جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

تونس در راه نیل به دموکراسی چگونه توانست موفق شود؟

اوایل این ماه پارلمان تازه منتخب تونس، یک دولت ائتلافی به رهبری حزب سکولار که رقبای اسلامی برکنار شده خود از قدرت را هم در آن گنجانده، تشکیل داد.

کد خبر: ۳۹۵۰۳۲
تونس در راه نیل به دموکراسی چگونه توانست موفق شود؟

به گزارش خبرنگار سیاسی و بین الملل جی پلاس، دولت جدید به دنبال یک انتخابات ریاست جمهوری تاریخی، یک قانون اساسی جدید و اولین انتخابات دموکراتیک در طول دوران بیداری اسلامی بر سر قدرت می آید که نشان دهنده یک گام حیرت آور دموکراتیک در نقطه شروع این جنبش است. همچنین دشواری تکرار چنین جنبشی را تجربه کشورهای دیگر که در آن ها بیداری اسلامی موفقیت آمیز نبوده، امری اثبات شده است. تونس در راه نیل به دموکراسی چگونه توانست موفق شود یک دلیل عمده حزب اسلامی «الهنضه» و تمایل بسیار بالای آن برای سازش، تقسیم و واگذاری قدرت از راه سکولار مذهبی بوده است. در حالی که « الهنضه» پیش از جنبش بیداری از برگزاری جلسات عمومی و مداخله در سیاست محروم شده بود، اما توانست در سطح عمومی و تحت نظارت دولت از طریق بسیج مردمی و ایجاد گروه های مدنی و همچنین توسعه و انتشار یک ادبیات سیاسی پیچیده از طریق رسانه ها توسعه یابد. این ریشه های تعامل و مشارکت پس از انقلاب سال ۲۰۱۱ تا حدودی به این دلیل که دخالت غرب به اندازه ای که در جنبش های الجزیره و مصر، جایی که به دولت های منتخب مردم کوچک ترین فرصت برای راهبرد اهدافشان داده نشد، در تونس کمتر به چشم می خورد در به تکامل رسیدن فرآیند دموکراسی و پایداری آن خیلی تأثیرگذار بود. «الهنضه» اولین بار با پیروزی و کسب اکثریت کرسی ها در مجلس ملی بر سر قدرت آمد. برخلاف انتظارها، این حزب با دوحزب چپ مرکزی یعنی حزب «المؤتمر» و حزب «التکتل» یک دولت سه گانه بین رئیس جمهور، رئیس دولت و رهبر شورای ملی تشکیل داد. دو رئیس اول دولت تونس پس از بیداری اسلامی از اعضای «الهنضه» بودند. اولین رئیس دولت «حمدی جبالی» که نزدیک به پانزده سال در زندان رژیم پیشین زندانی بود که بیشتر این مدت را در سلول انفرادی بسر برده بود. پس از وی «علی العریض» که او هم از ۱۴ سالی را که در زندان رژیم پیشین بود، ۱۳ سال آن را در سلول انفرادی بسر برد که در طی این مدت بسیار شکنجه شده و همچنین همسرش بدست مقامات وزارت کشور وقت مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته بود. هردوی آن ها پس از پیروزی جنبش داوطلبانه از مواضع خود گذشتند طوری که «العریض» اعلام کرد « من امیدوارم که کشور ما به یک نمونه تحول دموکراتیک تبدیل شود.» پس از چند دهه سرکوب، زندان، محاکمه، شکنجه، سانسور، نظارت های سختگیرانه، ممنوعیت از تجمع های مذهبی و قوانین علیه مشارکت سیاسی، هر دو گروه «الهنضه» در تونس و «اخوان المسلمین» در مصر به سازمان های سیاسی حرفه ای تبدیل شده بودند. آزار و اذیت طولانی مدت این دو حزب بدست رژیم استبدادی برایشان مشروعیت سیاسی به دنبال داشت. برای «الهنضه» این پیشینه مقاومت زمینه ساز مشارکت سیاسی در امور شد. «الهنضه» به سرعت پاسخگویی به خواسته های ملت را با پیش نویسی از قانون اساسی به خصوص با مطرح کردن مسائلی همچون حقوق زنان و نگرانی هایی در مورد یک حکومت با قوانین مذهبی به اثبات رساند. قانون اساسی تونس که در ماه ژانویه سال ۲۰۱۴ به تصویب رسید هیچ اشاره ای به شریعت ندارد. در عوض در ماده ۶ آن صریحا آزادی عقیده و ایده ها و اعمال مذهبی را تضمین می کند و همچنین بر تعهد دولت به گسترش ارزش های اعتدال و بردباری ... و جلوگیری از تحریک به عداوت و خشونت تاکید دارد. قانون اساسی سال ۲۰۱۲مصر، در واقع اولین قانون اساسی در منطقه بود که با صراحت برابری و موقعیت مساوی تمام شهروندان چه زن و چه مرد بدون تمایز، استثنا قائل شدن و جانبداری در حقوق و وظایف را بیان می کرد. اما «الهنضه» برابری کامل حقوق زن و مرد را در قانون اساسی تونس اعلام می کند « همه شهروندان، چه زن و چه مرد یکسان بوده، دارای حقوق و وظایف مساوی و بدون هیچگونه تبیض در برابر قانون هستند.» «الهنضه» برای مفاهیمی همچون برابری جنسیتی، آزادی مذهبی و دموکراسی اسلامی با دولت استبدادی تونس مبارزه کرده است. و این امر با اتکا به اصول مشارکت سیاسی آزاد انجام گرفته است که این حزب توانایی حفظ قدرت به عنوان یک بازیگر در صحنه سیاست دموکراتیک را دارا است. در آخرین دور انتخابات تونس، «الهنضه» بر سر کار آمد تا همچنان به عنوان یک قدرت پر نفوذ در دولت تونس باقی بماند. و به عنوان یک حزب سیاسی که پاسخگوی خواسته های ملت است در مقایسه با جنبش های انقلابی ایدئولوژیک موفق ترعمل کند. برگرفته از: blogs.reuters

انتهای پیام

دیدگاه شما