جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

چرا مردم ما مجبور می‌شوند کلیه‌هایشان را بفروشند؟

در 30 سال گذشته وضعیت کاری خراب‌تر شده، آسیب‌های اجتماعی مثل طلاق، روسپیگری، بچه‌های خیابانی و مشکلاتی از این دست به شدت زیاد شده است. از پنج سال گذشته تا به امروز طبق قانون، استخدام (چه روزمزدی و چه قراردادی) در کشور ممنوع است.

کد خبر: ۳۴۳۰۰۸
چرا مردم ما مجبور می‌شوند کلیه‌هایشان را بفروشند؟

به گزارش جی پلاس، دکتر مصطفا اقلیما جامعه‌شناس نوشت؛ وقتی درباره تاثیر بحران‌های اقتصادی بر زندگی افراد صحبت می‌کنیم، می‌رسیم به ناهنجاری‌های اجتماعی. تاثیر این بحران‌ها به ایجاد آسیب‌های اجتماعی مثل این است که بگوییم اگر زنی در جایی وجود نداشته باشد آیا می‌شود بچه‌دار شد؟ نه قطعا این‌طور نیست، مرد به تنهایی نمی‌تواند بچه‌دار شود. آسیب اجتماعی معلولی از علت‌هاست که مهم‌ترین دلیلش در همه جوامع، وضعیت اقتصادی و کار است. یعنی اگر وضعیت اقتصادی و کار درست باشد، افراد امنیت شغلی دارند و امنیت اجتماعی و خانوادگی هم پیدا می‌کنند. زیرا نیازمند این نیستند که به خاطر پول دست به هر کاری بزنند، چون شغل برایشان وجود دارد. در کشور ما وضعیت شغلی روز به روز در حال خراب شدن است. در ۳۰ سال گذشته وضعیت کاری خراب‌تر شده، آسیب‌های اجتماعی مثل طلاق، روسپیگری، بچه‌های خیابانی و مشکلاتی از این دست به شدت زیاد شده است. از پنج سال گذشته تا به امروز طبق قانون، استخدام (چه روزمزدی و چه قراردادی) در کشور ممنوع است. در هر سال حدود یک میلیون و دویست هزار نفر فارغ التحصیل لیسانس داریم. این تعداد علاوه بر تعداد فوق لیسانس‌هایی است که بیکار هستند. طبق آخرین آمار کمتر از ۲۰ هزار نفر از این فارغ‌التحصیلان در شهرستان‌ها جذب دستگاه‌های دولتی شده‌اند که سال گذشته به ۱۰ هزار نفر هم نرسیده‌است. طبق بررسی‌هایی که کرده‌ایم، کمتر از ۱۰۰هزار نفر هم توانسته‌اند در بخش‌های خصوصی حتی با حقوق‌های کم، مشغول به کار شوند. یعنی با این حساب، ما هرسال بیش از یک میلیون فارغ التحصیل بیکار داشته‌ایم. در واقع به تعداد بیکارانی که قبل از این پنج سال وجود داشتند، ۵ میلیون نفر دیگر هم اضافه شده‌ است. وقتی این مشکل وجود دارد، آیا تصور نمی‌شود که این افراد دست به کارهای خلاف بزنند؟ درصدی از این بیکاران مجبورند به خرید و فروش موادمخدر روی آورند. بعضی دیگر هم مجبورند برای پول در آوردن دست به هرکاری، حتی کارهای پست بزنند و از نظر روحی و روانی خرد شوند. کسی که فیزیک و شیمی و مهندسی خوانده مجبور است در دفاتری کار کند که ماهانه ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان حقوق می‌دهند. این فرد نمی‌تواند چنین شرایطی را تحمل کند. کشوری می‌تواند خودش را موفق و قوی نشان دهد که تولید کار داشته باشد. وقتی تولید کار پایین می‌آید، اعتماد مردم هم از بین می‌رود. در جاهای دیگر دنیا وقتی رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود و در زمان شروع کارش، بیکاری ۷ درصد بوده، اگر