جی پلاس: با اینکه حسن[۱] شاگرد ممتاز مدرسه بود اما هوای جبهه به سرش زده و قرارش را گرفته بود، به قول خودش عاشق جبهه شده بود و کسی که عاشق جبهه باشد باید عاشق شهادت شده باشد. هیچ چیز جلودارش نبود تا اینکه پدر را راضی کرد که اجازه نامه اش را صادر کند و یک هفته مانده به سال تحصیلی راهی می شود. به جای پوشیدن روپوش مدرسه، لباس رزم که برای قد و قواره اش بزرگ بود، پوشیده مانند بسیاری دیگر از همسن و سال هایش که جهاد را بر خود فرض می دانستند. اولین تجربه ۴۵ روزه اش، شهرهای آشوب زده کردستان بود و بعد بازگشت به خانه. مدرسه می رفت و می آمد اما دیگر اشتیاقی برای درس خواندن نداشت و هیچ فرمولی جز ساخت فرمولی برای رفتن، ذهنش را مشغول حل خود نمی کرد. چند ماهی را به سختی گذراند تا بوی عملیات که به مشامش رسید باز هم پدر را راضی کرد تا بار دیگر راهی شود و اما این بار پدر راحت تر پذیرفت، شاید در او چیزی دیده بود که پیش از این سراغ نداشت. ... حالا دیگر موعد رفتن بود، معاونت فرماندهی گروهان غواصی بر عهده اش بود و عملیات کربلای چهار در پیش و ۱۵ روز بعد کربلای پنج و پیمودن مسافت هفت کیلومتری در آب تا خط پدافندی دشمن شکسته شود که شد. نیمه شب است و حسن مشغول پاکسازی سنگرهای دشمن که گلوله ای آرزویی را که چند سال در حسرتش مانده بود، حتمی می کند.
روزی که حسن عاشق شد
عاشق جبهه شده بود و به قول خودش، عاشق شهادت و هیچ چیز جلودارش نبود و آنقدر آمد و رفت تا کربلای پنج او را به معشوقش رساند.
کد خبر:
۳۴۵۰۸۷