جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

جویندگان شادی

کد خبر: ۳۵۲۵۶۸
جویندگان شادی

نشاط اجتماعی یکی از مقوله‌هایی است که این روزها بحث پیرامون آن در جامعه ما بالا گرفته است. به گزارش جی پلاس، اظهارنظرهای مختلفی درباره نشاط اجتماعی به ویژه در حوزه جوانان صورت گرفته که نشان‌دهنده اهمیت این مساله است. در بررسی این مساله همواره تلاش شده است دیدگاه‌های کارشناسان مورد بررسی قرار گیرد، این‌بار به سراغ جوانان رفته ایم تا از زبان خودشان نشاط اجتماعی را مورد بررسی قرار دهد. نشاط در لغت فارسی به معانی سر زندگی، زنده‌دلی، خوش‌دلی، سبکی و چالاکی یافتن برای اجرای امور، خوشی، شادمانی، خرمی، سرور، شادی، طرب، خرسندی و در مقابل کسل آمده است. در لغت‌نامه دهخدا، در ادامه‌ لغت شادی چنین آمده است: «حالت مثبتی که در انسان به وجود می‌آید و در مقابل غم و اندوه قرار دارد.» نشاط واقعی احساسی خاص است که شخص به هنگام رسیدن به آرزوهایش پیدا می‌کند. اما باید یادآور شد که احساس نشاط به متغیرهای متفاوت اجتماعی و فردی بستگی دارد که از یکسو این نیازها به دولت و از سوی دیگر به جامعه و نظام ارزشی و در نهایت خود شخص برمی‌گردد. می‌توان گفت سر نخ مشترک تمامی اظهارنظرها درباره نشاط اجتماعی این است که جامعه ایران در این شاخص وضعیت خوبی ندارد و زمانی هم که صحبت از نشاط اجتماعی جوانان می‌شود شرایط به مراتب بدتر هم خواهد شد و همین باعث می‌شود توجه به این مساله اهمیت یابد. اما چه عواملی باعث می‌شود که نشاط اجتماعی برای جوان ایرانی واژه‌ای غریب باشد؟ برای درک این مساله با جوانان ایرانی همگام شدیم تا حرف دلشان را از زبان خودشان بشنویم.