بتواند در دوره فعالیت‌اش این میزان را به ۶ درصد برساند، می‌تواند در دوره بعد هم رای بیاورد. مردم به کسی رای می‌دهند که بتواند بیکاری را کاهش دهد. در کشور ما وقتی می‌گویند زیربنای آسیب‌های اجتماعی چیست، به این گفته حضرت امیر می‌رسیم که فرموندند، فقر که از دری وارد شود، دین و ایمان از در دیگر خارج می‌شود. بعضی‌ها مجبور می‌شوند برای پول درآوردن و زندگی کردن، حیثیت خود را مخدوش کنند. مردی که فرزندش در حال مرگ است و نمی‌تواند هزینه درمانش را بدهد آیا می‌تواند دست روی دست بگذارد و کاری نکند؟ چنین فردی احتمالا روی به کارهای خلاف می‌آورد. وقتی حرف از بیکاری می‌زنیم، پشتش فقر است. اگر کار باشد، شخصیت اجتماعی می‌آید، فرد می‌تواند ازدواج کند و به زندگی‌اش برسد و می‌تواند به خودش افتخار کند که کسی شده است! در جامعه‌ای که مردمش نمی‌دانند چه بخوانند، چقدر تحصیل کنند و چه تخصصی بگیرند، وقتی می‌بینند حتی متخصصان هم بیکار هستند و زندگی به جایی نمی‌رسد، مخصوصا با هزینه‌هایی که امروزه برای تحصیل وجود دارد. چرا می‌گوییم خرده‌دزدی‌ها و دزدی‌ها در ادارات زیاد شده؟ وقتی کار نیست خیلی از این جرم‌ها به وجود می‌آید. هیچ بچه‌ای بزهکار به دنیا نمی‌آید، خانواده‌اش هم بزهکار نیستند. این خانواده هم قسمتی از اجتماع است و طبق سیاست‌های اجتماعی این کشور زندگی می‌کند. وقتی پایه خانواده که پدر و مادر هستند، ایراد پیدا می‌کند، نمی‌توانیم بگوییم چرا بچه‌ها به راه‌های خلاف کشیده می‌شوند. وقتی دختری در خیابان تن‌فروشی می‌کند، فکر می‌کنید این کار را دوست دارد؟ نه این‌طور نیست، نیاز است که او را به این راه کشانده. هر آسیبی که در جامعه پیش می‌آید در اثر نبود برنامه صحیح در آن کشور است. هر جامعه‌ای که رو به فقر و بدبختی برود، نشان‌دهنده جهان سومی بودن و توجه نکردن به مسائل زندگی افراد از طرف مسئولان آن کشور است. به افغانستان نگاه کنید، چقدر آدم فقیر و بزهکار در آن کشور وجود دارد، چرا؟ به خاطر جنگ و توجه نکردن مسئولان آن کشور به مشکلات مردم است. چرا مردم ما مجبور می‌شوند کلیه‌هایشان را بفروشند؟ برای اینکه فکر می‌کنند با پولش زخمی از زندگی‌شان را درمان کنند. اگر افراد در یک رفاه نسبی باشند حتی حاضر نمی‌شوند رشوه بگیرند. میزان حداقل حقوقی که در کشور پرداخت می‌شود برای حداقل مخارج افراد کافی نیست. میزان خط فقر به سه‌میلیون تومان در کشور رسیده درحالی‌که ۹۰ درصد کارکنان کشور زیر این مبلغ حقوق می‌گیرند. از این ۹۰ درصد هم حتی ۷۰ درصد زیر دو میلیون تومان حقوق دارند. پس با این حساب آسیب‌های اجتماعی خیلی زیاد می‌شود. آخرین بررسی‌هایی که ما کردیم نشان می‌د‌هد ۹۰ درصد طلاق‌ها به خاطر فقر است. درگیری‌ای که به خاطر فقر در خانواده‌ها به‌وجود می‌آید باعث می‌شود دو نفر از هم زده شوند و رو به طلاق بیاورند. وقتی حقوق پایین باشد، اعتماد به نفس افراد پایین می‌آید و خود به خود به سمت کارهای خلاف می‌روند و آسیب‌های اجتماعی روزبه‌روز زیاد می‌شود. منبع: سلامت نیوز

انتهای پیام

دیدگاه شما