روحانی: هماهنگی دولتها، جریانهای افراطی را به حاشیه میراند
کد خبر:
۳۹۳۵۰۰
رئیس جمهوری گفت: برای جهان عاری از خشونت باید دولت ها با یکدیگر همکاری کنند و در سیاستگذاری ها هماهنگ باشند.
به گزارش جی پلاس، حسن روحانی امروز (سه شنبه) در کنفرانس بین المللی جهان علیه خشونت و افراط گرایی افزود: دولت ها که هماهنگ باشند، جریان های افراطی در حاشیه قرار خواهند گرفت. متن کامل سخنرانی وی به شرح زیر است: عالیجنابان؛ خانم ها و آقایان: برای من جای بسی خرسندی است که در جمع مقالات عالیه، فرهیختگان، استادان، نویسندگان و خبرنگاران درباره یک موضوع بسیار حیاتی که جامعه بشری با آن روبروست، سخن بگویم. استقبال جهانی از ایده «جهان علیه خشونت و افراطی گری» و تصویب آن در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با رأی قاطع کشورهای جهان، میزان ضرورت و اهمیت پرداختن به مقوله خشونت در جهان را نشان می دهد. من در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳ در شصت و هشتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایده «جهان عاری از خشونت و افراطی گری» را ارائه نمودم. در همان مجمع ایده مطرح شده، تبدیل به قطعنامه شد. در آن سخنرانی من از رهگذر احساس و فهم خود، به تبیین بیم ها و امیدهایی پرداختم که در سطح منطقه ای و بین المللی به چشم می خورد. بیم هایی که می تواند زندگی بشر را تهدید کند و به چالش بکشد. اکنون ما در تهران گرد هم آمده ایم تا بر ابتنای به امیدها، بر بیم های
ویرانگر و یاس آور فائق آییم. از آنجا که سنت الهی و اراده عام جهانی پشتیبان امیدهای سازنده و الهام بخش است، رجای واثق دارم که اقدام جمعی ما، با موفقیت قرین خواهد بود. گرچه همکاری های گسترده اقتصادی و تعامل سیاسی در بخش های مهمی از نظام بین الملل، خشونت و افراطی گری را کاهش داده است ولی در عین حال متأسفانه در بخش های دیگری از جمله منطقه خاورمیانه، خشونت همچنان حضور دارد و بعضاً به طور روزانه، جان ده ها کودک و زن و مرد را می گیرد. به نظر می رسد در ابتدای امر، لازم است همه کشورها و جریان های حامی صلح و همکاری و تعامل، درجه تفاهم و هماهنگی و جدیت خود را در مبارزه با خشونت و افراطی گری به حداکثر برسانند. در این زمینه درک مشترک ما از علل ظهور خشونت بسیار مهم است. نظام دانشگاهی، مراکز تحقیقاتی و رسانه ها به هر میزانی که در فهم افراطی گری و خشونت، به نظرات مشترک برسند، به سیاست گذاری ها و اجرای موفق سیاست ها، منتهی خواهد شد. در نظام بین الملل امروز، جنگ و درگیری های نظامی جز تولید هزینه و تنش و از هم گسیختگی زندگی اجتماعی و اقتصادی شهروندان هیچ نفعی ندارد. اروپایی ها بعد از قرن ها درگیری و نزاع دو جنگ جهانی، در نهایت
