به گزارش جی پلاس به نقل از شبکه خبری سی ان ان، درحالی که رهبران جهان در تلاشند راه حلی برای پایان دادن به جنگ داخلی در شرق اوکراین پایان دهند، بازگشتی به عقب نشان می دهد آغاز این درگیری ها نوامبر سال ۲۰۱۳ بود. تظاهرات در کیف آغاز می شود ۲۱ نوامبر سال ۲۰۱۳: ویکتور یانوکوویچ رئیس جمهور وقت اوکراین، پس از پافشاری های زیاد در آستانه انعقاد توافقنامه تجاری و سیاسی مهمی با اتحادیه اروپا است اما در برابر اعتراض های داخلی و مخالفت روسیه که مخالف نزدیک تر شدن اوکراین به اتحادیه اروپاست مجبور می شود مذاکرات را به تعویق بیاندازد. ده ها هزار تن از معترضان در روزهای بعد وارد خیابان ها می شوند و شکاف بین طرفداران پیوستن به اتحادیه اروپا و پایه قدرت یانوکوویچ در شرق که طرفداران روسیه را تشکیل می دهند، نمایان می شود. آغاز درگیری ها ۲۰ فوریه ۲۰۱۴: خشونت که اکنون هفته هاست به اوج خود رسیده است، این بار به درگیری های مسلحانه بین پلیس و معترضان در میدان استقلال پایتخت تبدیل می شود. ده ها تن در این درگیری ها کشته و زخمی می شوند. معترضان ادعا می کنند تک تیراندازهای حکومتی به سوی آنها تیراندازی کرده اند، دولت یانوکوویچ رهبران مخالفان را به دلیل دامن زدن به خشونت ها مقصر می داند. رئیس جمهور اوکراین فراری می شود ۲۲ فوریه ۲۰۱۴: یانوکوویچ که اکنون گارد حکومتی کاخ ریاست جمهوری او را به دست خود رها کرده است مجبور به ترک کیف می شود. بلافاصله پس از آن نخست وزیر پیشین اوکراین (و دشمن یانوکوویچ) یولیا تیموشنکو، که در سال ۲۰۱۱ و پس از یک محاکمه مفصل به جرم جنبش سیاسی به زندان افتاده بود، آزاد شده و به معترضان غرب اوکراین در «میدان» می پیوندد. یک هفته بعد پیاده نظام روسیه وارد کریمه می شود ۱ مارس سال ۲۰۱۴: پارلمان روسیه به درخواست ولادیمیر برای ارسال نیروی نظامی به کریمه، یک منطقه خودمختار در جنوب غرب اوکراین که اکثر مردم آن طرفدار دولت روسیه هستند، رأی مثبت می دهد. هزاران نیروی روس زبان با یونیفرم های بدون نام وارد شبه جزیره کریمه می شوند. دو هفته بعد روسیه کار پیوستن کریمه به خود را با برگزاری یک همه پرسی که توسط اوکراین و اکثر کشورهای غربی نامشروع خوانده می شود تکمیل می کند. به زودی کیف شروع به سرکوب در شرق اوکراین می کند ۱۵ آوریل ۲۰۱۴: دولت کیف اولین عملیات نظلمی خود را علیه شورشیان طرفدار روسیه که ساختمان های دولت را در شهرهای مرزی شرق اوکراین به تصرف خود در آورده اند، انجام می دهد. پوتین هشدار می دهد که «اوکراین در آستانه جنگ داخلی است.» کمتر از یک ماه بعد، جدایی طلبان در مناطق شرقی شهرهای دونتسک و لوگانسک، پس از همه پرسی هایی که به رسمیت شناخته نمی شوند، اعلام استقلال می کنند. یک رئیس جمهور جدید در کیف بر سر قدرت می آید ۲۵ می ۲۰۱۴: «سلطان شکلات» پترو پاراشنکو، صاحب یک کارخانه شکلات و یکی از ثروتمندترین مردان اوکراین، در انتخابات ریاست جمهوری اوکراین اعلام پیروزی می کند. جدایی طلبان طرفدار روسیه را متهم به جلوگیری مردم از رأی دادن در شرق کشور که در گرداب خشونت ها به ویرانی کشیده شده، می کنند. توافقنامه عامل همه این ویرانی ها به امضا می رسد ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴: پاراشنکو توافقنامه اتحادیه اروپا را امضا می کند. این توافقنامه همان توافقنامه ای است که رئیس جمهور پیشین یانوکوویچ در سال ۲۰۱۳ از آن حمایت کرده بود. این قرارداد به روسیه این هشدار را می داد که تصمیم اوکراین برای دستیابی به رویای اروپایی خود غیر قابل انکار است. یک هواپیمای مسافربری در آسمان هدف قرار می گیرد ۱۷ ژوئن ۲۰۱۴: ۲۹۸ مسافر هواپیمای شرکت هوایی «مالزیا ایرلاین»، بر اثر اصابت یک موشک زمین به هوا در منطقه تحت کنترل شورشیان در شرق اوکراین کشته می شوند. در ابتدا، افراد مسلح مانع حضور ناظران بین المللی در محل وقوع حادثه می شوند و باعث دو چندان کردن غم و اندوه خانواده های قربانیان می شوند. در نهایت پس از گذشت چندین روز شورشیان اجازه می دهند محققان اجساد قربانیان را معاینه و بررسی کنند. چند ماه بعد و یک آتش بس ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۴: اوکراین و جدایی طلبان طرفدار روسیه، برای یک آتش بس و ایجاد یک منطقه امن برای طرفین و به عقب کشیدن سلاح های سنگین خود از مناطق درگیری به توافق رسیدند و دو هفته بعد هم یک پیمان آتش بس اولیه به امضای دو طرف درگیری رسید. در همین زمان سیلی از کامیون های حاوی کمک های بشردوستانه از طرف روسیه بدون مجوز دولت اوکراین وارد مرز اوکراین می شود. روسیه می گوید، کامیون ها حاوی کمک های بشر دوستانه است، اما کیف شک و تردید دارد. با آمدن زمستان جنگ در شرق تلخ تر می شود ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴: به ادعای یک فرمانده ناتو، تانک های روسی، انواع سلاح های دیگر، نیروهای نظامی از سرتاسر مرز اوکراین وارد اوکراین می شوند و به صورت آشکارا پیمان آتش بس سپتامبر را نقض می کنند. ادعایی که مسکو آن را انکار می کند. با پایان یافتن سال میلادی، سازمان ملل اعلام می کند بیش از ۱٫۷ میلیون کودک در شرق اوکراین در شرایط بسیار سخت به سر می برند که با آمدن زمستان اوضاع وخیم تر شده است. و ناگوارتر ۲۲ ژانویه ۲۰۱۵: فرودگاه بین المللی دونتسک که پیش از جام ملت های اروپا در سال ۲۰۱۲ بازسازی شده بود، پس از ماه ها درگیری با نیروهای اوکراینی به دست شورشیان می افتد. چند روز بعد پاراشنکو با افزایش خشونت ها در شرق، اعلام می کند از دادگاه لاهه برای بررسی به دلیل «جنایت علیه بشریت» در درگیری های کشورش کمک خواهد خواست. آتش بسی که شکننده است دوازدهم فوریه ۲۰۱۵: آنگلا مرکل و فرانسوا اولاند با روسیه و اوکراین در مورد یک پیمان صلح به توافق می رسند. پس از این توافقنامه آمریکا به دنبال رساندن کمک تسلیحاتی به اوکراین است. رهبران اروپایی مخالف تجهیز کردن نیروهای دولتی اوکراین هستند و می گویند این کار درگیری که تاکنون باعث کشته شدن بیش از ۵۰۰۰ تن از جمله تعداد زیادی از شهروندان اوکراینی شده، را مشتعل کند. این آتش بس می تواند شروع یک جنگ بزرگ برای کنترل دبالتسوا باشد.
همه چیز درباره اوکراین از ابتدا تا امروز
اختلافی که در ابتدا فقط بر سر یک قرارداد تجاری بود، در یک چشم بر هم زدن به خونین ترین درگیری اروپا پس از جنگ های یوگسلاوی پیشین در ابتدای دهه 1990 تبدیل شد.
کد خبر:
۳۹۴۹۶۸