جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

داعش با زنان چه می کند؛حکایت هولناک یک خانواده

داعش زنان و دختران جوان را که سن بعضی از آنها به سختی به هشت می رسد، جدا کرده تا به عنوان برده بفروشند یا به صیغه خود در آورند. مردها دو گزینه داشتند؛ مسلمان شوند یا تیر باران شوند.

کد خبر: ۳۹۶۰۷۳
داعش با زنان چه می کند؛حکایت هولناک یک خانواده

به گزارش خبرنگار سیاست جی پلاس به نقل از شبکه خبری سی ان ان، بچه ها می خندند و داد و هوار می کنند؛ این کاری است که آنها همیشه صرف نظر از وخامت شرایط انجام می دهند. بچه ها در سرتاسر ردیف های بی پایان چادرهای سفید قابل مشاهده هستند. گروهی مشغول بازی با سنگ ها هستند، جایگزینی برای اسباب بازی هایی که هنگام فرار در خانه های خود جای گذاشته اند، در حالی که گروهی دیگر در تلاش برای بالا رفتن از یک روزنه ایجاد شده در سیم های خارداری که سراسر اردوگاه پناهدگان را محاصره کرده، هستند. اردوگاه پناهندگان «شریعت» شش ماه پیش راه اندازی شد و دارای حدود چهار هزار چادر و کانکس است. هزاران ایزدی، حالا دیگر این نقطه از کردستان عراق را خانه خود می دانند؛ جایی که در ۳۰ کیلومتری یکی از خطوط مقدم با داعش قرار گرفته و گاهاً از فواصل دور صدای حملات هوایی به گوش می رسد. هزاران نفر اسیر شده اند اکثریت قریب به اتفاق ساکنان اردوگاه اهل سنجار، شهری در مرز کردستان سوریه هستند و در ماه آگوست سال گذشته میلادی و پس از حمله تروریست های داعش به اینجا پناه آورده اند. داعش هزاران ایزدی را به اسارت در آورده است. تروریست ها زنان و دختران جوان را که سن بعضی از آنها به سختی به هشت می رسد، جدا کرده تا به عنوان برده بفروشند یا به صیغه خود در آورند. مردها دو گزینه داشتند؛ مسلمان شوند یا تیرباران. محمود در حال تدارک برای فرار بود که داعشی ها سر رسیدند و همسرش احلام، سه فرزند او که کوچک ترین آنها تنها یک ماه سن داشت و پدر و مادر پیر او را به اسارت گرفتند. احلام می گوید: «آنها تلفن ها، جواهرات و پول ما را گرفتند و به زور اسلحه ما را در یک کامیون بزرگ سوار کردند.» آنها را به یک مدرسه در «تل عفر» که به زندان تبدیل شده بود، می برند. از آنجا، این خانواده از این روستا به آن روستا منتقل می شوند و در یک برهه زمانی هم به موصل برده می شوند. الحام می گوید: «آنها نام همه را ثبت می کردند و از ما می پرسیدند که دوست دارید چه کاری انجام دهید؛ در مزارع کار کنید یا چوپانی؟» الحام و خانواده اش، گله داری را انتخاب کرده بودند. سپس آنها را به یک روستای شیعه نشین که ساکنان آن فرار کرده بودند، منتقل کرده و با یک گروه ۴۰ نفره در یک خانه نگهداری می کنند. الحام در این خانه یک تلفن که از ساکنان پیشین آن پیدا می کند و با شوهرش تماس می گیرد. الحام: «من گفتم، ما زنده هستیم، ما زندانی شده ایم.» شوهر الحام که امید خود را برای زندگی با تصور اینکه اعضای خانواده اش مرده اند، از دست داده بود، می گوید علی رغم اندوه فراوان، از خوشحالی گریه شروع به گریه کردم. پس از آن، الحام هر زمانی که برایش ممکن بود پس از نیمه شب از زیر پتو و پنهانی با شوهرش تماس می گرفت. اگر او را با یک تلفن می گرفتند، مجازاتش مرگ بود. زندان روستایی این روستا به خودی خود یک زندان بزرگ بوده و ورودی های ان توسط تروریست های داعش حفاظت و کنترل می شده است. او به یاد می آورد که دو مرد حدوداً ۴۰ یا ۵۰ ساله تلاش کردند از این روستا فرار کنند. هنگامی که آنها را گرفتند، استخوان هایشان را شکستند و به پشت یک کامیون بستند و در سراسر کوچه و خیابان های روستا گرداندند. اسیران ایزدی مجبور بودند که این نمایش هولناک را تماشا کنند. جنازه این دو نفر را در یک خندق انداختند و یک دستور آمد که آنها را دفن نکنند. الحام در ادامه می گوید، یک هفته پیش از آن که ما همدیگر