بازار چطور است؟ ای بد نیست. این سوال و این جواب در بین یک آدم عادی و یک بازاری صورت میگیرد. در گذشته بازاریان در جواب خود یک خدا را شکر هم میگفتند اما امروز فقط این جمله را میشنوید. خبری نیست. اگر به میزان مشتریهای یک فروشگاه در یک بازار خاص توجه کنیم متوجه میشویم که بسیاری از فروشندگان مشتریان خوبی دارند. پس دلیل ناراضی بودن آنها چیست؟
در بازار پارچه و پرده پولهای کلانی جابهجا میشود اما چقدر از این مبلغ نصیب مغازهدار میشود؟ بخش اعظم درآمد یک فروشگاه صرف خرید اجناس فروخته شده و تکمیل ویترین میشود و بخش عمدهای از آن صرف پرداخت اجارهبها. این موضوع تا حد زیادی فروشگاهداران را با مشکل مواجه کرده و آنها هم بخشی از سرمایه خود را از این حوزه خارج کردهاند. نوسانات نرخ ارز و مشکلات واردات هم از عواملی است که روی این حوزه سایه سنگینی افکنده است. با گران شدن اجناس و کالاها خانوادهها قدرت خریدشان پایین میآید و با ارزانتر شدن یک کالا دست از خرید به امید ارزانتر شدن میکشند. این عوامل میتواند باعث بروز مشکلات عظیمی در یک بخش مهم اقتصادی شود.
ناظری وجود ندارد
در سالهای اخیر خصوصا بعد از گران شدن بیرویه کالاها، کمیتهها و شوراهای زیادی از جمله شورای رقابت برای قیمت خودرو تشکیل شد. اما این شوراها تا چه میزان توانستند روی بازار تاثیر بگذارند و آن را کنترل کنند. اجارههای سنگین مغازهها هم از مسایلی است که افراد بسیاری را با این مشکل مواجه کرده است. اگر قصد اجاره یک فروشگاه در بازارهای اصلی برای فعالیت دارید مطمئن باشید که باید ماهیانه حداقل 10 میلیون پرداخت کنید. گفتن این جمله ساده است اما با اوضاع اقتصادی فعلی و شرایط آشفتهای که همه به امید ارزان شدن خرید نمیکنند مشکلات را بیش از پیش افزایش میدهد. کنترل اجارهها میتواند روی قدرت خرید بسیاری از خانوادهها تاثیر بگذارد.
وضعیت در دولت یازدهم
محمد ضیایی از کارشناسان بازار در این خصوص به «جماران» میگوید: شرایط با روی کار آمدن دکتر حسن روحانی بهتر شد. امید است رییس جمهور منتخب بخش مهم بازار را هم در نظر داشته باشد و افراد مجرب و شورای کارآمدی را برای نظارت روی اجارههای سنگین و کمرشکن بازار اختصاص دهد.
در دولت دهم کمیتههای زیادی تشکیل شد اما عملکرد آنها تاثیر چندانی روی بازار نداشت و قیمتها با همان قیمت قبل عرضه میشوند.