به گزارش جی پلاس، ساعت ١٨:٣٠ عصر پنجشنبه، اطراف مسجد رسول(ص) میدان کاج تهران شلوغ است. از دور دهها جوان با لباسهای تیره دیده میشوند که گروههای چندنفره را تشکیل دادهاند. آنها ماشینهای مدل بالای خود را پارک کردهاند تا در مراسم ختم دوستشان شرکت کنند. آنها داغدار «محمدحسین ربانی»اند؛ همان جوانی که چهار بامداد دوشنبه هفته گذشته با یک دستگاه خودروی سواری پورشه بهشدت با درختان حاشیه خیابان شریعتی تهران تصادف کرد و دو روز بعد به دلیل شدت جراحات وارده در بیمارستان جان خود را از دست داد. همه کسانی که از کنار حجله، بنرهای تسلیت و تابلوی بزرگ محمد ربانی که یک روبان مورب مشکی روی آن کشیده شده، عبور میکنند میدانند چه اتفاقی برای او افتاده است. فضای اندوهناکی که در مراسم ختم حکمفرماست آنها را وا میدارد که بار دیگر زبان به همدردی بچرخانند و نخستین مخاطبان این همدردی، دوستان جوان ناکامند که فضای بیرونی مسجد را قرق کردهاند. ساعت ١٨:۵٠ است و مراسم ختم تازه آغاز شده. چند نفر از دوستان محمدحسین ربانی برای آوردن یک گل سفید بزرگ، خود را به وانتی میرسانند که کنار خیابان توقف کرده است. با عبور از کنار آنها، دقیقا روبهروی در مسجد، چند نفر دیده میشوند که بیش از همه داغدارند؛ آنها خانواده جوان ناکامند. یکی از آنها برادر و دیگری پدر محمدحسین ربانی است. چهرهشان همانند هر داغدار دیگری ضعف دارد. اشک، چشمانشان را پر کرده. اگر لباس مشکی هم به تن نداشتند باز هم میشد فهمید که داغی بزرگ روی دلشان سنگینی میکند. در این شرایط تنها میتوان به آنها تسلیت گفت و وارد مسجد شد اما در مسجد کمتر میتوان دوستان محمدحسین ربانی را دید، جز دو جوانی که با میوه و رانی از مهمانان پذیرایی میکنند. بیشتر مهمانان، آشنایان پدر محمد و پدربزرگ او هستند که در مسجد نشستهاند به مداحی روحانیای گوش میدهند که سعی دارد «داغ از دست دادن فرزند» را در کلامش آشکار کند. محمدحسین ربانی تنها جانباخته تصادف پورشه نبود. راننده، دختری به نام «پریوش اکبرزاده» بود که در همان لحظه تصادف جان خود را از دست داد. ساعت چهار بامداد دوشنبه هفته گذشته، آنها که با سرعت سرسامآور ٢٠۵ کیلومتر در ساعت، مسیر شمال به جنوب خیابان شریعتی تهران را مغلوب بیاحتیاطی خود کرده بودند با از دست دادن کنترل خودرو، بهشدت به کنار جاده منحرف شده و به درختان حاشیه خیابان برخورد کردند و به زندگی خود پایان دادند. مراسم ختم محمدحسین ربانی، نوه آیتالله عبدالرحیم ربانی بیش از هرچیز دیگری تحت تاثیر ابعاد رسانهای این حادثه است. پس از این حادثه شایعههایی درباره مرگ پسر امیر قلعهنویی دهان به دهان میچرخید که به سرعت با مصاحبه او تکذیب شد. هوتن قلعهنویی به رسانهها گفت که تنها چند روز قبل از تصادف، خودرویش را به محمدحسین ربانی که از دوستان صمیمیاش بوده فروخته است اما هنوز کار انتقال سند انجام نشده بود اما آنچه بعد از این شایعهها یکهتاز شد، انتشار تصویر پریوش اکبرزاده در شبکههای اجتماعی و تکرار دوباره لفظ «بچه پولدار» در میان کاربران بود؛ کاربرانی که با ورود به صفحه پریوش اکبرزاده، نظرات خود را درباره این حادثه نوشتند؛ نظراتی که مختلف بود اما نقطه مشترک همه آنها نگاهی منفی است که نسبت به ثروتمندان ایجاد شده و حتی تا رضایت از مرگ این دو جوان نیز پیش میرود. دوستان جوان ناکام نیز از این جو ناراضیاند. تا آنجا که بیشتر آنها با اکراه به سوالات درباره دوستشان پاسخ میدهند. یکی از آنها در حالی که سیگار خود را دود میکرد، میگوید: «نمک روی زخممان نپاشید. بگویید چه میخواهید، دنبال چه میگردید تا ما آن را بگوییم. من فقط میدانم که محمد مشدی بود.» فضا سنگین است. درست مانند جو رسانهای که بعد از این حادثه ایجاد شد. یکی دیگر از دوستان او هم که کلاهی مد امروزی به سر داشت، میگوید: «فقط این را بنویس که او پسر عجیبی بود. عجیب بود که همه تهران او را میشناسند». شناخته شدن بعد از مرگی که خبر از بازتاب متفاوت درگذشت او دارد. حالا ساعت هشت غروب است، خورشید، سر بهغروب ساییده و مراسم ختم محمدحسین ربانی به اتمام رسیده است. بار دیگر تسلیتها ترجیعبند مهمانان شده؛ مهمانانی که هر کدام از آنها یک بسته میوه در دست دارند و در حال ترک مراسمند. پدر و برادر جوان ناکام با چشمهای پر از اشک، پاسخ همدردیها را میدهند. آنها داغدارند، داغدار دو چیز؛ مرگ فرزند و شیوه بازتاب آن. آنها تمایل و توانی به صحبت کردن نداشتند، درست مثل یکی از دوستان پسرشان که با حرکت دست گفت: برو برادر من... منبع: روزنامه اعتماد
روایت یک مجلس ختم!
«٢١سال بیشتر نداشت، همین خرداد میرفت تو ٢٢ سال، حیف شد.» پسر جوان مشکیپوش، این را گفت و از پلههای مسجد پایین رفت.
کد خبر:
۳۴۱۴۰۰