جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

مهندس سید مصطفی هاشمی طبا در نشست طرح های دهه نخست انقلاب اسلامی:

محصول ستاد طرح های دهه نخست انقلاب ۱۲۰ طرح توسعه ای اکثرا بزرگ بود/ از تجربه مدیریت دهه نخست برای برنامه ریزی امروز کشور درس بگیریم/ برنامه ششم چه طرحی برای پیشگیری از نابودی سرزمین دارد؟

کد خبر: ۱۱۹۸۵۴
محصول ستاد طرح های دهه نخست انقلاب 120 طرح توسعه ای اکثرا بزرگ بود/ از تجربه مدیریت دهه نخست برای برنامه ریزی امروز کشور درس بگیریم/ برنامه ششم چه طرحی برای پیشگیری از نابودی سرزمین دارد؟

به گزارش جماران به نقل از پرتال امام خمینی، در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی مهندس سید مصطفی هاشمی طبا، در نشستی که با موضوع «طرح های دهه اول انقلاب» در موسسه دین و اقتصاد برگزار شد؛ به بررسی یکی از شگفتی آورترین تجربه ها و دستاوردهای درس آموز دولت دفاع مقدس در مسیر برنامه ریزی توسعه ایران پرداخت. (متن کامل گزارش این نشست را در اینجا بخوانید)

نماینده ویژه نخست وزیر در ستاد طرح های دهه اول انقلاب درباره ساختار این ستاد گفت: در سال 1365 طی جلسه ای که با جناب مهندس موسوی داشتیم بحث بر این شد که پس از گذار از جنگ، دستاورد مهم مملکت چه خواهد بود؟ در آن جلسه بود که هسته اصلی مرکزی به نام "ستاد طرح های مهم انقلاب" یا "ستاد طرح های دهه ی انقلاب" شکل گرفت و این ستاد را در نخست وزیری تشکیل دادیم و مجلس هم کمک کرد و اعتباراتی را برای این مساله در نظر گرفت اما این کمک ها و اعتبارات فقط مربوط به دولت نبود و بخش بسیار زیادی از آن پروژه هایی بود که سرمایه گذاری بخش خصوصی در همان زمان جنگ انجام می شد و ما نیز کمک کردیم. گرچه سازمان برنامه در آن زمان اعتراض داشت و می گفت که این کارها، مربوط به سازمان برنامه است و ما در پاسخ به آن ها گفتیم که وظیفه ما کمک به مجریان برنامه است.

وی ادامه داد: هسته بسیار کوچک و فعالی تشکیل دادیم، زیرا همه پروژه ها و طرح ها، عامل و مدیر داشت و کار خود را انجام می دادند و ما مشکلات آن ها را حل و فصل و رسیدگی می کردیم. این هسته کوچک و فعال باعث شد که 120 طرح که اکثرا طرح های بزرگ توسعه ای بودند در عرض دو سال یعنی تا سال1367 به بار بنشیند و حدود سال 1368 و نزدیک به پایان قطعنامه، این آبادانی ها شکل گرفته بود.

مهندس سید مصطفی هاشمی در ادامه توضیح می دهد که چگونه به نحو شگفت آوری در شرایطی که کشور در بطن جنگ با عمیق ترین سطح چالش بقا مواجه بوده است؛ اما در سخت ترین شرایط نیز دولت دفاع مقدس توسعه را قربانی بقا نمی کند و همزمان با چالش بزرگ جنگ ستادی را برای ایجاد پروژه های بزرگ صنعتی در حوزه هایی چون فولادمبارکه و پتروشیمی تأسیس می کند که خود زمینه ساز بخش عمده ای از طرح های بزرگ ایران در دهه بعدی می شود.

او می گوید: در اینجا نکته بسیار مهمی وجود دارد و آن این است که در تمام گرفتاری ها و هزینه های جنگ، ما همه دارایی های کشور را صرف خوراک مردم نکردیم. خاطرم است که یکی از پروژه های پراهمیت پالایشگاهی کشور حدود 60 میلیون دلار نیاز داشت و ما با کمبود ارز مواجه بودیم. آقای مهندس موسوی گفتند که یکی از کوپن های برنج را نمی دهیم و از پول این کوپن ها، این پروژه را عملیاتی می کنیم. بعد از این تصمیم ایشان در سخنرانی که در شهر تبریز داشتند و به طور زنده از تلویزیون پخش می شد خطاب به مردم گفتند که ما به شما یک بدهی داریم که این مساله به خاطر خود شما انجام شد و یک کوپن برنج را از مایحتاج غذایی شما حذف کردیم اما به جای آن یک پروژه را به ثمر نشاندیم. که این سخنان مهندس بسیار مورد تشویق و تایید مردم قرار گرفت.

