جی پلاس ـ منصوره جاسبی: عملیات کربلای ۸ تمام شده بود و راهی شهر و دیار بودیم که قول دادند ما را به دیدار امام ببرند. دو تا اتوبوس شدیم و به نوبت راه افتادیم، ما هایی که در اتوبوس دوم بودیم، دیرتر رسیدیم و از دیدن امام محروم. خیلی پکر شدم، سراشیبی جماران را پایین می آمدم و اخم هایم در هم بود که جلیل[۱] از کنارم رد شد و پرسید: چرا قایق هایت شکسته است که گفتم: این همه راه آمدیم امام را ببینیم و نشد. دستی به شانه ام زد و گفت: دیدن و ندیدن امام مهم نیست، مهم این است که حرف امام زمین نماند،این را گفت و رفت. و هنوز که هنوز است این جمله در گوشم ماند.[۲]
نکند حرف امام زمین بماند
دیدن و ندیدن امام مهم نیست، مهم این است که حرف امام زمین نماند. این را گفت و از کنارم رد شد و رفت.
کد خبر:
۳۴۵۶۳۹