عماد افروغ اظهار کرد: به دلیل مصلحت اندیشی های کاذب، فرصت های زیادی را از دست دادیم. عده ای ذیل چتر مصلحت اندیشی، منافعی شخصی خودشان را دنبال می کنند و این مسئله فرصتی در اختیار گفتمان های رقیب انقلاب اسلامی قرار می دهد. به آن معنا که اگر از ظرفیت حقیقت گرایانه گفتمان انقلاب اسلامی استفاده نکنیم، گفتمان رقیب جایگزین می شود و از آزادی و عدالت و حقیقت می گوید و این چنین می شود که فرصت تاریخی را از خودمان می گیریم و باعث تضعیف اصل انقلاب اسلامی و گفتمان انقلاب اسلامی و اندیشه های ناب امام عارف و فیلسوف راحلمان می شویم.
دکر عماد افرغ، جامعه شناس و نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی در گفت وگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی جماران درباره اظهرات و هشدار وزیر کشور نسبت به ورود پول های کثیف در عرصه انتخابات با اشاره به مفهوم پول کثیف گفت: ارائه تعریف جامع و مانعی از پول کثیف که مورد اتفاق و متناسب با مشکلات و آسیب های یک جامعه باشد، کار آسانی نیست. تعریف های علمی از پول کثیف وجود دارد. برای نمونه هر پول شبهه ناک و هر پولی که از راه های غیر قانونی چه شکل قانون و چه محتوای قانون بدست آمده باشد، پول کثیف نامیده می شود. همچنین هر پولی که به گونه ای از مالیات فرار کرده باشد یا پولی که ناشی از فعالیت های مخرب غیر مشروع و غیر قانونی به ظاهر اقتصادی صورت گرفته باشد، نیز پول کثیف می گویند. برای نمونه پول های حاصل از فعالیت های قاچاق و مواد مخدر و غیره پول کثیف هستند.
وی افزود: باید ببینیم که آیا باید یک تعریف خاص و محدود با توجه به شرایط اجتماعی خودمان از پول کثیف بدهیم یا به تنوع این پول کثیف هم توجه داشته باشیم. ذهن نباید صرفا روی پولی متمرکز باشد که از فعالیت نامشروع و غیر انسانی قاچاق مواد مخدر حاصل می شود. من معتقدم اکثر پول هایمان کثیف است. پولی که با رانت پیوند خورده باشد، یا مشمول مالیات نشده باشد، پول کثیف است و در کشورمان از این پول های کثیف کم نداریم.
این نویسنده و پژوهشگر مسائل اجتماعی با اشاره به سیستم تمرکز گرایی و اقتصاد نفتی در کشور گفت: به جرأت می توان گفت که پول هایی که به شکل مستقیم و غیر مستقیم به این دو مجرا باز می گردد، پول کثیف هستند. متاسفانه نسبت به این پول های کثیف، حساسیت آنچنانی و به موقع نشان داده نمی شود. برای نمونه پرونده ای که به تازگی پس از این که آن فرد هیچ مسئولیتی نداشت، آشکار شد؛ اگر قرار است که به این مسائل حساسیت نشان دهیم، باید سر بزنگاه اقدام کنیم. با فرد متخلف برخورد نمی کنند تا زمانی که از این مسند قدرت کنار رود و به نیروی عادی تبدیل شود. مجاری عموم زمانی ثابت می کنند که مخالف پول کثیف هستند، که به مجاری رانت خواری حساسیت خاص نشان دهند. مجاری رانت خواری زمانی موضوعیت پیدا می کند که افراد بر سریر قدرت باشند.
نماینده سابق مجلس با بیان اینکه «اقتصاد نفتی، اقتصاد کثیفی است»، گفت: اگر بخواهید به لحاظ ساختاری اقتصاد نفتی را تطهیر کنید باید بدانید که از لحاظ ساختار این اقتصاد، کثیف است. به این دلیل که این ساختار، ثروت و مواهبی را برای دست اندر کارانش رقم می زند که برای غیر دست اندر کارانش این فرصت فراهم نیست. البته ممکن است افرادی باشند که کثیف نباشند و کثیف نشوند اما نمی توانیم ساختار را در مقابل افرادی خاص نادیده بگیریم. ذهن ها نباید به برخی از فعالیت های خاص و تعریف شده مانند قاچاق معطوف شود. اما اگر فعالیت های غیر قانونی و نا مشروع هم وارد فعالیت های سیاسی شود که این مسئله نیز مزید بر علت می شود و باید دید که چه اتفاقی در کشور رخ می دهد. سیاستی که از آن به عنوان امر اخلاقی یاد می کردیم و قصد داشتیم سیاستی جدا از سیاست های دنیا داشته باشیم، آنقدر کثیف شده که پول قاچاق و مواد مخدر نیز چاشنی اش شده است؟!.
