به گزارش خبرنگار سیاست جی پلاس به نقل از خبرگزاری رویترز، رهبران سیاسی اروپا، رؤسای بانک های مرکزی و سیاست مداران یونانی تنها بر روی یک چیز اتفاق نظر دارند؛ اگر یونان سقوط کند، هیچ کدام نمی خواهد اثر انگشتش روی سلاح قتل باقی بماند. اگر بودجه آتن به پایان برسد و در هفته پیش رو نتواند از عهده تعهدات مالی خود بر آید، این اتفاق خیلی محتمل به نظر می رسد، هیچ کس نمی خواهد متهم شود که اقتصاد یونان را به سمت لبه پرتگاه سوق داده یا برای جلوگیری از سقوط آن ناموفق بوده است. دولت چپ گرای یونان درحال حاضر به دلیل تصمیم های خود مقصر اصلی شناخته می شود، چرا که آلمان، پرداخت کننده اصلی وام به یونان در اروپا، به تحمیل سیاست های ریاضتی و سمی بر یونان که منجر به یک بحران انسانی شده، متهم شده است. دولت های منطقه یورو، زمینه را برای سرزنش کردن نخست وزیر تازه کار دولت یونان، آلکسیس تسیپراس، به دلیل عدم موفقیتش در اجرای تعهداتش و اجتناب از گرفتن تصمیم های سخت در حالی که آتن در وضعیت بحرانی بسر می برد، هستند. بر اساس پیام های درز شده از برلین، بروکسل و دفتر مرکزی صندوق بین المللی پول در واشنگتن، اینگونه آمده است: «ما همه تلاشمان را می کنیم تا یونان را از دست خودش نجات دهیم، اما در نهایت خودشان مسئول هستند». تسیپراس و یانیس واروفاکیس، وزیر دارایی یونان، در ابتدا تلاش داشتند تا ائتلافی را علیه برلین تشکیل دهند و به دنبال آن به فرانسه، ایتالیا، بریتانیا، بروکسل سفر کردند و در رسانه های مختلفی حاضر شدند، اما خارج از رسانه ها هیچ متحدی را با خود نیافتند. تسیپراس، موضوع درخواست غرامت از آلمان را به دلیل اشغال کشورش توسط آلمان نازی طی سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ و خسارت ۲۷۹ میلیارد یورویی - بیش از ۲۴۰ میلیارد یورر کمک مالی منطقه یورو و صندوق بین المللی پول - دوباره مطرح کرد. آلمان، در پاسخ گفته است که پیشتر غرامت قربانیان را پرداخته کرده است و براساس توافقی که در سال ۱۹۹۰ با چهار پیروز جنگ جهانی دوم و دو قدرت متحد آلمان، پایان ادعاهای جنگ را اعلام کردند. آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان، با هشیاری سعی بر این داشته است تا حسن نیت خود را نشان دهد و تلاش کرده تا یک رابطه اعتماد با تسیپراس ایجاد کند، در حالی که اصرار دارد یونان باید شرایط اصلاحاتی وام دهندگان را که شامل کاهش شدید حقوق بازنشستگی و اصلاحات کارگری است را بپذیرد. او در گفت و گوی هفته گذشته خود با تسیپراس گفت: «هر کاری که ممکن است باید انجام دهیم تا مانع اتمام بودجه یونان شویم. از طرف آلمان، ما آماده ایم هرگونه حمایتی که درخواست شود انجام دهیم، اما مطمئناً اصلاحات هم باید انجام شوند.» سرمایه گذاران امیدوار شدند که تعهدات مرکل می تواند نقطه عطفی برای آنها باشد. همانند ماریو دراگی، رئیس بانک مرکزی، در سال ۲۰۱۲ که سوگند یاد کرد، هر کاری می کند تا یورو را حفظ کند. اما گفته های مرکل همچنین می تواند به عنوان تمرینی برای پیشگیری از سرزنش وی تعبیر شود. بر خلاف دراگی، او عنوان نکرد که چه کسی باید هر کاری را برای جلوگیری از ورشکستگی یونان انجام دهد. همچنین، ولفگانگ شوبل، وزیر دارایی مرکل، آشکارا نسبت به این امر که یونان می تواند از خارج شدن از منطقه یورو اجتناب کند، شک دارد. با رد تقاضای واروفاکیس برای وام زود باز پرداخت