جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

غدیر و تعیین تکلیف حکومت در آن

امام خمینی با حجت دانستن شیوه امیر المؤمنین (ع) در برخورد با فاسقان گفت: هیچ مسلمى حق ندارد که رضایت بدهد به حکومت ظالمى- و لو یک ساعت.

کد خبر: ۴۰۴۲۰۰
غدیر و تعیین تکلیف حکومت در آن

به گزارش خبرنگار جی پلاس، در دیداری که دانشجویان و ایرانیان مقیم خارج در روز عید غدیر سال ۵۷ با امام داشتند، ایشان به توصیف غدیر پرداخته و افزود: روز عید غدیر روزى است که پیغمبر اکرم- صلى اللَّه علیه و آله و سلم- تکلیف حکومت را معیّن فرمود و الگوى حکومت اسلامى را تا آخر تعیین فرمود که حکومت اسلام نمونه ‏اش عبارت از یک همچو شخصیتى است که در همه جهاتْ مهذّب، در همه جهات معجزه است. و البته پیغمبر اکرم این را مى ‏دانستند که به تمام معنى کسى مثل حضرت امیر- سلام اللَّه علیه- نمى‏ تواند باشد لکن نمونه را که باید نزدیک به یک همچو وضعى باشد از حکومتها، تا آخر تعیین فرمودند؛ چنانچه حضرت امیر خودش هم برنامه ‏اش را در آن «عهدنامه مالک اشتر»[۱] بیان فرموده است که حکومت و آن اشخاصى که از طرف ایشان حاکم بر بلاد بودند تکلیفشان در همه جهات چه هست. به حسب آن تعیینِ رسول اکرمْ الگوى خلافت را و برنامه حضرت امیر کیفیت ولایتِ ولات در افراد را- آن طور که بیان فرموده ‏اند- تمام این حکومتها که سر کار آمده ‏اند تا حالا، از بعد از حضرت امیر و یک چند روزى هم امام حسن- سلام اللَّه علیه- تمام حکومتهایى که تا حالا سر کار آمده ‏اند، چه حکومتهایى باشند که تا حدودى مثلًا- اگر همچو چیزى پیدا بشود- تا حدودى مؤدب به آداب حکومت اسلامى بوده است و آن الگوى رسول اللَّه بوده است، و چه آنهایى که اصلًا نبوده ‏اند، هیچ کدام این حکومتها لیاقت حکومت را نداشته‏ اند. ایشان در ادامه به قیام حضرت امیر اشاره داشته و خاطر نشان کرد: و خود حضرت امیر- سلام اللَّه علیه- قیام کردند بر ضد معاویه؛ در صورتى که معاویه هم تشبث به اسلام داشت و کارهاى اسلامى را مى ‏کرد و شاید اعتقادات اسلامى هم داشته است، شاید؛ شاید هم نداشته. مع ذلک حتى آنهایى که حضرت امیر را به خیال خودشان نصیحت مى‏ کردند که شما یک مدتى معاویه را بگذارید در حکومت شامات باشد و بعد که پایه حکومت شما قوى شد آن وقت او را رد بکنید، به هیچ یک از این حرفها اعتنا نکردند و حجتشان هم این بود که یک نفر آدمى که بر خلاف موازین الهى رفتار مى‏ کند و ظلم را در بلاد راه مى‏ اندازد، من حتى براى یک آن هم نمى‏ توانم او را حاکم قرار بدهم. بلکه اگر حاکمش قرار مى‏ دادند این حجت مى ‏شد بر اینکه نه، مى ‏شود که یک فاسقى هم از طرف ولى امر حاکم باشد. و حضرت امیر مضایقه کرده از اینکه حتى اگر مصالحى هم آن وقت- مثلًا- بود که اگر پاى ایشان محکم مى‏ شد ممکن بود مثلًا معاویه را کنار بزنند، مع ذلک به خودشان اجازه نمى ‏دادند که معاویه را حتى یک روز در سلطنت خودش باقى بگذارند. و این حجتى است بر ما که اگر بتوانیم باید این حکومتهایى [را] که حکومت جوْرند کنار بزنیم و اگر خداى نخواسته نتوانیم، رضایت بر حکومت اینها- و لو یک روز، و لو یک ساعت- این رضایت بر ظلم است، رضایت بر تعدى است، رضایت بر غارتگرى مال مردم است؛ و هیچ مسلمى حق ندارد که رضایت بدهد به حکومت ظالمى- و لو یک ساعت. و همه ما مکلفیم که این حکومتهایى که روى کار آمده‏ اند و بر خلاف موازین الهى و موازین قانونى- حتى قانونى خودشان- هستند، همه ما مکلفیم که با آنها مبارزه بکنیم. هر کس به هر مقدار که مى ‏تواند باید با اینها معارضه و مبارزه بکند و هیچ عذرى پذیرفته نیست امروز٫ صحیفه امام؛ ج ۵، ص ۲۸-۳۰ (بخش هایی از سخنرانی امام در این دیدار)

  1. نهج البلاغه، نامه ۵۳٫
انتهای پیام

دیدگاه شما