هاشمی طبا تأکید می کند: ما باید دفاع می کردیم و نمی توانستیم مبارزه نکنیم اما آن چیزی که جز استلزامات اداره کشور بود، در اقتصاد انجام شد و کسی از گرسنگی، محرومیت و... فوت نکرد. در آن زمان ستاد بسیج اقتصادی و سیاست های دولت، تمهیدات لازم را برای این کار اتخاذ کردند که بحث کمبود بنزین و مواد غذایی با تدبیری مدیریت شد که همه مردم بتوانند در شرایط حداقلی زندگی کنند زیرا اول از همه مساله زندگی مردم مطرح بود. در آن زمان از سویی نهضت آزادی در نشریه «میزان» می نوشت "کپونیسم = کمونیسم" است و ادعا می کردند که این سیستم در کشورهای کمونیستی جریان دارد؛ از سوی دیگر هیأت موتلفه هم همین سخن را مطرح می کرد. اما این تنها راه اداره مملکت و مردم بود و اکثریت کابینه ی دولت مهندس موسوی در آن زمان با این مساله و رویکرد هماهنگ بودند.

وزیر صنایع دولت اول دفاع مقدس درباره برخی از قضاوت ها می گوید: بعضی از دوستان به ما می گفتند که شما نیروهای چپ هستید، بنده در طول سه سالی که در وزارتخانه صنایع بودم، 15هزار موافقت اصولی برای بخش خصوصی صادر کردم که فعالیت بخش خصوصی شکل بگیرد یا در ستاد طرح های مهم انقلاب، بخش عظیمی از این طرح ها با سرمایه گذاری بخش خصوصی بود و ما آن ها را کمک می کردند.یک گروهی به عنوان بخش اختصاصی وجود دارد که این افراد اگر به خواسته های خود برسند، آزادی فراهم است و چنانچه نرسند، آزادی از بین می رود.

وی به خاطره ای درباره فروش یک کارخانه اشاره می کند و می گوید: در دوران وزارت بنده در جمعی از طرفداران بخش خصوصی حضور داشتم که فردی به من مراجعه کرد و از من راجع به فروش یکی از کارخانه های صنایع ملی سوال پرسید و من در جواب گفتم که بله آن را می فروشیم و زمانی که از شرایط فروش پرسش کرد، پاسخ دادم که کارشناسی تعیین می کنیم که ارزش آن را محاسبه می کند و در صورت پرداخت، این کارخانه متعلق به شما خواهد بود اما نپذیرفت و گفت شما کارخانه را به ما بدهید و ما از منافع آن، هزینه خریدش را به شما پرداخت می کنیم و بنده گفتم اگر منفعت نداشت تکلیف چه می شود؟ پاسخ داد: هیچ. اگر تصور از بخش خصوصی این است ما مخالف آن هستیم. این اختصاصی سازی است.

هاشمی طبا در ادامه این نشست با طرح این پرسش که برنامه ششم چه طرحی برای پیشگیری از نابودی سرزمین دارد؟ انبوه اهداف ذکر شده در برنامه و بی توجهی به خطر از بین رفتن سرزمین را خطرناک توصیف کرد که باعث می شود برنامه ماهیتی فانتزی بیابد.

وی افزود: عقیده شخصی بنده این است که برنامه ششم توسعه باید یک هدف شخصی داشته باشد و آن نجات سرزمین ایران است زیرا وضعیت آینده کشور بسیار بحرانی تر از چیزی است که بتوان بیان کرد و در واقع سرزمین ما رو به نابودی است. اگر منابع اصلی سرزمین نابود شود مهاجرت از شهر به روستا و جمعیت مصرف کننده افزایش می یابد که در این صورت ما با مشکل تامین مایحتاج و غذای آن ها مواجه می شویم و مجبوریم برای تامین آن متوسل به خارج از کشور، شویم. سیستم کشاورزی، سیستم نگهداری سرزمین باید اصلاح شود و محیط زیست خلاصه در حمایت از حیوانات نمی شود. وقتی سیاست های کشور مشکل دارد و ما را مواجهه با تحریمی می کند که منجر به تولید بنزین غیراستاندارد می شود، سازمان محیط زیست قدرتی در حل و فصل مسائل ندارد.

(متن کامل گزارش این نشست را در اینجا بخوانید)

انتهای پیام

دیدگاه شما