من فقط خندیده‌ام!
«شادی چندان معنایی ندارد و این به دلیل نبود امنیت شغلی و نبود امکانات رفاهی و درآمد پایین مردم است.» مرضیه
۲۶ ساله دانشجوی کارشناسی ارشد است و در حال برگشت از کلاس عکاسی است. از او درباره میزان شاد بودن خودش سوال می‌کنم. می‌گوید: «از ۱۰۰ شاید حدود ۴۰ شاد باشم و این در حالی است که من آدم فعالی هستم و علایقم را پیگیری می‌کنم و کلاس‌های فوق‌العاده هم شرکت می‌کنم ولی با این وجود آدم شادی نیستم». او ادامه می‌دهد: «اگر آینده جوانان تضمین شود و امنیت شغلی داشته باشند می‌توانند برای خود درآمد ثابتی به دست آورند و از این طریق شرایط لازم برای گذران بهتر اوقات فراغت‌شان فراهم می‌شود و در نتیجه جوانان شادتری خواهیم داشت». لیلا ۲۰ ساله محرومیت‌ها و محدودیت‌ها را عامل اصلی نبود نشاط اجتماعی می‌داند و می‌گوید: «باید به جوانان اجازه داد تا با رعایت هنجارها به سلیقه خودشان رفتار کنند و استقلال متعارف را داشته باشند که اگر چنین نباشد از نشاط آنها کاسته می‌شود. گاهی وقت‌ها عرف بر خلاف سلیقه ماست». او با بیان اینکه نشاط اجتماعی در جامعه ضعیف است، ادامه می‌دهد: «نشاط اجتماعی در جامعه به حدی پایین است که هنگامی که در مترو یا اتوبوس کسی می‌خندد مردم با تعجب او را نگاه می‌کنند. این نگاه به حدی متعجبانه است که انگار او کار عجیب و غریبی انجام داده‌ در صورتی که فقط خندیده است!»
به جوان‌گرایی توجه شود
حسین ۲۳ ساله جامعه ما را جامعه نسبتا شادی می‌داند ولی معتقد است این میزان شادی، مطلوب نیست: «یکی از دلایل این مساله این است که بسیاری از تفریحاتی که در کشورهای دیگر وجود دارد در کشور ما نیست و همین از فرصت‌های شاد بودن در کشور ما کاسته است. از سوی دیگر نبود زیرساخت و ضعیف بودن آنها باعث شده که مردم امکانات کمی برای شادی داشته باشند.» او خودش را فرد شادی نمی‌داند و دلیل این ناشادی را این‌گونه شرح می‌دهد: «بیکاری، تحصیلات نامرتبط و عدم تحرک اجتماعی از جمله عواملی هستند که باعث می‌شوند من آدم شادی نباشم». اما برای بهبود شرایط و افزایش نشاط اجتماعی نسخه جوان‌گرایی را تجویز می‌کند: «به نظر من برای افزایش نشاط اجتماعی باید در تمامی ساختارهای کشور جوان‌گرایی مدنظر قرار گیرد. در کنار این مساله حل مشکلات اقتصادی و ایجاد فضاهای فرهنگی و تفریحی مناسب می‌توانند به بهترشدن روحیه جوانان در جامعه ما کمک کنند».
شادی و ایران پساتحریم
یکی از مسائلی که در ماه‌های اخیر با مساله نشاط اجتماعی گره خورد، شرایط ایران پس از تحریم بود. شادی‌های بعد از توافق هسته‌ای نشان داد که جوانان ایرانی به ایران پساتحریم امیدهای زیادی بسته‌اند. با گذشت چند ماه از این اتفاق حالا جوانان ایرانی نظرات متفاوتی در این زمینه دارند. لغت «نشاط اجتماعی» از دهانم خارج نشده است که لبخند تلخش که با تکان دادن سر همراه می‌شود بر کلمه «نه» ای که بر زبان می‌آورد مهر تأیید می‌زند. نوشین ۲۳ ساله از افول نشاط اجتماعی می‌گوید: «براساس چیزی که خودم دیده‌ و شنیده‌ام وضعیت نشاط اجتماعی در جامعه چندان مساعد نیست و این مساله را از هر دری که وارد شویم می‌توانیم ببینیم. نخستین جایی هم که مساله عدم نشاط اجتماعی در آن نمود و بروز پیدا می‌کند جوانان هستند». او با بیان اینکه در نشاط اجتماعی مسائل مختلفی دخیل هستند، ادامه می‌دهد: «رفاه نسبی، امید به آینده و تأمین نیازهای اولیه، از جمله شرایطی هستند که رسیدن به نشاط را ممکن می‌کنند» به ایران پساتحریم هم چندان امیدوار نیست و شادی‌های بعد از توافق را شادی‌های زودگذری می‌داند که در شرایط مشابه هم روی داده‌اند. در این باره می‌گوید: «درباره ایران پس از توافق و شادی ماندگار در جامعه باید در درازمدت اظهارنظر کرد». او از شرایط نامطلوب جهانی و بروز جنگ‌ها و انفجارها شاکی است و می‌گوید: «مشاهده این شرایط ناگوار که در دنیا در جریان است انگیزه شاد بودن را از مردم می‌گیرد». امیرحسین ۲۹ ساله خودش را فرد شادی می‌داند و با این وجود معتقد است که وضعیت نشاط اجتماعی در جامعه ما چندان مناسب نیست. او می‌گوید: «به نظر من مقدار زیادی از نبود نشاط اجتماعی در جامعه ما به عوامل فرهنگی بازمی‌گردد. معمولا مردم جامعه ما چندان با شادی مأنوس نیستند». او فاصله طبقاتی را از جمله عوامل موثری می‌داند که از نشاط اجتماعی قشر خاصی از جامعه به میزان زیادی کاسته است و ادامه می‌دهد: «در جامعه ما بسترهای لازم برای تفریح و شادی اقشار کم‌درآمد و ضعیف جامعه وجود ندارد و همین به میزان زیادی از نشاط اجتماعی این اقشار کاسته است». از او درباره اینکه آیا ایران پساتحریم ایران شادی خواهد بود، سوال می‌کنم و می‌گوید: «نه، فکر نمی‌کنم. در ایران پس از تحریم باید عوامل شادی و فضاهای شاد به وجود آیند و مردم بتوانند تنوع را ببینند، در غیر این صورت شرایط پساتحریم هم به همین صورت خواهد بود».
شادی یک امر جمعی است
یک جامعه‌شناس با بیان اینکه نشاط اجتماعی بخشی از سلامت روانی افراد جامعه است می‌گوید: در بررسی سلامت روانی علاوه بر معیارهای فردی ملاک‌های اجتماعی هم وجود دارند که نشاط اجتماعی در مقوله ملاک‌های اجتماعی قرار می‌گیرد و به بررسی این مساله می‌پردازد که جامعه تا چه حد از نشاط اجتماعی برخوردار است. امیرمحمود حریرچی می‌افزاید: طبق آمارهای جهانی ایران کشور شادی محسوب نمی‌شود، این در حالی است که کشوری مانند دانمارک از شادترین کشورهای دنیاست. او با بیان اینکه در نشاط اجتماعی عوامل مختلفی دخیل هستند، تصریح می‌کند: نخستین مورد امنیت اجتماعی است. او ادامه می‌دهد: به نظر من جوانان کشور ما افراد شادی نیستند و دلیل این مساله این است که نگران آینده هستند. او تأکید می‌کند: شادی و نشاط باید در جامعه به رسمیت شناخته شود اما معمولا نوعی از شادی به جوانان توصیه می‌شود که باب سلیقه آنها نیست. حریرچی می‌گوید: باید بسترهای لازم برای شادی جوانان به ویژه زمانی که آنها در جمع دوستانشان هستند به وجود‌ آید، البته این شادی نباید به نحوی باشد که به حقوق دیگران تجاوز کند. او با اشاره به اینکه بسیاری از بسترهای تخلیه هیجان جوانان مسدود هستند، می‌افزاید: منع حضور زنان در ورزشگاه‌ها و لغو کنسرت‌ها از جمله مواردی است که باعث می‌شود جلوی تخلیه انرژی جوانان گرفته شود. او با بیان اینکه شادی چیزی انفرادی نیست و با دیگران معنا پیدا می‌کند، ادامه می‌دهد: شادی‌های دسته جمعی به افراد حس خوبی می‌دهند. بنابراین از یک سو باید فرصت‌های شادی برای جوانان در جامعه به وجود آید و از سوی دیگر شادی‌های آنها به رسمیت شناخته شود.
منبع: روزنامه آرمان
انتهای پیام

دیدگاه شما