جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

ساز ناکوک کودکان کار!

کد خبر: ۳۳۵۹۸۲
ساز ناکوک کودکان کار!

کودکان خیابانی به حمایت های اجتماعی نیاز دارند که ریشه ای عمل کند و با بازگشت آنان به جامعه سالم، زمینه برای رشد و پرورش آنان فراهم شود تا نقاشی زندگی این کودکان در خیابان ترسیم نشود. به گزارش جی پلاس، شهرها در کنار زیبایی ها و آسایش و رفاهی که در همسنجی با گذشته برای شهروندان خود به ارمغان آورده اند خالی از کاستی نبوده اند و زشتی هایی بر چهره آنها خودنمایی می کند. این زشتی ها نه فقط مسائل زیست محیطی نظیر آلودگی ها و مناظر و صداهای نازیبا، بلکه زشتی های اجتماعی است که همچون لکه هایی سیاه بر چهره جامعه نشسته است. بی شک برای همه ما که میان دغدغه ها، همهمه ها و روزمرگی های شهری روز را با همه خوبی و بدی هایش به شب می رسانیم، تصویر کودکان خیابانی، مساله ای عادی شده است. کودکانی که در معابر گدایی و دست فروشی می کنند و همه جا هستند، سر چهار راه ها، داخل اتوبوس و مترو، معابر پیاده و .... با نا ملایمات زندگی مبارزه می کنند، ساز می زنند و آواز می خوانند و چون ساز زندگیشان کوک نیست، بی رحمانه شکست می خورند. با وجود تلاش سازمان های حمایتی طی سال های گذشته برای سر و سامان دادن به زندگی این کودکان، هنوز دستاورد مطلوبی در این زمینه به دست نیامده و افزون بر مساله خیابانی بودن، انواع انحراف ها، آسیب ها و بیماری های خطرناک سلامت جسمی، روانی و اجتماعی این کودکان را تهدید می کند. در همین پیوند، سلامت نیوز چهاردهم دی ماه ۱۳۹۳ نوشت: بنا بر یافته های پژوهشی گسترده سازمان بهزیستی درباره کودکان کار و خیابان، کودکان ۱۰ساله بیشترین تعداد کودکان خیابانی را تشکیل می دهند و بیشتر این کودکان انواع انحراف ها از جمله: مصرف الکل، سیگار و مواد مخدر را تجربه کرده و در معرض انواع بیماری ها همچون ایدز، هپاتیت و انواع سوء استفاده ها قرار دارند. کودکان خیابان یا به عبارتی کودکان کار در بیشتر موارد از خانواده های فقیر و دارای اعتیاد هستند و اغلب توسط دسته ها و گروه هایی برای تکدی گری و خرید و فروش مواد مخدر استثمار شده و از آنان سوء استفاده می شود. این کودکان ساعاتی را که بایستی در مدرسه و سر کلاس درس باشند و در اجتماعی سالم تربیت و پرورش یابند، سرگردان کوچه ها و خیابان ها هستند. وجود این پدیده نامیمون اجتماعی در جامعه پیامد زنجیره به هم پیوسته و طولانی از علت ها و عوامل گوناگونی مانند: فقر، اعتیاد، بیکاری، حاشیه نشینی و به طور کلی نبود رفاه اجتماعی در میان قشرهایی از جامعه است که زیر پوسته ناملایمات زندگی قارچ گونه افزایش می یابند. پدیده کودکان خیابانی همچنان که خود پیامد نابهنجاری ها و مسائل اجتماعی است خود ریشه و سرچشمه انحراف ها و آسیب ها نیز به شمار می رود و آمار فزاینده این کودکان در سطح شهرها البته نه فقط در ایران، نشان دهنده کاستی و فراگیر نبودن سیاست های رفاه اجتماعی برای قشرهای گوناگون جامعه است و تا زمانی که سیاست های حمایتی از قشرهای فقیر و تعدیل ثروت و امکانات در جامعه صورت نگیرد این نابسامانی ها نیز از میان نمی رود. کودکان کار و خیابانی به حمایت های اجتماعی نیاز دارند، حمایتی که ریشه ای عمل کند و با بازگرداندن آنان به جامعه سالم، زمینه را برای رشد و پرورش جسمی و فکری آنان فراهم کند تا نقاشی زندگی آنان رنگ خیابان نگیرد. منبع: ایرنا

انتهای پیام

دیدگاه شما