زیست شناسان دانشگاه راتگرز-نیوآرک در مطالعه جدیدی بر روی ژن های نوعی سنجاقک، قهرمان مهاجرت در بین حشرات را کشف کردند. به گزارش جی پلاس؛ نوعی سنجاقک که طول آن به سختی به یک و نیم اینچ می رسد، به نظر می رسد، بیشترین مسافت را در میان موجودات روی کره زمین طی می کند. براساس یک مطالعه جدید، این حشره کوچک هزاران کیلومتر را بر فراز اقیانوس ها پرواز کرده و از قاره ای به قاره دیگر مهاجرت می کند. زیست شناسان دانشگاه "راتگرز-نیوآرک" در مطالعه ای که اخیراً در مجله " PLOS ONE" به چاپ رسید، با استفاده از اطلاعات نهفته در ژن های سنجاقک ها موفق به کشف بزرگی درباره طول مسافت مهاجرت این حشرات شدند. آنها دریافتند جمعیت این گونه سنجاقک که به "Pantala flavescens" معروف است، در مکان های دور از همی مانند تگزاس، شرق کانادا، ژاپن، کره، هند و آمریکای جنوبی دارای ویژگی های ژنتیکی بسیار مشابهی هستند که تنها یک احتمال برای وجود این شباهت باقی می ماند. به نظر می رسد (به گونه ای) این حشرات کوچک مسافت های فوق العاده طولانی را نسبت به اندازه کوچک خود مهاجرت می کنند و از طریق زاد و ولد با یکدیگر یک ژن گسترده جهانی و مشترک ایجاد کرده اند که در صورت عدم درهم آمیزی آنها به وجود آمدن این پدیده غیر ممکن بود. "جسیکا ویر"، استادیار زیست شناسی دانشگاه راتگرز و یکی از محققان این مطالعه می گوید: "این اولین باری است که بشر برای دریافت طول مسافت این حشرات، ژن های آنها را مورد مطالعه قرار داده است. اگر سنجاقک های "پانتالای" آمریکای شمالی تنها با سنجاقک های منطقه خود زاد و ولد می کردند و سنجاقک های پانتالای ژاپنی هم به همین ترتیب زاد و ولد می کردند، انتظار ما این بود که ژن های سنجاقک های این دو منطقه مختلف با یکدیگر تفاوت هایی داشته باشند. عدم مشاهده چنین تفاوتی، نشان می دهد که ژن های این سنجاقک ها به دنبال گسترش جغرافیایی گسترده با هم ترکیب شده است." اما چگونه حشرات قاره های مختلف می توانند یکدیگر را پیدا کرده و با هم زاد و ولد کنند؟ این حشرات کوچک مانند پرندگان بزگ و وال ها نیستند که از آنها انتظار داشته باشیم هزاران کیلومتر مهاجرت کنند. جسیکا ویر می گوید به نظر می رسد بدن آنها به نوعی تکامل رسیده است. او معتقد است: "این سنجاقک ها خود را برای سفرهای طولانی سازگار کرده اند. افزایش سطح بال ها در آنها برای استفاده از باد برای حمل آنها، گویای این سازگاری است. آنها بال می زنند و بال می زنند و بال می زنند و سپس برای یک مدت طولانی بر روی باد سوار شده و سر می خورند که این کار باعث می شود کمترین انرژی را برای مهاجرت صرف کنند." در واقع، پیش تر سنجاقک ها در حال عبور از روی اقیانوس هند برای مهاجرت از آسیا به آفریقا مشاهده شده بودند. "دنیل ترواست"، یکی دیگر از محققان این مطالعه، می گوید: "آن ها به دنبال آب و هوا کشیده می شوند. آنها هند را در فصل خشک ترک کرده و به آفریقا که در آن زمان فصل مرطوب است، مهاجرت می کنند. به نظر می رسد آنها این کار را یک بار در سال انجام می دهند." جسیکا ویر، می گوید رطوبت برای سنجاقک های پانتالا یک امر ضروری برای زاد و ولد است. به همین خاطر است که این حشرات دست به انجام مسافرت های خطرناک می زنند که جسیکا ویر از آن به عنوان "مأموریت انتحاری" یاد می کند. این گونه سنجاقک به رطوبت وابسته است، بنابراین با وجود اینکه بسیاری از آنها در طول مسیر می میرند، همین که تعدادی از آنها به مقصد برسند برای نجات گونه شان کافی است. الگوهای پروازی این نوع سنجاقک ها نیز به نظر می رسد متفاوت باشد. سنجاقک های سخت جان ممکن است سفر خود را بدون توقف به پایان برسانند. آنها خود را درون جریان های قوی بادی و حتی توفان های سهمگین انداخته و تمام مسیر را بر روی بادها سر می خورند. اما بعضی دیگر از این سنجاقک ها ممکن است مسیر خود را تکه تکه طی کنند. سنجاقک های پانتالا برای زاد و ولد و تخم ریزی به آب های شیرین نیاز دارند. ویر و ترواست معتقدند به همین دلیل ممکن است، هنگامی که آنها بر روی یک جریان هوایی در حال عبور هستند و در زیر پای خود با یک حوضچه آب شیرین که حتی به دنبال رگبار باران ایجاد شده، روبرو می شوند (حتی اگر این حوضچه در جزیره ای در میان اقیانوس باشد)، به سمت زمین حرکت کرده و از این حوضچه ها برای زاد و ولد استفاده می کنند. پس از آنکه نوزادان از تخم بیرون آمدند و به اندازه کافی بالغ شدند (که چند هفته بیشتر طول نمی کشد) و توانایی پرواز کردن را پیدا کردند، سنجاقک های جوان به دسته مهاجران بین قاره ای که حالا از چندین نسل تشکیل می شوند پیوسته و به دنبال والدین خود سفر دور و درازی را آغاز می کنند. جزئیات خط سیر این حشره فوق العاده تا به این لحظه تنها یک حدس و گمان است. مطالعات بیشتری نیاز است تا پرسش های فراوان ما درباره این حشره را پاسخگو باشند. اما اکنون که این یافته مهم درباره جمعیت در هم آمیخته و جهانی سنجاقک ها کشف شده است، ویر و ترواست امیدوارند دانشمندان دیگر نیز به طور جدی در روشن سازی اطلاعات بیشتری درباره این حشرات آنها را یاری کنند. شاید یکی از این کمک ها ساخت دستگاه ردیاب حشرات باشد، چرا که دستگاه های ردیابی که بر روی حیوانات بزرگ تر وصل می شوند برای نصب بر روی سنجاقک ها بسیار بزرگ هستند. کشف دانشمندان دانشگاه راتگرز، این سنجاقک ها را به مراتب جلوتر از دیگر رقبای تاکنون شناخته خود در زمینه طول مسافت مهاجرت قرار می دهد. تراوست می گوید: "پیش از این تصور می شد، پروانه شهریار که طول آمریکای شمالی را یک بار در سال طی می کنند، بیشترین مسافت را در میان حشرات مهاجرت می کنند. این حشرات در هر سفر ۲۵۰۰ مایل طی می کنند. اما سنجاقک پانتالا کاملاً تمامی رکوردهای مهاجرتی این پروانه ها را از بین برده اند. براساس برآوردها آنها بیش از ۴۴۰۰ مایل در هر سفر طی می کنند. برگرفته از: sciencedaily
جی پلاس: سنجاقک؛ حشره ای که طولانی ترین مسافت را مهاجرت می کند!
کد خبر:
۴۳۷۹۵۲