پرنده های مهاجر از جریانات اتمسفری گرم برای ارتفاع گرفتن با هزینه حداقل انرژی در مسافت های طولانی استفاده می کنند. به گزارش جی پلاس، پرنده ها برای ارتفاع گرفتن در مسافت های طولانی از حرکتی استفاده می کنند که به عنوان "اوج گیری گرمایی" شناخته می شود. این فرآیند تعدادی مهارت دشوار را شامل می شود تا پرنده بتواند با استفاده از ستون هوای گرمی که از سطح داغ زمین (از نور خورشید) به بالا می رود، برای اوج گرفتن استفاده کند. تاکنون مشحص نبود پرندگان چگونه در این شرایط محیطی متغیر، اوج گیری گرمایی خود را تنظیم می کنند تا اینکه تیمی از فیزیک دان ها و زیست شناس ها در دانشگاه California San Diego نگاهی دقیق و کامپیوتری به این موضوع انداختند. محققان نتیچه این بررسی های خود را در تازه ترین شماره نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر کرده و با مدل های ریاضی نشان دادند که هواپیماهای بدون موتور هم می توانند با الگوی گرفتن از استراتژی پرنده ها برای اوج گرفتن در جریان های گرمایی، به ارتفاع های بالا برسند. ماسیمو ورگاسولا، استاد فیزیک در دانشگاه سن دیگو در این باره می گوید: اطلاعات کمی از استراتژی های پرنده ها برای کنار آمدن با این شرایط متغیر و چالش برانگیز وجود دارد و دلیل اصلی هم این است که در مدل های کامپیوتری پیشین، شرایط غیر واقعی و ساده در نظر گرفته می شد. برای رفع این مشکل از یک پروفسور عصب شناسی از مرکز Salk Institute کمک گرفته شد تا شبیه سازی های عددی از جریان اتمسفری را با "الگوریتم های یادگیری تقوتی" ترکیب کنند. این الگوریتم ها به گونه ای طراحی شدند تا یک پاراگلایدر بتواند با استفاده از آنها در شرایط محیطی نامناسب هم اوج بگیرد. این الگوریتم و ساختار جدید مشابه همان برنامه معروف DeepMind AlphaGo گوگل است با این تفاوت که جزییات بیشتری مورد توجه قرار گرفته است. ورگاسولا در این باره می گوید: گلایدر می تواند با توجه به جنبه های زیست محیطی همچون شتاب عمودی باد و گشتاور، ارتفاع گرفته و همچنان در هسته جریان گرمایی باقی بماند. اگر در مرکز جریان باقی بماند می تواند حتی با وجود جریان های آشفته هم تا بیشتری میزان اوج بگیرد. هرچه این شرایط نابسامان در جریانات هوایی افزایش یابد، خلبان می تواند با اتخاذ استارتژی هایی محافظه کارانه و رسیک کمتر به اوج گیری اش ادامه دهد برای مثال از چرخیدن خودداری کند و در همان جریان به پرواز ادامه دهد. دانشمندان با استفاده از نمودارهای دو و سه بعدی رنگی نشان دادند که چگونه یک گلایدر غیر حرفه ای با تصمیمات رندوم دچار کاهش ارتفاع می شود در حالی که با آموزش این نکات و استراتژی ها می توان به راحتی با گلاسدر اوج گرفت. محققان در نهایت به این نتیجه رسیدند که گشتاور و شتاب عمودی مهمترین نشانه حسی حرکتی هستند که به پرنده های کمک می کنند حتی در شرایط هوایی نابسامان هم اوج بگیرند. بررسی های این محققان استراتژی های پرنده ها برای اوج گرفتن در شرایط جوی نامساعد را کشف کرده و قصد دارند از آن برای آموزش گلایدر سوارهای حرفه ای استفاده کنند. به علاوه حالا پاراگلایدرها می توانند مسیر های طولانی تر را با صرف انرژی بسیار کمتر طی کنند. برگرفته از sciencedaily
جی پلاس: کشف نحوه اوج گیری پرنده ها در ارتفاعات بالا و الگوبرداری برای پروازهای طولانی انسان
کد خبر:
۴۴۳۴۲۱