به گزارش جی پلاس، آمارهای رسمی و غیررسمی که حکایت از افزایش تعداد دختران فراری می کند، توجه به این مهم را دو چندان می نماید. این پدیده در همه کشورهای دنیا وجود دارد و اکنون بسیاری از کشورها با اقدامات مطالعاتی به برنامه ریزی برای ایجاد بسترهای مناسب جهت کاهش آن پرداخته اند . در ایران نیز کارشناسان بسیاری به بررسی این موضوع و راهکارهای مقابله با آن پرداخته اند ولی آنچه که مهم است اینکه تا چه اندازه اقدامات صورت گرفته موثر بوده است. در این زمینه با دکتر امیرمحمود حریرچی - استاد دانشگاه و جامعه شناس- به گفت و گو نشستیم . وی معتقد است که فقر یکی از دلایل عمده فرار دختران است و لازم است رسانه ها و آموزش و پرورش برای کاهش این آسیب تلاش کنند.
چرا آمار دختران فراری با وجود تلاشهای صورت گرفته همچنان رو به افزایش است؟
روی موضوع دختران فراری ۱۰ تا ۱۵ سال است که دارد کار می شود.این موضوع اول به عنوان مشکل مطرح بود اما الان یک آسیب شناخته می شود.هرچه خانواده نا بسامان تر، فقیرتر باشد و اعضای آن گرفتار مواد مخدر بویژه مواد مخدر صنعتی باشند،احتمال فرار دختران بیشتر است.
ولی طبق گزارشهایی که از گوشه و کنار می شنویم خشونت رفتاری علیه دختران نیز از دیگر عوامل فرار آنها از خانه هست؟
در یک کار تحقیقی مشخص شده که از هر سه دختر فراری به یکی از آنان از سوی نزدیکترین اقوام مرد یعنی پدر، برادر یا عمو به آنان تجاوز کرده اند. بیشتر این افراد درگیر موادمخدر صنعتی هستند. این مواد همه عواطف و احساسات و محرمیت را از بین می برد. یکی از دلایل تجاوز این مردان به دختران اقوام نزدیک خود،سوء استفاده از آنان برای تامین مواد است. این مردان ابتدا به دختران تجاوز می کنند سپس آنان را در خانه مجبور به تن فروشی می کنند و افرادی را برای برقراری رابطه با آنان به خانه می آورند و از پول حاصل از این کار مواد خود را تامین می کنند. جو بسیار متنشنج خانواده ها به ویژه خانواده های فقیر در شهرهای کوچک، موجب فرار دختران از خانه می شود.این دختران در خانه مورد فحاشی و آزار فیزیکی و تحقیر قرار می گیرند و حتی باعث آبروریزی شناخته می شوند. چون خانه جاذبه ای ندارند از آن بیرون می زنند و به شهرهای بزرگ فرار می کنند.
البته همین شرایط باعث می شود که آنها وقتی وارد اجتماع می شوند به راحتی مورد تعرض قرار گیرند.
بله ، از سوی دیگر دسته ای از دختران به علت دچار بودن به کمبود توجه و محبت با اولین پسری که این خلا آنان را جبران می کند، گرایش می یابند و با همان فرد فرار می کنند. خانه ای تحت پوشش بهزیستی در دولت آباد از این دختران نگهداری می کرد و اهالی محل شاکی بودند چون همیشه تعدادی از پسران با این دختران رفت و آمد می کردند. از همه بدتر باندهایی هستند که به دنبال دختران فراری می گردند. اعضای این باندها بیشتر در پارک ها فعالیت می کنند چراکه دختران فراری چون جایی را برای اسکان ندارند. زنان عضو این باندها به عنوان یک فرد مهربان و دلسوز به دختران فراری نزدیک می شوند.آنان را با خود می برند، درگیر موادمخدر و از آنان سوءاستفاده جنسی می کنند. بعد از مدتی همین دختران سعی می کنند دختران فراری را به دام بیندازند.
دولت باید چه اقداماتی برای کاهش آمار دختران فراری انجام دهد؟
فقر ام الفساد و عامل همه آسیب های اجتماعی است؛ بنابراین دولت باید در جهت فقرزدایی عمل کند علاوه بر آن خانواده ها باید آموزش ببینند. سیستم آموزش و پرورش نقش پرورشی ندارد. معلمان در حوزه پرورشی نقش اصلی را دارند. بسیاری از خانواده ها اطلاعات لازم را ندارند. در این شرایط انجمن اولیا و مربیان بویژه در شهرهای کوچک باید فعال تر شوند و به خانواده ها درباره موضوعاتی مانند بلوغ دختران توضیح دهند. علاوه بر آن، معلمان قدرت شناسایی دخترانی که مورد آزار قرار می گیرند را داشته باشند.
معلم می تواند پس شناسایی دخترانی که مورد آزار قرار می گیرند، آنان را به مددکاران اجتماعی یا روانشناسان آموزش و پرورش ارجاع دهند یا وضعیت آنان را به مراجع قضایی گزارش کنند یا از طریق اورژانس اجتماعی اقدام کنند. علاوه بر آن می توان سازوکاری فراهم کرد که دختران فراری مورد حمایت قرار بگیرند تا گرفتار مواد مخدر،تن فروشی و ابتلا و اشاعه بیماریهای مقاربتی نشوند. شهرداری تهران در زمینه حمایت از زنان آسیب دیده اجتماعی از بهزیستی جلوتر است. از جمله نیازهای اساسی دختران فراری توجه به سلامت و معالجه بیماریهای آنان است و نهادهای حمایتی باید به این موضوع توجه کنند.
منبع: سایت شهر