جی پلاس- نام «تاریخ» کام خیلی ها را تلخ می کند. خیلی ها از آن دل خوشی ندارند و بی صدا از کنار مسائلی که رنگ و بوی گذشته داشته باشد می گذرند و در پیچ «چرا تاریخ می خوانیم؟» گیر کرده اند و خیال گذر از آن را ندارند. این خیلی ها شامل حال جوانان ها و نوجوانانی هم می شود که زنگ های بی روح تاریخ مدرسه با کتاب های غیر جذاب آنها را از مطالعه گذشته بیزار کرده است. با این وجود باید برای بعضی چیز ها استثنا قائل شد. داستان وبلاگ «انجمن مورخان جوان تاریخ جهان» هم از این استثناهاست. آنها دانش آموزانی اهل سنندج هستند و وبلاگی به راه انداخته اند که موضوعات تاریخی را بررسی می کنند، آن هم به صِرف علاقه. «محمد محمدمرادی» یکی از کسانی است که ایده ساخت این وبلاگ به ذهنش رسید تا بتواند از طریق آن علاقه اش به رویداد های تاریخی را پیگیری و دانسته هایش را با دیگران تقسیم کند تا آنها هم چشمشان به روی مسائل اطراف باز شود. خودت را معرفی می کنی؟ اسم من محمد محمدمرادی است و دانش آموز سال اول دبیرستان شهید بهشتی سنندج هستم. چی شد که اصلاً به فکرت رسید که وبلاگی گروهی درباره موضوع تاریخ راه اندازی کنی؟ راستش ما از همان سال دوم راهنمایی در مدرسه چند نفری بودیم که اطلاعات تاریخی خوبی داشتیم. یک روز که دور هم نشسته بودیم و بحث می کردیم به این نتیجه رسیدیم که بهتر است گروه مطالعات تاریخ مدرسه رو راه اندازی کنیم. برای شروع این حرکت، من و یکی از دوستانم وبلاگ «انجمن مورخان جوان» را که آن زمان به گستردگی امروز نبود درست کردیم. بعد از به راه افتادن وبلاگ چند نفر دیگر از دوستانمان هم فهمیدند و اعلام کردند که آنها هم می خواهند با ما همکاری کنند. وبلاگمان رو در مدرسه تبلیغ کردیم و آن زمان، خیلی در مدرسه صدا کرد و خیلی ها از کار ما استقبال کردند. در این زمینه کمک های آقای شاه بیتی، معلم تاریخمان هم خیلی مفید و موثر بود. ایشون در وبلاگ معلم ها فعالیت می کرد و از این طریق تجربیات زیادی داشت که ما از آنها استفاده کردیم. بعد از آن، وبلاگمان گسترش پیدا کرد تا حدی که آن رو برای مدتی تبدیل به سایت کردیم اما چون بازدیدش از حد نصاب کمتر شد، دوباره آن رو به وبلاگ تبدیل کردیم. تا همین ۶ ماه پیش کار ادامه داشت اما به خاطر باز شدن مدارس مثل قبل نمی توانیم در وبلاگ فعالیت کنیم. دانش آموزان تیزهوش هستید؟ بله! ما در مدرسه استعداد درخشان درس می خوانیم. چی شد که به سمت تاریخ کشیده شدی؟ چون بیشتر بچه های استعداد درخشان به سمت ریاضی و فیزیک و علوم پایه می روند و خیلی روی خوشی به علوم انسانی نشان نمی دهند.... همون زمان که این وبلاگ را راه انداختم، وبلاگ های دیگری هم بودند که بچه های دیگر راه اندازی کرده بودند. مثل وبلاگ های نجوم و زیست شناسی و ... . اما هسته اولیه وبلاگ ما یک گروه سه نفره بود که به تاریخ علاقه داشتیم و توانستیم بعدها علاقه دیگر بچه ها را هم به این موضوع جلب کنیم. در مرحله اول هم تاریخ ایران و تاریخ جهان و بعد جنگ ها رو دوست داشتیم تا در مورد آنها بنویسیم تا جایی که گروه سه نفره ما به ۱۲ نفر رسید. فعالیت هایمان تا جایی پیش رفت که دلمان می خواست، نمایشگاه تاریخ برگزار کنیم اما چون آخر سال بود موافقت نشد. منابع مطالبی را که می نویسید چطور انتخاب می کنید؟ اوایل کار وبلاگ چون تجربه کمی داشتیم، قوانین کپی رایت رو نمی دانستیم. به همین خاطر مستقیم از جاهای دیگر کپی می کردیم. خیلی از مطالب هم ذکر منبع نداشت تا اینکه یک روز من با کپی رایت و قوانین آن آشنا شدم و تمامی آن رو خواندم. آنجا بود که فهمیدم بهتر است یا کپی نکنیم یا اگر هم کپی می کنیم حتماً منبع رو ذکر کنیم. نتیجه این شد که مطالب آخر وبلاگ رو مستقیم از سایت های دیگر ترجمه کردیم و با ذکر منبع کارهایمان رو روی وبلاگ قرار می دهیم. دوست داری در دانشگاه تاریخ بخوانی؟ هنوز زیاد درباره انتخاب رشته مطمئن نیستم. احتمالش هست. یعنی دوست داری رشته انسانی و تاریخ بخوانی؟ شاید. معلوم نیست. باید ببینیم که خدا چی می خواهد. قرار است المپیاد شرکت کنی؟ بله! چه رشته ای؟ سال آینده می خواهم در المپیاد زیست شرکت کنم. ولی درباره چرایی انتخاب تاریخ توجیه نشدم. فکر می کنم چیزی ورای علاقه باعث شده تا شما به سمت تاریخ کشیده شوید. می خواهم بدانم چرا به سمت تاریخ آمدید؟ علاقه من به تاریخ بیشتر به جالب بودن آن برای من برمی گردد. برای اینکه بدانم چه اتفاقی افتاده و الان چرا اینجوری شده باید بدانم که قبلاً چه اتفاقی افتاده است. ادامه راه این وبلاگ هم فقط به خاطر علاقه بوده و هست. اگر وبلاگ حوزه های دیگری رو راه اندازی می کردیم، حتماً به هیچ جا نمی رسید. اما این وبلاگ علاقه ای است که موجب سرگرمی ما هم می شود و تمام آن رو دوست داریم. هر قدر در این زمینه بیشتر یاد بگیریم، سیر نمی شویم. تا جایی که زنگ های تفریح می نشستیم درباره مطالب وبلاگ بحث می کردیم. خیلی جاها برای اینکه به هم ثابت کنیم که حرفمان درباره موضوعی درست است به دنبال کتاب ها می رفتیم و آنها رو به مدرسه می آوردیم تا همه بخوانند. کسی هم بود که این بحث ها رو مدیریت کند؟ یکی از دوستانم که از نویسندگان وبلاگ هم هست بود و مسائل را پیش می کشید. او بود که تقسیم بندی ها رو انجام می داد و می گفت چطور کار کنیم. این کار تأثیری هم در زندگی ات داشته؟ من قبل از خواندن تاریخ هیچی نمی دانستم. اما الان چشمم باز شده است. قبلاً طور دیگری فکر می کردم اما در حال حاضر اصلاً این طرز تفکر را ندارم. اگر قبلاً فکر می کردم که چیزی بی اهمیت بوده اما الان فکر نمی کنم که چیزی بی اهمیت باشد و اتفاقات امروز می تواند بر روند آینده اثر بگذارد و فکر می کنم خیلی چیزها که امروز اتفاق می افتد به خاطر سابقه ای که در تاریخ دارند مهم هستند. انتهای پیام
یک تاریخ نویس نوجوان: تاریخ چشمانم را باز کرده است
کد خبر:
۴۵۱۹۰۲