به همکاری های به هم تنیده اقتصادی گردن نهادند و با همگرایی اقتصادی، سیاسی و امنیتی دستاوردی بزرگ برای صلح و امنیت منطقه خود به ارمغان آوردند. خوشبختانه کشورهای آسیایی و امریکای لاتین نیز با همکاری های گسترده منطقه ای اقتصادی، در فرآیند ائتلاف های موثر سیاسی و امنیتی قدم برمی دارند. من از این فرصت استفاده می کنم و از عموم کشورهای منطقه درخواست می کنم که با همفکری و هماهنگی و ایجاد ائتلاف و سیاست گذاری های منطقی و عقلانی، به سوی خاورمیانه ای در صلح و امنیت سوق پیدا کنیم. طبیعی است که دولت های این منطقه به مراتب علاقه مندتر و دلسوزانه تر در پی آرامش و مبارزه با خشونت هستند و هیچ ضرورتی دیده نمی شود که بازیگران فرامنطقه ای که منافع خاص خود را دنبال می کنند، سرنوشت مردم این منطقه را رقم بزنند. جهان عاری از خشونت در شرایطی محقق می شود که دولت ها با هم همکاری کنند و در سیاستگذاری ها هماهنگ باشند. وقتی دولت ها هماهنگ باشند، جریان های افراطی در حاشیه قرار خواهند گرفت. دولت های مقتدر، اگر با همسایگان خود به سیاست مشترکی دست یابند می توانند در مدت زمان کوتاهی، ریشه های خشونت را بخشکانند. این نوع همکاری ها در منطقه
آسیا، اروپا و آمریکای لاتین به وضوح قابل مشاهده است و زمینه ساز کاهش افراطی گری شده است. جمهوری اسلامی ایران در دوره جدید مدیریت دولت تدبیر و امید، از روز اول مسئولیت خود بر ثبات، آرامش و مبارزه با خشونت تأکید کرده است، و در عموم مجامع منطقه ای و بین المللی، خواستار همکاری دولت ها برای ریشه کن کردن خشونت شده است. تمام نهادها و ارگان های جمهوری اسلامی در این هدف ملی با یکدیگر هماهنگ هستند. در صورتی که کشورهای منطقه با یکدیگر به تفاهم برسند، می توانند جریان های ضد اسلامی مانند داعش را در مدت زمان کوتاهی به حاشیه رانده و هزاران زن و مرد و کودک که به واسطه اعمال وحشیانه این جریان ضد انسانی، بی خانمان شده و اسیر گشته اند، را آزاد کنند، در چنین شرایطی، هیچ نیازی به حضور بیگانگان و نفوذ تدریجی آنها در منطقه ما نیست. آموزه های دینی ما همواره بر مدارا و تحمل و توسل به صلح وآشتی دعوت کرده است. اسلام دین رأفت و رحمت و سیره پیامبر اسلام مبتنی برعطوفت است. قرآن کریم علت غایی رسالت پیامبر اسلام را برای جهان رحمت می داند. مضافا اینکه اسلام ارزیابی هایی چون عدالت، صلح و همزیستی مسالمت آمیز را در آموزه های خود در همه ابعاد
زندگی بشر ترویج می دهد و ارتقا می بخشد. این واقعیتی تلخ و شرم آور است که تروریست ها، انواع خشونت ها مانند کشتار انسان ها، تخریب اماکن مقدس و آثار باستانی و خرید و فروش زنان را به نام دین انجام می دهند. بی تردید، قتل عام انسان ها جفای آشکارا در حق آموزه های صلح آمیز همه ادیان است که براساس آن، کشتن یک انسان بی گناه، همانند کشتن همه انسان هاست. اما تفکر های غلط و افراطی فقط یکی از مسیرهای منتهی به خشونت است. توسعه نیافتگی و نیازهای مادی پاسخ داده نشده، بیکاری، فقر، نبودن امکانات زندگی؛ و ناامیدی از دست دادن به آینده ای قابل تحمل و ارزشمند، بستری برای خشونت طلبی است این همان بلایی است که خاورمیانه و بخش مهمی ازجهان به آن گرفتار آمده اند. خود برتر بینی و ظلم و بی عدالتی در مقیاس ملی و بین المللی و تقسیم کشورها به «خودی» و «غیرخودی» مالاً زمینه ساز فرهنگ خشونت و گسترش ناامنی در ابعاد بین المللی است. سایر انواع خشونت های ساختاری همچون تحریم و تهدید، ناقض حقوق بشر و آزادی های اساسی و نیز چالشی جدی برای امنیت در نظام بین الملل است. متأسفانه جهان امروز ما دستخوش فرایندهایی است که به نابرابری دامن می زنند برخی از این
