«کجایی یوسف ثانی کجایی؟/ خدا مرد خراسانی کجایی؟» علیرضا قزوه این بیت را در وصف مردی سرود که تاریخ ایران به او افتخار می کند. به گزارش خبرنگار جی پلاس، اول دی ماه ۱۳۲۵؛ قوچان. نوزادی متولد شد که نام او را یوسف گذاشتند. تربیت والای پدر و مادر یوسف به نحوی بود که در دوران تحصیل، همگان را به تحسین وا می داشت. وارد دبیرستان که شد مطالعات مذهبی خود را آغاز کرد. همین امر باعث شد که بر روی دوستانش تاثیرگذار باشد و به کمک آنها و به رغم ممنوعیت در رژیم شاهنشاهی، کتابخانه دبیرستان را با هدف جذب افراد معتقد و مذهبی راه انداختند که منجر به برگزاری نماز جماعت در دبیرستان شد. بعد از اخذ مدرک دیپلم، به جای تحصیلات عالی، به دانشکده افسری رفت تا وارد ارتش شود. با اینکه می دانست ارتش جای مناسبی برای امثال او نیست، رفت و خود را به ظاهر وفادار به شاه و نظام پهلوی نشان داد اما در عمل به ترویج اسلام می پرداخت. همان اوایل ورودش به ارتش، به شیراز اعزام و هفت سال آنجا ماندگار شد. با اینکه در ظاهر با رژیم همکاری می کرد، ولی آنقدر خوب خدمت می کرد که به زودی چندین بار، ترفیع درجه به او دادند و وضع مالی اش خوب شد. اما یوسف علاقه ای به تجملات نداشت و ساده زیست بود. به جایی رسید که وقتی در اصفهان بود، او را به گارد ویژه ارتش بردند و وقتی یکی از دوستانش از او پرسید که با این موقعیتی که داری، چرا شاه را نمی کشی؟ جواب داد: «باید دستور برسد. نباید خودسرانه عمل کرد و بی گدار به آب زد. زیرا من از آقا، حضرت امام خمینی (ره)، دستور میگیرم.» [۱] آن سال ها مصادف بود با اوایل نهضت امام خمینی (س) و یوسف سعی می کرد تا با امام و یاران ایشان تماس برقرار کند. بالاخره توانست با شهید دکتر سید حسن آیت و شهید محمد منتظری آشنا شود و از این طریق برای اعزام نیرو به فلسطین، برای آموزش، همکاری کرد. یوسف در جذب نیروهای انقلابی در ارتش یسیار تلاش کرد تا جایی که چند بار جاسوسان رژیم، به او شک کردند اما اتفاقی نیفتاد. تصمیم گرفت ازدواج کند و حاصل این ازدواج یک پسر به نام «حامد» بود. ورود یوسف به اصفهان، مصادف شده بود با نیمه خرداد ۱۳۴۲ و اوج گیری نهضت اسلامی. با شهید آیت الله دکتر بهشتی دیدار کرد و همین ملاقات باعث پیوند بیشتر یوسف با انقلاب و امام شد. ورود یوسف به گارد ویژه، باعث شد تا به دستگاه امنیتی نظام ضربه زند و اخبار مهم را به گوش مبارزان انقلابی برساند تا جایی که بعداً معلوم شد افرادی که او در ارتش تربیت کرده بود، در اجرای عملیات پادگان لویزان در عاشورای سال ۵۷ نقش به سزایی داشته اند. او حتی در شب ۲۱ بهمن ۵۷، متوجه نقل و انتقالات مشکوکی در سطح پادگان و متوجه نقشه های فاجعه آمیز آنها شد. از این رو شب، پست نگهبان را از افسر نگهبان تحویل گرفت و خود را به اتاق تیمسارها رساند و متوجه نیت آنها شد. سپس از پادگان خارج شد و خبر را به بیت امام (س) رساند و به پادگان باز گشت و تا صبح مشغول بیرون آوردن سوزن چکاننده از تانک ها شد.بدین ترتیب بزرگترین توطئه رژیم را مبنی بر گلوله باران فرودگاه، مجلس، رادیو و تلویزیون، راهآهن و بیت امام را ناکام می گذارد. پس از انقلاب هم با کمک شهید اقارب پرست، از انحلال ارتش جلوگیری کرد و به فرمان امام (س)، به ترمیم آن پرداخت. سپس یوسف به گروهی متشکل از نیروهای متعهد و نظامی انقلابی پیوست که بعداً به فرمان امام خمینی(س)، هسته اولیه «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران» را تشکیل دادند. اما با این حال، هیچ گاه ارتش را رها نکرد و باعث وحدت بین ارتش و سپاه هم شد. یوسف به کارهای فرهنگی به ویژه سینما علاقه عجیبی داشت، به طوری که با کارگردانان مانند بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و داریوش مهرجویی جلسه می گذاشت و درباره فیلم ها گفت و گو می کرد. شاید به خاطر همین هم بود که تهیه کنندگی فیلم «سفیر» ، به عنوان اولین فیلم تاریخی- مذهبی بعد از انقلاب را بر عهده گرفت. جنگ که آغاز شد به عنوان قائم مقام کل سپاه، در تمام جبهه های نبرد حاضر شد و در شکست حصر آبادان و عملیات ثامن الائمه (ع) نقش بسیار موثری داشت. سردار سرلشگر پاسدار یوسف کلاهدوز، در شامگاه هفتم مهر ماه ۱۳۶۰، هنگامی که به اتفاق چهار تن دیگر از فرماندهان عالی رتبه نظامی، بعد از بازدید از مناطق جبهه جنوب، به تهران بازمی گشت، در یک سانحه هوایی شهید شد. در واقع، شهید کلاهدوز از هشتم شهریور ماه سال ۱۳۶۰ که آقایان رجایی و باهنر در حادثه دفتر نخست وزیری به شهادت رسیدند، همواره در انتظار شهادت به سر می برد. زیرا در آن حادثه، به طور سطحی مجروح شده بود.
شصت و هشتمین سالروز تولد قائم مقام شهید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛
یوسف انقلاب
کد خبر:
۴۵۲۵۹۳