جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نوشابه ای به طعم آخرالزمان؛پیش نمایش بازی Sunset Overdrive

کد خبر: ۴۲۱۳۴۶
نوشابه ای به طعم آخرالزمان؛پیش نمایش بازی Sunset Overdrive

از آخرالزمان چه تصوراتی در ذهن خود گنجانده اید؟! محیط های سرد و بی روح و پر شده از زامبی؟! یا موجودات فرابشری و آلوده شده به بیماری های شمیایی؟! یا خرابه ها و متروکه های متوالی و پخش شده در سطح جهان؟! نمی دانم تصویری که شما از آخرالزمان در کنار خود به یادگار دارید شبیه به چیست! رستاخیز مردگان یا هر چیز دیگری که جز خشم و خون و عذاب پیام دیگری برای ما ندارد. همه ی آن تفکرات و نظریه هایی که شاید در آینده اتفاق بیفتند را از ذهن خود خارج کنید و کاملا از همه ی آنها دور شوید. جهانی شاد و خرم و روشن را تصور کنید. همه جا مزین شده از کاغذ های رنگی و بادکنک های کوچک و بزرگ. به جای صدای ناله ی پیچیده شده در سرتاسر جهان، صدای یک موسیقی راک را در زهن خود تصور کنید. دلهره و ترس از مردن را از ذهن خود خارج سازید. آری، درست است. این دنیا همان دنیای آخرالزمانی درون Sunsent Overdrive به دستپخت Insomniac Games هست که آمده تا همه را با جلوه ی دیگری از فاجعه های آخرلزمانی آشنا کند. در بیشتر بازی ها و یا فیلم های مربوط به آخرالزمان، نوعی بیماری قارچی و یا ویروسی یا تمام شدن مدت زمان زندگی بشر باعث تمام شدن دنیا شده است. اما تنها دلیلی که در شهر سانست باعث پدیدار شدن آخرالزمان شده است، نوعی نوشابه ی انرژی زا است. پس در دنیای بازی خوش باشید و با خنده جان انسان های دیگر را بگیرید (!) اطلاعات بازی -ابتدا پیش از همه ی چیزهایی که در ادامه میخواهیم بگوییم، باید اعلام کنم که تمامی لحن های طنز و فانی که برای متن زیر در نظر گرفته شده با توجه به سبک و تم فان بازی به نگارش در آمده و قصد هیچگونه توهینی به بازی و یا طرفداران آن را نداشته ام. پس اگر دلخوری خاصی را از ما به دل نمی گیرید ادامه راه را تا آشپزخانه (!) طی می کنیم. همین ابتدای راه راجع به آشپز این غذای خوش آب و رنگ و پر مخلفات توضیح می دهم تا دیگر هیچ سوالی در اینباره باقی نماند. Insomniac Games را به خاطر دارید؟ همان استدیویی که تجربه ی ساخت Ratchet And Clank و Resistance را برای کنسول های سونی در کارنامه ی خود به ثبت رسانده است. پس نه از خلق محیط های نابود شده ی آخرالزمانی هراسی دارد، نه از ساخت ویژگی های پلتفرمر بازی. آنقدر تجربه دارد که با کنار هم گذاشتن آنها و اضافه کردن کمی ادویه ی "Fun" یک عنوان منحصر به فرد را خلق کند. مایکروسافت هم این فرصت طلایی را از دست نداد و باعث شد که Sunset Overdrive به صورت انحصاری برای کنسول نسل هشتمی Xbox One توسعه و منتشر شود. از همینجا به تمامی طرفداران این بازی اعلام می دارم که بنده قصد دارم این عنوان را همانند یک "غذا" برای شما معرفی کنم. از طعم و بو و مزه و رنگ و . . . می گویم و بعد از چشیدن آن درموردش نظر می دهیم. ابتدا از طعم این غذا شروع می کنیم. در یک آن پرش از روی ماشین برروی بام خانه و تیر اندازی به سیل عظیمی از مبتلا شدگان و انفجار نارنجک های کار گذاشته شده در همان حوالی و سر خوردن برروی سیم های برق، تنها قسمت کوچکی از عظمت دنیای بی پایان این بازی است و از هیجان بی حد و حصری بهره می برد. طراحی سلاح ها و شخصی سازی آنها در بازی حرف اول را می زند. می توانید یک چوب کوتاه را در دست بگیرید و به مبارزه با آنهمه . . . (درموردشان بعدا توضیح میدهم) بروید، یا اینکه دارایی های جمع آوری شده در محیط بازی تان را خرج ساخت یک سلاح بدون نقص کنید و با یک شلیک دریایی خون (البته به سبک سانست و به رنگ نارنجی) از آن موجودات چندش آور اما بامزه و شیرین راه بیاندازید. البته در مقابل شما دشمنانتان نیز بیکار نمی نشینند، یکی نوعی مواد لزج از بدن خود به سمت شما پرتاپ می کند و دیگری با دهانی درنده به شما حمله ور می شود، اما آن یکی قصد دارد با لگد زدن جان شما را بگیرد (!) خوب البته اینهم