فرایندها عبارتند از: • حکومت های مستبدی که حقوق شهروندان خویش را به رسمیت نمی شناسند، و حق مشارکت همگانی در سیاست گذاری را محترم نمی شمارند موجبات افزایش فقر و توسعه نیافتگی را فراهم می آورند. • مداخلات خارجی و اشکالی از استعمار نو که سبب شده است جوامع توانایی های خود را برای کاهش فقر و حذف زمینه های خشونت را از دست بدهند. • فساد گسترده در نظام اداری و مدیریت که سبب می شود منافع کشورها به جای آنکه صرف ایجاد زیر ساخت های توسعه پایدار شود، هدر رفته یا راهی سرمایه گذاری در کشوهای توسعه یافته شوند و فقر برجای بماند. • استبداد و خودکامگی برخی حکومت ها که با نقض آزادی و حقوق بنیادین بشر باعث سرخوردگی و به حاشیه راندن اقشار آسیب پذیر می شود. • متأسفانه به همه این فرایندها که می توان فهرست طولانی ترین نیز ارائه کرد: مسأله توسعه طلبی ها و انحصار گری های سیاسی و ژئوپلتیک نیز نقش مهمی در پیدایش خشونت ها دارند. تلاش قدرت های جهانی برای تأمین منافع خود و ناکامی در ایجاد قواعد لازم الاجرا در نظام بین الملل؛ زمینه ساز این گونه خشونت هاست. گرچه تشکیل سازمان ملل متحد یکی از دستاوردهای مهم جامعه جهانی است و این سازمان تاکنون
نقش تأثیرگذاری در نظام بین المللی ایفا کرده است، اما واقعیت ناخوشایند این است که سازمان ملل متحد با همه موفقیت هایش دربرابر مسائل بزرگی که جهان ما با آن روبروست، کاستی های قابل توجهی دارد. با تأکید براین واقعیت که «برآمدن خشونت، غروب انسانیت است» با این پرسش مواجه می شویم که پس چه باید کرد تا انسانیت نجات یابد وزندگی برسیاره زمین با کیفیت بهتری ادامه پیدا کند. تأکید بر تقویت مدارای فرهنگی و مدارای دینی، و به رسمیت شناختن حقوق فرهنگی همه انسان ها راهی به سوی کاستن از ظرفیت های بروز خشونت بر مبنای تمایزهای فرهنگی است. سزاوار است در کنار یکدیگر، اندیشه ورزی درباره اشکال ( آشکار خشونت و صورت های بارز بی عدالتی و سازوکارهای غلبه بر آنها را تقویت کنیم. ما توان آن را داریم که ده ها فیلسوف؛ هنرمند، جامعه شناس، سیاستمدار، فعال جامعه مدنی، ورزشکار و شماری دیگر از شخصیتهای جهان را برای اندیشیدن درباره رفع خشونت، بی عدالتی و استقرار عدالت گرد هم آوریم و جامعه بشری را به درپیش گرفتن راه و روشی مطابق خردورزی همگانی برآمده از اندیشه عدالت و نفی افراطی گری فرا بخوانیم. تأکید می کنم برای پیشبرد مبارزه با خشونت و افراطی گری و
گسترش فرهنگ صلح و مدارا، جهان نیازمند اقداماتی اساسی و خطیر است که ازجمله مهم ترین آنها می توان به موارد زیراشاره کرد. • گسترش و تعمیق گفتگو آموزش همگانی و بهره مندی از روش های پیشرفته تربیتی با هدف بسط فرهنگ صلح، تفاهم و مدارا، اهمیت نقش زنان، جوانان، علمای دینی، روشنفکران، دانشگاهیان و هنرمندان در گسترش دانش، اندیشه، احساس و باورهای دینی و اخلاقی؛ و • ارتقای همکاری های فرهنگی، اقتصادی و سیاسی به منظور شتاب بخشیدن به روند مبارزه دسته جمعی یا خشونت و افراطی گری. پیشنهادهای من برای مبارزه فوری با تروریسم جاری در منطقه و جهان عبارتند از: ۱- کشورهایی که از راه سازماندهی و تامین مالی به شکل گرفتن تروریسم کمک کرده اند باید به صراحت ازآنها اعلام برائت نموده و تامین مالی مسقیم وغیرمستقیم خود از آن ها را قطع کنند و درجهت مبارزه علیه تروریسم با کشورهای قربانی، همکاری کرده و به آنها کمک های مالی، اطلاعاتی و نظامی نماینده عراق و سوریه متحمل تلفات و صدمات جانی به سابقه ای شده اند و کشورهای که سبب این صدمات بی شمار بوده اند لازم است وظیفه تأمین مالی برای جبران خسارت وارده را برعهده بگیرند. ۲- کمک های بین المللی برای