افروغ در پاسخ به این پرسش که چرا این اتفاقات رخ می دهد؟ اظهار کرد: به آن دلیل است که مبارزه ساختاری جدی و عملی با اقتصاد نفتی نمی شود و در جهت تمرکز زدایی گام شایسته ای برداشته نمی شود. همچنین مصلحت اندیشی گرفتارمان کرده است. مصلحت اندیشی بلای خانمان سوزمان شده است. جایی که مسئله کاملا روشن و حقیقت آشکار و مورد اجماع است و شکی وجود ندارد، عده ای مصلحت اندیشی را دنبال می کنند. گفتمان انقلاب اسلامی و اندیشه های ناب امام خمینی(س) به حد کافی دست ما را باز گذاشته است و روشنگر همه نوع برخورد حقیقی است. اما عده ای می آیند و با لطایف الحیلی حتی با تکیه بر اندیشه های امام و اسلام، مصلحت اندیشی را دنبال می کنند.
وی ادامه داد: ضمن اینکه هیچ کدام از این مصلحت اندیشی ها موجه نیست، اما تمامی این مصلحت اندیشی ها از سر خیر خواهی نیستند. بسیاری از این مصلحت اندیشان سنگ خودشان را به سینه می زنند. منافع شخصی و گروهی و جناحی خودشان را به نام مصلحت نظام القا می کنند. پشت پرده خبرهایی است. به این شکل نیست که بی طرف و بی تفاوت باشند بلکه کاملا نقش و منفعت دارند. اگر همه در برابر قانون مساوی هستند و همه در برابر عدالت مساوی هستند، مصلحت را باید به روح حقیقت تعریف کنیم.
این پژوهشگر با بیان این پرسش که چرا در مصلحت اندیشی برخی از آقایان، جهت مصلحت اندیشی ها همیشه به سمت خاصی حرکت می کند؟ گفت: چرا مصلحت اندیشی ها به سمت حقیقت حرکت نمی کند؟ چرا به سمت عدالت حرکت نمی کند؟ چرا به سمت مردم حرکت نمی کند؟ چرا تمامی مصلحت اندیشی هایی که شاهد آن هستیم برای حفظ حقیقی نظام نیست؟ چرا این تفسیر را از مصلحت نکنیم که برای حفظ حکومت و آبروی حکومت، بایستی برخورد قاطع با فاسدان کنیم؟ چرا به این شکل تفسیر می کنند که اگر برخورد کنیم آبروی نظام می رود؟ نه برادر اگر برخورد نکنید آبروی نظام می رود. من نمی دانم چه کسی این تفسیر را بیان می کند؟ آیا جز این است که عده ای هستند که منابع کمیاب قدرت، ثروت، رسانه ها و هژمونی در اختیارشان است که به راحتی می توانند این تفسیر را مستقیم و غیر مستقیم بیان کنند. اما باید از مصلحت به این شکل تفسیر شود که مصلحت همان روح حقیقت است. اگر می خواهید نظام معتبر باشد و اعتماد مردم به نظام فزاینده باشد، حقیقت را درباره ی هر فردی حتی مقدار اندک اعمال کنید. می بینیم با اندک ها و جزئی ها برخورد می شود اما با کلان ها برخورد نمی شود و این مسئله با روح دین و با شناختی که ما از دین داریم، ناسازگار است. این مصلحت ها جمع می شود و انفجار ناگهانی ایجاد می کند.