برای انجام اصلاحات جزئی و اعلام اینکه تا زمانی که یونان یک برنامه اصلاحاتی کامل را امضا نکرده و آن را به اجرا در نیاورده باشد، حتی درباره وام ها و قرض های بلند مدت هم مذاکره نخواهند کرد، وزرای دارایی عصبانی منطقه یورو آب پاکی را بر روی دستان وی ریختند. در حالی که، مقامات یونانی اصرار دارند که باید خواسته های دموکراتیک مردم یونان را در نظر بگیرند و به آن احترام بگذارند، وام دهندگان هم در پاسخ می گویند، آنها نیز تعهدات دموکراتیکی در مقابل رأی دهندگانشان دارند. براساس روایت واروفاکیس، کشورهای عضو منطقه یورو همه این پول ها را یه یونان قرض نداده اند تا به یونان کمک کنند، بلکه در وهله اول با این کار خواسته اند بانک های خود را حفظ کنند و به همین خاطر با بی تدبیری به آتن میلیاردها وام اعطا کرده اند. واروفاکیس، با سرزنش کردن بانک اتحادیه اروپا، سیاست های این بانک را «خفقان آور» خوانده است، چرا که بانک های یونان را خالی از نقدینگی کرده و وام های کوتاه مدت خود را برای دولت یونان محدود کرده است. اظهارات او، پاسخ خشمگینانه ماریو دراگی، رئیس بانک مرکزی اتحادیه اروپا را به دنبال داشت. دراگی، به پارلمان اروپا گفت، کمک بانک مرکزی به یونان، ۱۱۰ میلیارد یورو بوده است که این مبلغ براساس معاهده بودجه های پولی دولت ها، مسدود شد. مقامات یونانی، هفته هاست که به همتایان خود در منطقه یورو می گویند، برای پرداخت بدهی های خود بودجه ندارند. یک مذاکره کننده اتحادیه اروپا که خواست نامش فاش نشود، گفت: «آنها اشک تمساح می ریزند، مثل همیشه می گویند که واقعاً درحال ورشکستگی هستیم، هیچ کس حرفشان را باور نمی کند.» مقامات داخلی می گویند بانک مرکزی اتحادیه اروپا دیگر نمی تواند ریسک کند و اگر قصد کمک به بانک های یونانی دارد، این امر قابل دفاع نبوده و اخذ یک تصمیم سیاسی توسط دولت های عضو اتحادیه اروپا را می طلبد. ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا، تمایل دارد تا دستان تسیپراس را تا آخرین دقایق بگیرد، با این امید که او توافق ناخوشایند اصلاحات اقتصادی را بر حزب چپ گرای خود، پیش از اینکه خیلی دیر شود تحمیل کند. برای یونکر، یکی از پدران پول واحد در اروپا، خروج یک عضو از ۱۹ دولت منطقه یورو می تواند یک ضربه مهلک به جایگاه جهانی این بلوک شود و می تواند یک سنت خطرناک را برای تشویق سرمایه گذاران برای اندیشیدن درباره اوضاع دیگر دولت های عضو در بحران های آینده، ایجاد کند. حتی در صورتی که جایگاه یونان در منطقه یورو حفظ شود، بدهکاری های یونان در برابر دیگر کشورهای اروپایی یا بانک مرکزی اتحادیه اروپا، یکی از تلخ ترین لحظات در تاریخ اتحادیه اروپا تبدیل خواهد شد. در میان بحبوحه اتهامات متقابل، ناجیان کشتی به گل نشسته یونان و مالیات دهندگان فریب خورده اروپایی، برخی از آغاز تظاهرات بازنشستگان و یا بیماران بستری شده در یونان و حتی خشونت در آتن، بیم دارند. در صورت وقوع این گمان، سرزنش های زیادی گریبان گیر سیاست مداران خواهد شد، اما هیچ کس مسئولیت آن را برعهده نخواهد گرفت.
یونانی ها نمی خواهند اثر انگشتی بر اسلحه بماند
با نزدیک تر شدن یونان به ورشکستگی در حالی که هیچ بودجه ای برای انجام اصلاحات در اختیار ندارد، بازی مرغ و خروس بین آتن و طلبکاران بین المللی وی در حال تبدیل شدن به یک بازی شریرانه و سرزنش آمیز است.
کد خبر:
۳۹۶۴۵۰