جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

بانوی آهنی اقتصاد ایران کیست؟ + تصاویر

کد خبر: ۲۹۵۹۴
بانوی آهنی اقتصاد ایران کیست؟ + تصاویر
سیده فاطمه مقیمی کارآفرین برتر و توانمندی است که توانسته در حوزه حمل و نقل به موفقیت های فراوانی دست یابد. او که پیشنهاد تاسیس معاونت کار آفرینی ریاست جمهوری را به دکتر روحانی داده است، توسعه کارآفرینی را پیشنیاز توسعه اقتصادی می داند.

هرچند نامش چندان به گوش آشنا نیست اما وقتی به کارنامه­ و سابقه اجرایی­اش می­نگری باید چند ساعتی را اختصاص دهی تا بتوانی به طور کامل با همه بخش­ها و مراکزی که در آنها فعالیت کرده آشنا شوی. نکته جالب اینجاست که هیچ سابقه کار دولتی در رزومه او مشاهده نمی­شود و سابقه همکاری با هیچیک از دولت­های سابق را ندارد. در شرایطی که فعالیت در شرکت­های دولتی راحت­تر و تابع روابط و رانت­هاست، حضور در بخش خصوصی پیروز ضابطه­مندی و توانایی افراد است. سیده فاطمه مقیمی به عنوان یک زن که عضو اتاق بازرگانی توانسته به جایگاه رفیع مدیریتی در بخش خصوصی دست یابد. فاطمه مقیمی «کارآفرین برتر جهان اسلام در سال 2012» پشتکار را بزرگترین عامل موفقیتش می­داند. این بانوی سخت کوش که تخصص و تبحر را توامان دارد پروپوزالی به دکتر روحانی برای تاسیس معاونت کارآفرینی ریاست جمهوری داده است، توسعه اقتصادی کشور را در گرو توسعه کارآفرینی می­داند. با این مدیر موفق بخش خصوصی گفتگویی انجام دادیم که در پی می­آید:

شما در عنفوان جوانی و اوایل انقلاب توانستید به سطح بالای مدیریتی راه پیدا کنید و مسیر موفقیت را طی کنید. پی نمودن این راه سخت نبود؟

مسلما دشوار بوده است. من فکر می کنم برای رسیدن به موفقیت حتما لطف خداوند و حمایت خانواده دخیل بوده است، اما به گمان من عامل اصلی که برای موفقیت هر کسی می­تواند در دستور کار قرار گیرد، پشتکار انسان است. این پشتکار می­تواند در دو جهت انجام پذیرد. یکی اینکه در جهت بیشینه سازی توانمندی­هایش در همان حوزه انجام پذیرد و یا اینکه فرد خودش را در حوزه­های دیگر توانمند بسازد. چون همیشه همه توانمندی­ها در وجود همه کس نیست، اما می­توان این توانمندی را شکوفا کرد. به ویژه اینکه با استفاده از تجربیات دیگران، با مطالعه کردن، با علم اندوزی، با روش­های درست به سمت پیشرفت حرکت کرد. من آن چیزی که امروز به آن دست یافتم را مرهون تمام سعی و تلاش­های خودم، حمایت همسرم و همراهی­های خانواده ام می­دانم. ذکر این نکته نیز ضروری است که هیچگاه تنها با تکیه کردن بر قرابت­ها، شباهت­ها و نسبیت­ها نمی­توان در جایی مدیریت کرد و مدیریتش هم مدیریت کلان موفق باشد.

با توجه به فضای ابتدای انقلاب که مسلما دشواری­های زیادی را داشته است و احتمالا محدودیت­هایی برای یک خانم جوان وجود داشته است، شما چطور توانستید به دستاورد کنونی دست یابید؟

