهران و بهبود وضعیت زندگی شهروندان داشته باشد. امروز انتخابات ریاست شورا به گونهای در رسانهها مطرح میشود که انگار یک ماراتن بزرگ سیاسی است، در حالی که در عمل و از دید اعضا به هیچ عنوان چنین چیزی نیست. تا جاییکه من اطلاع دارم هدف هردو طیف و تمام اعضا جلب حمایت شهروندانی است که به عنوان کاندیدای شورای شهر به آنها رای دادهاند و این انتخاب وظیفهای است بردوش تک تک اعضا.
اسماعیل دوستی (اصلاحطلب)
گزینه اصلی اصلاحطلبان همان چهره شناختهشده آنها یعنی احمد مسجدجامعی است. ما به هیچ عنوان قصد نداریم کاندیدای دیگری را معرفی کنیم. همچنین هادی ساعی نیز گزینه اصلاحطلبان شورا برای منشیگری هیات رییسه است، گرچه از محمدمهدی تندگویان نیز دعوت میکنیم تا برای این پست نامزد شود، ولی در هر صورت هنوز در این زمینه به اجماعنظر قطعی نرسیدهایم. به نظر من اگر بخواهیم مقایسهای بین دوران ریاست مسجدجامعی با چمران داشته باشیم باید بگوییم، شورا در زمان ریاست چمران و مسجدجامعی به صورت هیاترییسهای اداره نمیشد بلکه متکی به فرد بوده است. البته مسجدجامعی در زمان ریاست با هر دو جریان سیاسی رفتاربهتری داشتند و در زمان مدیریت او که همزمان با انتخاب دولت روحانی بود امور و کارها بهتر پیش میرفت. اما شخصا معتقدم از لحاظ شخصیتی، هر دو نفر، انسانهای بزرگ و زحمتکشی هستند. منتهی این انتخابات است که سرنوشت رییس شورا را مشخص خواهد کرد. از سویی درهمین راستا تلاش خود را برای جذب آرای پراکنده و بیطرف برخی اعضا که میتواند سرنوشت انتخابات را تغییر دهد، خواهیم کرد.
ابوالفضل قناعتی (عضو هیات رییسه و اصولگرا)
به نظر من هماینک ترکیب اصولگرایان تغییر کرده است. براین اساس ٢٠عضو شورا اصولگرا و ١١ عضو آن اصلاحطلب هستند. ٢٠ نفر شامل ١۴ عضو اصولگر به همراه چهار عضو بیطرف شورا و همچنین دو تن از اعضای اصلاحطلب که به نظر میرسد در این انتخابات بیشتر تمایل به کاندیدای اصولگراها خواهند داشت تا کاندیدای اصلاحطلبان. در همین خصوص اصولگرایان تاکنون جلسات متعددی داشتهاند و روی معرفی چمران به عنوان کاندیدای منتخب خود به اتفاق نظر رسیدهاند. نکته بعدی نحوه برگزاری انتخابات است. در این مورد نیز تاکنون جلسات بسیاری تشکیل شده و تقریبا روند برگزاری انتخابات مشخص و نهایی شده است. براین اساس، روند برگزاری انتخابات به همان سبک و سیاق قدیمی خواهد بود، با این تفاوت که به احتمال زیاد اینبار انتخابات در روز یکشنبه و در جلسه غیر علنی و بدون حضور خبرنگاران برگزارخواهد شد. با تمام این تفاصیل هنوز برای پیشبینی نتیجه انتخابات زود است چرا که ممکن است طی چند روز آینده تمام معادلات ترسیم شده برهم بخورد. پس باید منتظر ماند تا رایگیری نتیجه رییس سومین سال فعالیت شورا را مشخص کند.
غلامرضا انصاری (اصلاحطلب)
این انتخابات در هر صورت، رگههایی از فعالیتهای سیاسی را در خود دارد. به اعتقاد اصلاحطلبان، بررسی عملکرد ١٢- ١١ ساله آقای چمران بهترین دلیل برای قضاوت در مورد کاندیداتوری وی است. واقعیت این است که نتیجه ریاست چمران چندان برای شهروندان منشأ خیر نبوده است. هنوز ساختار شورا بعد از ١۵ سال شکل نگرفته است. هنوز دیوان محاسبات شهری تشکیل نشده است. هنوز مدیریت شهری خزانه ندارد. اصلا شورا هنوز ساختمان هم ندارد. یعنی اگر روزی شهرداری با شورا سر لج بیفتد میتواند شورا را از ساختمان امروزی آن بیرون کند. اینها در شرایطی است که وظیفه ما نظارت بر شهرداری است. ما همگی برای آقای چمران، به عنوان یک همکار، احترام قایلیم ولی واقعیت این است که مدیریت وی، مدیریتی هیاتی است. بنابراین گزینه ما اصلاحطلبان مسجدجامعی است. فردی فرهیخته و چهرهای ملی که در دوره ریاستش، نحوه برخورد فرهنگی و اخلاقی وی و همچنین تعاملهای مثبتی که با مدیران ارشد دولت و نظام داشتند، باعث تحسین تمام اعضای شورای شهر بود.
منبع: روزنامه اعتماد