وی افزود: به دلیل مصلحت اندیشی های کاذب، فرصت های زیادی را از دست دادیم. عده ای ذیل چتر مصلحت اندیشی، منافعی شخصی خودشان را دنبال می کنند و این مسئله فرصتی در اختیار گفتمان های رقیب انقلاب اسلامی قرار می دهد. به آن معنا که اگر از ظرفیت حقیقت گرایانه گفتمان انقلاب اسلامی استفاده نکنیم، گفتمان رقیب جایگزین می شود و از آزادی و عدالت و حقیقت می گوید و این چنین می شود که فرصت تاریخی را از خودمان می گیریم و باعث تضعیف اصل انقلاب اسلامی و گفتمان انقلاب اسلامی و اندیشه های ناب امام عارف و فیلسوف راحلمان می شویم.
افروغ با تاکید بر اینکه «منشأ فساد را باید در قدرت دولتی جست و جو کرد»، گفت: منظور از قدرت دولتی، دولت خاصی نیست. منظورم افرادی هستند که به گونه ای صاحب قدرت قانون گذاری، اجرایی، قضایی و غیره هستند.
وی گفت: سلامت هر کشوری در گرو قوه قضاییه مستقل، مقتدر و عادل در ذیل برخورد مساوی با متخلفان و قانون گرایی است یعنی تساوی در برابر قانون و قانون گرایی و وجود یک قوه قضاییه مستقل، مقتدر و عادل ضرورت جامه کنونی ما است. امیدواریم که قوه قضاییه هم فهم دقیقی از ریشه های ساختاری فساد و پول کثیف داشته باشد و هم برخورد قاطع و به موقع داشته باشد.
این نماینده سابق مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه «باید بیرحمانه در برابر متخلفین بایستیم و بیرحمانه برخورد کنیم» گفت: این بیرحمانه بودن همان برخورد قانونی است اما فضایی ایجاد شده است که به نظر می رسد که برخورد قانونی، بیرحمانه تفسیر می شود در حالی که عین عدالت و رحمت است. با توجه و تمسک به روح قانون که عدالت است، بایستی بی رحمانه با متخفان برخورد شود. شاید این کلمه زهرآگین باشد اما با توجه به شرایط امروز و اتفاقاتی که رخ داده است از کلمه بی رحمانه استفاده کردم. برخورد بی رحمانه برای احقاق حق افرادی است که حقشان تضعیف شده است، برای احقاق حق افرادی که از فرصت های طلایی توسعه فراگیر، جامع و مردمی محروم شدند، برای احقاق حقی است که در سی سال گذشته باید رخ می داد اما رخ نداد. برخورد بیرحمانه برای احقاق حق افرادی است که آنها را فدای اقتصاد نفتی کردیم و برای بسیاری از قابلیت ها، پتانسیل ها و استعدادهایی که بود و هست را نادیده گرفتیم. چرا باید اقتصاد کشور به اقتصاد نفتی وابسته باشد که هر گاه دشمن بخواهد تحریممان کند و گرفتار شویم. دلیل این مسائل به سستی ها و بی عملی هایی که داشتیم باز می گردد.
افروغ در پایان تصریح کرد: منشأ پول کثیف، مصلحت اندیشی های کاذب و عدم توسعه جامع، فرهنگی و فراگیر باتوجه به ظرفیت های انسانی در سراسر کشور، نفت است. هر بلایی که سرمان می آید از نفت است. متاسفانه عملا هیچ گامی برداشته نمی شود فقط حرف تحویلمان می دهند. آیا حرف گرایی پوششی برای پول های کثیف نیست؟ آیا پوششی برای ادامه فساد اقتصادی و رانت خواری ها نیست؟ حرفشان را می زنند تا اذهان را به سمت و سویی که می خواهند ببرند و فریب دهند. مسئله مهم، عمل است. زمانی در کشور عمل انجام می شد و پشتوانه نظری و برنامه ای نداشت. اما امروزه بدون دلالت عملی، تنها شاهد برنامه هستیم. فکر می کنند که تنها باید سند انتشار دهند. سند گام اول عمل است اما گام ها و مراحل بسیار دیگری باید برداشته شود تا به مرحله اجرایی برسیم. اگر قرار است که سند ها معطوف به عمل نباشد، سراغ همان عمل گرایی هایی می رویم که پشتوانه تئوریک و برنامه ای نداشت. نمی دانم چه زمانی نقطه متعادل کشور به دست می آید؟