جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عارفانه‌های امیرحسین

خدایا دلی دارم از آب سردتر، از سنگ سخت ‌تر، از ته چاه تاریک تر، از ذرة رمل کوچک تر، از حباب توخالی‌تر، ولی ای خدا همین که اسمش دل شد، شوق و آهنگ تو را دارد، گاه گاهی یاد تو می ‌افتد.

کد خبر: ۳۴۶۱۲۵
عارفانه‌های امیرحسین

جی پلاس ـ منصوره جاسبی: از در امامزاده علی اکبر چیذر که وارد می شوی و چند ردیفی از مزار شهدا را که طی می کنی به ناگاه نگاه نافذش تو را جذب خود می کند،‌ آنقدر که حتی اگر عجله هم داشته باشی باید به احترامش لحظه ای تأمل کنی و سپس بروی اما تو را میخکوب می کند، انگار حرف ها برایت دارد که باید از نگاهش بخوانی اما تو که از جنس او نیستی شاید حرف هایش را خوب متوجه نشوی،‌ پس به دنبال سرنخی برای شناخت هرچند به وسع خودت می گردی و بالاخره متوجه می شوی که چرا نگاهش تو را مجبور به مکث می کند، نوشته هایش را می خوانی و با خود می گویی این دستنوشته های اوست، مگر چند سال داشته که اینگونه عارفانه به دنیا و ضمیر خود می نگرد و بی هیچ تعارفی با خدای خود راز و نیاز می کند و بعد جواب می گیری که او جوانی بیست و یک ساله بوده که در اوج جوانی و در حالی که روزهای خوش درس و زندگی را می گذرانده، به همه این خوشی ها پشت کرده و دفاع از دین و میهنش را اوجب واجبات خود دانسته و رفته است. امیر حسین[۱] اینگونه با خدای خود راز و نیاز کرده است: خدایا در وجود من دو چیز آفریدی که یکی پر و دیگر تهی آفریده شده. قرار بر این است آن را که پر است همان طور نگه داریم و آن را که تهی است پر کنیم. ای خدا، کمک کن. حالا دل ما خالی شده است و ما وفا به عهد نکردیم. تو دل ما را مملو از عشق آفریدی، پر از محبت قراردادی و گفتی چیز دیگری داخل آن نکنید ولی، گوش نکردیم و مغز ما را وسیله ای قرار دادیتا آن را سرشار از علوم عقلی و نقلی کنیم، افسوس که این را هم نکردیم. خدایا دلی دارم از آب سردتر، از سنگ سخت ‌تر، از ته چاه تاریک تر، از ذره رمل کوچک تر، از حباب توخالی‌تر، ولی ای خدا همین که اسمش دل شد، شوق و آهنگ تو را دارد، گاه گاهی یاد تو می ‌افتد. .

  1. شهید امیر حسین صبوری که در تاریخ نوزدهم دی ماه سال ۶۵ در عملیات کربلای پنج و در جزیره بوارین به شهادت رسیده است.
انتهای پیام

دیدگاه شما