را ملاقات کنیم، تروریست ها آمدند و پدر شوهر و مادر شوهرش و دیگر افراد پیر را جدا کردند. او می گوید: «ما نمی دانستیم آنها را به کجا می برند، فکر می کردیم پس از آنها نوبت ما خواهد بود.» به همین خاطر او و دیگر اعضای گروه پی برند که باید فرار کنند. « صرف نظر از اینکه زنده خواهیم ماند یا دوباره گرفتار خواهیم شد، تصمیم به فرار گرفیتم.» اقدام به فرار نیمه شب آنها تصمیم به فرار گرفتند. الحام نوزاد را در آغوش می گیرد و دو کودک دیگر که یکی سه ساله و دیگر چهار ساله است محکم لباس های مادر را می چسبند. او دعا می کند که نوزاد گریه نکند و بچه ها بتوانند به راه رفتن ادامه دهند. آنها برای حدودی را می دانستند، اما دقیقاً نمی دانستند کدام راه، مسیر دقیق خواهد بود و تنها امید داشتند مسیری را که طی می کنند، رو به آزادی باشد. الحام می گوید: «زمانی که خورشید شروع به بالا آمدن کرد، من فکر کردم که داریم گرفتار می شویم و من با بچه های خود چکار می کنم؟ نمی توانم همه آنها را بردارم و شروع به دویدن کنم.» خوشبختانه، الحام هیچ گاه مجبور نشد به این پرسش غیر ممکن پاسخ دهد. گروه او موفق شد وارد کردستان عراق شود. این زوج پس از اینکه دوباره همدیگر را ملاقات کردند، نمی توانستد احساس خود را با کلمات بیان کند. محمود درحالی که دستان دختر خود را به آرامی نوازش می کند، می گوید، به سختی باور می کند که همسر و سه فرزندش که همه زندگی او هستند یک بار دیگر در کنار او هستند. این هشت ماه برای او خیلی دردناک بوده است. اما شادی آنها به خاطر نگرانی از سرنوشت پدر و مادر محمود خیلی زود رنگ باخت. چند روز پس از اینکه محمود و الحام دوباره یکدیگر را پیدا کردند، داعش ۲۱۷ اسیر را آزاد کرد. هیچ کس دقیقاً نمی داند یا شاید به صورت عمومی منتشر نشده است که چرا در بین آنها ۶۰ کودک و تعداد انگشت شماری زن و مرد بود و باقی آنها افراد سالمند بودند. اما آنچه که برای محمود و الحام خوشحال کننده بود، این بود که دو نفر از آنها پدر و مادر محمود بودند. پدر محمود می گوید: «ما نمی دانستیم که آنها می خواهند ما را قتل عام کنند یا چه سرنوشت در انتظار ما خواهد بود. آنها ما را خیلی این طرف و آنطرف بردند و تنها یک بار ما را سه روز در جایی نگه داشتند.» ویان دخیل یک عضو ایزدی پارلمان عراق، می گوید ایزدی هایی که توسط داعش آزاد شده اند افرادی هستند که برای آزادی آنها تلاش کرده اند. دخیل یکی از اعضای هیئت حیدر العبادی نخست وزیر عراق، در سفر هفته آینده به آمریکا است. وی در این سفر به مسائلی چون درخواست کمک های بیشتر جامعه بین الملل برای پشتیبانی از عراق، افزایش حملات هوایی برای شکست داعش و رسیدگی به وضعیت اسفناک ایزدی ها از سوی سازمان ملل، خواهد پرداخت. دخیل می گوید: «ما بعضی وقت ها می گوییم، کاش ما را قتل عام کرده بودند. این بهتر از این است که ربوده شویم و مورد تجاوز قرار بگیریم. ما ترجیح می دهیم به خاطر آنچه با این زنان و دختران اتفاق می افتد، بمیریم.» وی در ادامه اظهار می دارد: « در حال حاضر بر عهده دولت و جامعه جهانی است که بر روی این موضوع تمرکز کنند و راه حلی را برای آزادی اسرا پیدا کنند. غیر قابل تصور است که در قرن ۲۱ این چنین چیزی در حال اتفاق افتادن است و اگر در عصر حجر زندگی می کردیم چنین اتفاقی قابل درک بود.» الحام می گوید، نجات یافت چون کودک شیر خواره داشته است و آن طور که به ما گفته اند، این کار او را ناپاک می کند و بنابراین، نمی تواند به عنوان برده جنسی به کار گرفته شود. برای الحام سخت ترین بخش این مصیبتی که بر او واقع شد، زمانی است که داعش دختران و زنان جوان را جدا می کرده است. صدای جیغ و فریادهای این زنان و دختران او را تسخیر کرده اند و تصاویر به زور کشیدن و گریه ها و فریاد های آنها جلوی چشمان الحام رژه می روند.

انتهای پیام

دیدگاه شما