بازسازی خانه های ویران شده، اماکن مذهبی تخریب شده و تأسیسات زیربنایی نابود شده در اثر اقدامات تروریستی و خسارات ناشی از عملیات نظامی مقابله با آنان ضروری است. ۳- تروریسم از فضای فقر و بیکاری سربازگیری می کند با تأسیس «صندوق بین المللی اشتغال زایی و توسعه» برای کمک به رشد سرمایه گذاری در کشورهای قربانی تروریسم بین المللی باید زمینه اقتصادی رشد تروریسم را از میان برداشت. ۴- همکاری منطقه ای برای اصلاح نظام آموزش و پرورش عمومی و مدارس دینی جهت مقابله با تفسیرهای افراطی، تکفیری و خشونت آمیز از آموزه های مذهبی، ضروری است. باید حقیقت اسلام رحمانی به جهانیان ارائه شود. ۵- همه طرف هایی که در مبارزه با این فتنه تروریستی جدی هستند از طریق هماهنگی های منطقه ای، همکاری های لازم از جمله تبادل اطلاعاتی را سامان دهند. ۶- لازم است رسانه های ملی و بین المللی، نسبت به آگاه سازی افکار عمومی در مورد تهدیدات تروریست ها و جلوگیری از سوء استفاده از خیل جوانان بیکار و به حاشیه رانده شده برنامه ریزی جدی داشته باشند. ۷- همکاری جهانی برای مقابله با سوء استفاده تروریست ها از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی ضروری است. ۸- تروریست ها در تردد
بین کشورها با مشکلات زیادی روبه رو نیستند. کشورهای در مسیر ترانزیت تروریست ها باید با تقویت اراده سیاسی و مکانیسم های ضروری، مسئولیت خود را در قبال بازگشت ثبات و امنیت به منطقه ایفا نمایند. ۹- تلاش جامعه بین المللی برای اصلاحات در سازمان ملل به ویژه شورای امنیت و کاربرد حق وتو که در موارد جدی تهدیدی علیه صلح و امنیت بین المللی، عملاً سازمان ملل را فلج کرده است. تاکنون با موفقیت چندانی روبه رو نبوده است. ناکارآمدی شورای امنیت در موارد جدی تهدید صلح و امنیت بین المللی موجب تشویق متجاوز از یک طرف و سرخوردگی قربانیان و زمینه ساز اقدامات خشونت آمیز آنها از طرف دیگر می شود. شایسته است روند این اصلاحات و بازپروری سازمان ملل از فلج های ادواری که گریبانگیرش می شود با اراده و استدلال قوی تر از جانب جامعه بین المللی پیگیری شود. ۱۰- پیشنهاد من این است که روز ۱۸ دسامبر که سالروز تصویب قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۳۹۳ است به عنوان روزجهانی علیه خشونت و افراطی گری نامگذاری شود تا بدین وسیله یاد خون های به ناحق ریخته فراموش نشود و عزم جهانی برای مبارزه با خشونت و افراطی گری هر ساله حیات جدیدی بگیرد. در خاتمه،
آرزومندم سفر شما به تهران سفری خوش و همراه با خاطراتی ماندگار باشد. امیدوارم کنفرانس تهران بتواند در پرتو هم اندیشی جدی و حصول تفاهم، رهنمودها و پیشنهادهای موثر و عملی، در جهت اعتلای فرهنگ صلح و مدارا، مبارزه با خشونت و افراطی گری ارائه نماید. از حوصله شما تشکر می کنم. منبع: ایرنا