متاسفانه یک اصل در جامعه ما، که همچنان هم وجود دارد اینست که فضای کار و فعالیت برای خانم­ها نسبت به آقایان با مشکلات بیشتری روبه روست. این اجتناب ناپذیر است و این فرهنگ جاری در مملکت را نمی­توان نادیده گرفت؛ به ویژه در جو پس از انقلاب با کمبود میزان کار، کمبود فضای فعالیت شرایط بسیار دشوار بود. من هم در حوزه­ای وارد شدم که حوزه­ای 100 درصد مردانه بود. یعنی صنعت حمل و نقل. تجربه­ای هم در این زمینه نداشتم، چون تخصص من در آن برهه مهندسی عمران بود اما علاقه­مندی به کارم و اینکه باور داشتم می­توانم آدم مثبتی باشم و می­توانم آدم اجرایی موفقی باشم، ضمن اینکه من اولین زنی بودم که در ایران وارد حوزه صنعت حمل و نقل بین المللی شدم و به عنوان مدیر و پایه گذار یک شرکت کشتی­رانی و حمل و نقل بین­المللی وارد فعالیت شدم و در نتیجه ورود به این حوزه، از طرف جامعه چندان مقبول و قابل هضم نبود. در نتیجه دشواری­های کار دو چندان می­شد. اینکه شما اثبات کنید شایستگی انجام کاری را دارید، یک طرف داستان است، اما اینکه در جامعه، خود را ثابت کنید و بتوانید خود را بقبولانید طرف دیگر ماجراست. اما به هر ترتیب با عنایت به همان مولفه پشتکار که خدمتتان گفتم سعی کردم پیش بروم و از انفعال جلوگیری کنم و پله­ها را یکی؛یکی پی بنمایم.

مشکلات در هشت سال اخیر در حوزه صنعت حمل و نقل به شکل نگران کننده­ای بروز و ظهور پیدا کرده است و جامعه حمل و نقل از این اوضاع ناراضی هستند، بخشی از این شکلات را برای ما برشمرید

در هشت سال اخیر هم مشکلات کمتر از دوره آغاز کار من نبود، چرا که ما پس از سالها که تازه جامعه داشت به حضور زنان عادت می­کرد، دوباره در فضای حساسیت جهت فعالیت زنان وارد شدیم و مشکلاتی از این دست، فراوان به میان آمد؛ اما من نمی­خواهم تنها از دیدگاه زنان به مسئله نگاه کنم. به باور من، با تحریم­هایی که اتفاق افتاد و البته خودتحریم­هایی که در داخل کشور با قوانین و مقرراتی که جاری شد، فعالیت در حمل و نقل را بسیار دشوار ساخت. به عنوان مثال در شرایطی که حرکت کامیون­های ما با مشکلات فراوانی مواجه شد، جلوی ورود آنها گرفته شد، فرآیند ویزا دادن به آنها تا حدی زیادی با مشکل رو به رو شد و مشکلاتی از این دست سبب گردید تا تجارت هم متوقف گردد و به دنبال آن حمل کالایی هم وجود نداشت که اتفاق افتد، به این مشکلات باید مسئله دیگری هم اضافه گردد که آنهم مشکل تامین ارز و تک نرخی نبودن آن است. این اتفاق باعث شد تا ماهم نتوانیم حتی برای یک بازه زمانی کوتاه مدت قیمت­ها در در یک محدوده ثابت نگاه داریم و دائما مجبور به تغییر قیمت­ها می­شدیم و این باعث می­شد نتوانیم در رقابت­مان در بازار جهانی موفق باقی بمانیم. اما من فکر می­کنم مشکل کلان­تری که با آن مواجه بودیم، قوانین و بخش­نامه­های خلق­الساعه­ای بود که ایجاد می­کردند و بر روی یک روال قانونی مشخص و منظم حرکت نمی­کرد.

نوع ارتباط شما با دولت­ها چگونه بوده است؟

من وابسته و بسته به هیچ دولتی نبودم و در طول این سالها هم هیچگاه سمتی در هیچ بخش دولتی نداشتم، ولی همیشه به عنوان بازوی بخش دولتی خودم را حساب کردم. چرا که وقتی در جامعه­ای فعالیت می­کنید، نمی­توان منافع دولت و بخش خصوصی را جدا کرد و شما وقتی در جامعه­ای فعالیت می­کنید احدی از احاد آن جامعه هستید و باید دلسوزانه منافع ملی کشور را هم در نظر بگیرید. خیلی ناباوری­ها نسبت به کار من و نوع فعالیتم وجود داشت اما فقط سعی کردم با وجود مشکلاتی که جلوی راهم سبز می­شد خودم را با آن دشواری­ها سازگاری بدهم تا بتوانم با قدرت و قوت پیش بروم. من در تمام این سالها باور عمیق داشتم که حتما می­توان با شایسته سالاری امور را پیش برد و می­توان الگویی برای زنان، دختران و کارآفرینان باشیم و توجه اکید من به این قضیه باعث شد تا صبر و صبوری من بیشتر گردد.

