زمان: 26 خرداد 1358/ 21 رجب 1399
مکان: قم
موضوع: لزوم تسریع در تصویب قانون اساسى- طرح جهاد سازندگى
حضار: اعضاى انجمن اسلامى جوانان- حزب جمهورى اسلامى- فرهنگیان ملایر- اهالى خوزستان و دورود
بسم اللَّه الرحمن الرحیم
قانون اساسى، در رأس همه امور
این قدرت اسلام است که طوایف مختلفه را در زیر یک سقف جمع کرده است. قبل از این، یک همچو اتفاقى نمىافتاد که از بیجار، از دورود، از ملایر، از خوزستان و از جاهاى دیگر، با ما ملاقات کنند، مطالبشان را بفرمایند، ما هم مطالبى عرض کنیم؛ لکن قدرت اسلام، قوه ایمان، این مطلب را محقق کرد که الآن ما اشخاص مختلف المحل در یک جا مجتمع هستیم و مطالب خودمان را مىگوییم.
مطلب همان است که مکرر عرض کردم؛ و باید تأکید کنم که ما یک مطلب حتمى داشتیم که دشمنهاى خودمان را عقب بزنیم و آنها را از مملکت بیرون کنیم و موانع را مرتفع کنیم؛ که الحمد للَّه شده است؛ و اگر هم مانده است، یک ریشههاى گندیدهاى هست. و یک مطالبى داریم که در مقام سازندگى کشور است. در رأس همه قضیه قانون اساسى است ... به اسم «تمدن بزرگ» همه را به هم بریزد. لکن ما باید اول اصول مطلب را درست کنیم. ایرانى داشته باشیم، اسلامى داشته باشیم، تا بعد راجع به آبادى این و راجع به فروعش صحبت کنیم.
کارشکنى در راه منافع استعمارى بیگانگان
الآن مطلب این است که دشمنهاى شما، دشمنهاى اسلام، الآن مشغول توطئه هستند و مشغول جمعآورى قوا هستند، و مىخواهند یک توطئهاى بکنند، و توطئهاى که آنهامىخواهند بکنند قبلًا هم در صدد بودند که نگذارند [ایران استقلال سیاسى و اقتصادى کسب کند]. خوب امریکاست که دارد! و به همه جا مىدهد، و ما هم از آنجا باید بخریم! اگر کشاورزى ما تحقق پیدا بکند، ما خودکفا هستیم؛ بلکه زیادتر داریم. مملکت ما یک مملکت کشاورزى است؛ زیادتر از مقدار خودش دارد. اگر یکى از استانهاى ایران درست کشت شود، مثل خراسان، مثل آذربایجان، کافى است براى مملکت ما؛ باقىاش را باید بفروشیم. اینها آمدهاند، نمىگذارند. این به نفع کیست؟ به نفع امریکا. پس این دلیل بر این است که اینها براى امریکا دارند کار مىکنند. کارخانهها را نمىگذارند که جریان پیدا بکند. این به نفع کیست؟ به نفع اجنبى. پس اینها براى اجنبى دارند کار مىکنند. اینها ادعا مىکنند که ما صلاح ملت را مىخواهیم، صلاح مملکتمان را مىخواهیم خیر، اینها اعمالشان بعکس است.
مجلس مؤسسان و بهانهتراشیها
الآن ما مىخواهیم قانون اساسى یک مملکت را درست کنیم و به نظر ملت برسانیم. خوب، یک همچو چیزى، یک همچو امر مهمى را اینها حالا افتادهاند دوره که نه، ما مىخواهیم «مجلس مؤسسان» باشد! آن مجلس مؤسسان عریض و طویلى که ششصد- هفتصد نفر باید جمع بشوند، که اگر بخواهد اصلش تحقق پیدا بکند، یک شش ماهى لازم است تا مجلس مؤسسان درست بشود؛ و بعد هم افراد مختلف، افراد مغرض، نمىگذارند که این قانون درست تحقق پیدا بکند. و نظرشان به این است که طول بکشد. یک چیزى که با دو ماه مىشود اصلاحش کرد، به دو- سه سال، سه- چهار سال، طولش بدهند و آنها توطئهها را بکنند، کارهایشان را انجام بدهند و اجتماعاتشان را با هم بکنند، و یکدفعه نه اسلام و نه کشور و نه قانون اساسى، و همان حرفهاى سابق.
مشارکت همگانى در جهاد سازندگى
الآن همه ما که در اینجا مجتمع هستیم، شما که از بیجار آمدهاید، آقایانى که از دورود آمدهاند، آقایانى که از ملایر آمدهاند، آقایانى که از اهواز آمدهاند، همه ما باید با هم دست به هم بدهیم که این مرحله اصلى را، اینها را محقق کنیم؛ مراحل بعد آسان است دیگر. مهم این است که این مراحل بگذرد؛ که مملکت ما یک حکومت مستقر پیدا بکند، یک رئیس جمهورى پیدا بکند، یک مجلس شورا پیدا بکند، که اساس حکومت که اصل است تحقق پیدا بکند، بعد برویم سراغ اینکه گرفتارى داریم. و الآن هم دولت در صدد این است که به طور گسترده در همه جا مشغول بشوند به پاکسازى، و مشغول بشوند به کار. که همین امروز هم پیامش را ما خواهیم داد به همه ملت، که جهاد سازندگى یک کارى است که باید بشود، و همه ملت، همه مردم موظفند که در کار شرکت کنند؛ و اگر با همه ملت این کار شروع بشود، ایران بعد از چندى یک ایران آباد ان شاء اللَّه خواهد بود.
من از خداى تبارک و تعالى سلامت و سعادت همه شما آقایان را مىخواهم. و متشکرم از شما که از بلاد دور آمدید و در یک اتاق تنگ و تاریکى نشستید و عرق مىریزید. ان شاء اللَّه خداوند همهتان را تأیید کند.
منبع: صحیفه امام، جلد 1، صص 181 الی 193