دولت جدید پیش از روی کارآمدن صحبت­هایی در زمینه تشکیل وزارت زنان انجام داده بود، آیا این اتفاق را مفید به فایده تفسیر می­کنید؟

من به شخصه به تفکیک جنسیتی اعتقادی ندارم و به همین علت به شایسته سالاری اشاره کردم و فکر می­کنم اگر کسی شایسته است جنسیتش نباید اهمیتی داشته باشد و تنها بر اساس توانایی­ها گزینش­ها صورت پذیرد. من بحث زنان را مسئله ای فراتر از تشکیل وزارت زنان می­دانم و در پروپوزالی که به آقای روحانی دادم، بحث معاونت کارآفرینی را مطرح کردم. معاونتی که فراجنسیتی است و می­تواند زنان، مردان و جوانان را در برگیرد. چراکه به باور من مسئله اصلی که جامعه امروز با آن درگیر است، مسئله اشتغال است. اگر هم بخواهیم به اشتغال نگاه کنیم دیگر نباید به جنسیت نگاه کنیم. اقتصاد جنسیت نمی­شناسد، کارآفرینی هم جنسیت هم نمی­شناسد. در این راستا اگر حرکت کنیم، حتما می­توانیم به آن­چیزی که ایده­آل است دست یابیم. من فکر می کنم بیش از اینکه بحث وزارت­خانه زنان در دستور کار قرار گیرد و مفید باشد، همین تشکیل دفتر کارآفرینی و البته در کنار معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری می­تواند سودمندتر از وزارت زنان باشد.

ساز و کار این دفتر کارآفرینی که فرمودید به چه صورت خواهد بود؟

فکر می­کنم واقعیت داستان اینست که ما باید این مسئله را درک کنیم که آینده کشور و توسعه اقتصادی کشور در گرو توسعه کارآفرینی است، آن زمان است که وابستگی ما به نفت و مسائلی مشابه این کمتر می­شود. در واقع اگر توانمندی افراد بر مبنای ایده­هایی که دارند، ارزشمند شوند و حائز اهمیت واقع شوند و بنگاه­های اقتصادی بر مبنای کارها و ایده­هایی که دارند فعالیت کنند و مورد حمایت قرار گیرند، قدر مسلم این می­تواند موجبات حرکت و پیشرفت کشور را فراهم آورد.

کمی بیشتر از این پروپوزالی که به آقای روحانی دادید برای ما می­گویید؟

ببینید من چند سرفصل از این پروپوزال اشاره می­کنم، من به آقای روحانی اشاره کردم الزام و ابلاغ به کارگیری دست کم 30 درصد از مشاوران از میان زنان توانمند می­تواند فضا را برای ورود آنها به سطوح میانی و در پی آن سطوح بالای مدیریتی فراهم آورد. همچنین ما اشاره کردیم که تدوین و ابلاغ برنامه تشویقی و نوآفرینی سازمانی در سطح مدیران ارشد وزارتی سازمان­ها جهت توسعه به­کارگیری زنان توانمند می­تواند در هم­افزایی­ها و افزایش سطح بهره­وری نیروهای جامعه مفید واقع گردد. همچنین در آن پروپوزال ما اشاره کردیم که حرکت دولت باید به این سمت باشد که نهادهای کارآفرین دولت را به دولتی کارآفرین تبدیل نمایند و معاونت کارآفرینی می­تواند به عنوان بازوی اجرایی این اتفاق به انجام وظیفه بپردازد.


منبع: خرداد

انتهای پیام

دیدگاه شما