یک نوع سلاح است، شاید طفلی بیش از این از دستش بر نمی آید! اما آن نیمی نسبتا تانک و نیمی انسان را هم نباید فراموش کرد که به تنهایی یک لشگر پر از مسلسل و خونپاره است. هرچه که باشد غذای ما نیاز به یک چاشنی که طعم آنرا بیش از حد تکراری نکند نیاز دارد، مانند طعم ناگهانی پیاز زیر دندانتان در میان سالاد شیرازی (!). Read more: http://GameSource.Ir/articles/%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87-%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d8%b7%d8%b9%d9%85-%d8%a2%d8%ae%d8%b1%d8%a7%d9%84%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%b4-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4-sunset-over/#ixzz3FwaapvCDبعد از طعم غذا، دومین موردی که شما را ترغیب به تجربه ی غذا می کند، زیبایی و چیدمان هرچه زیباتر غذاست. از زیبایی های این عنوان هرچه بگویم، کم گفته ام. از دور نماهای پر جزئیات افق شهر سانست (Sunset City) گرفته تا جزئیات مغض آن مبتلا شده که در کف بشقاب (محیط بازی) پخش شده است. سازنده به هیچ یک از اینها بهای بیشتر از آن یکی نداده به هر دو به یک اندازه توجه کرده و در این کار نیز موفق عمل کرده و توانسته هردو را به بهترین نحو احسنت طراحی کند. البته اگر قصد داشته باشیم که مشخصات گرافیکی این عنوان را برروی کاغذ و با مقداری عدد بررسی کنیم، واقعا جالب به نظر نمی رسند و درخور یک عنوان انصاری نیستند، اما جزئیات در محیط بازی حرف متفاوتی برای گفتن در چنته دارد. اینجاست که در مقابل نتیجه ی زحمات ۲۰ ساله ی Insomniac Games باید لب به تحسین گشود و از آن به بهترین شکل ممکن تعریف کرد. همچنین علاوه بر طراحی های حرفه ای و بدون نقص سازندگان، افکت های دو بعدی نیز در بعضی از مواقع در محیط پیرامون به نمایش در می آیند که نمی توان از آنها به عنوان یک نقطه ضعف یاد کرد، بلکه به جذابیت هرچه بیشتر محیط می افزایند. مثلا هنگامی که یکی از منابع بزرگ نوشابه به لطف جنابعالی منفجر می شود اولین چیزی که قبل از سیل پر جزئیات نوشابه به چشم می خورد، حباب های نارنجی رنگ و دوبعدی ای هست که در اطراف نوشابه ها در هوا معلق می شوند. این مورد نیز نوید از خلاقیت های بی حد و حصر سازنده ای خلاق می دهد. از طعم و سبک و ظاهر و گرافیک که خارج شویم. وارد قسمتی دیگر به نام "شخصی سازی" می شویم. از مدل موهای کارکتر مورد علاقه تان گرفته تا فرم باتومی که قرار است با آن به مبارزه با مبتلا شدگان بشتابید. همه ی وسایل هایی که به نوعی رابط شما و محیط پیرامونتان در بازی شوند، قابلیت ارتقا دادن و شخصی سازی را دارند و در این مورد نمی توان انگ تکراری و دلزدگی را به آن نسبت داد و هیچگونه ایرادی در این مورد جایز نیست. شخصیت اصلی ای که قرار است ماجراهای بازی را با او طی کنید، قطعا باید "انسان" باشد. بعد از آن جنسیت آنرا که حضور شخصیت های مونث نیز تایید شده است را انتخاب میکنید و سپس به انتخاب رنگ و مو و لباس و . . . می پردازید که همگی نوید از یک سیستم قوی در بخش شخصی سازی را می دهند. درضمن در میان گزینه های انتخابی برای شخصی سازی لباس ها و مدل موهای شخصیت بازی باید تنها به دنبال لباس های پر زرق و برق و مدرنه بروید. البته در لابه لای آنها لباس هایی شیک و مجلسی و بعضا تاریخی و فسیل شده را در میابید و آنطور که از دیگر شرایط بازی و لباس ها و شخصیت ها پیداست، اینکار سازندگان باعث بالا رفتن "تنوع" در بازی می شود. به شخصه اگر بخواهم در کنار نام این بازی یک کلمه ی درخور آنرا قرار دهم، انتخاب من چیزی به جز "متنوع بودن" نیست. همه چیز به اندازه ی کافی (و در بعضی اوقات بیش از حد) در بازی و محیطش قرار داده شده که هیچوقت از گشت و گذار و کنکاو در محیط آن خسته نمی شوید و ترغیب زیادی را نسبت به ادامه دادن آن حس می کنید. البته برای من که اینگونه بوده! بعد از طعم غذا، دومین موردی که شما را ترغیب به تجربه ی غذا می کند، زیبایی و چیدمان هرچه زیباتر غذاست. از زیبایی های این عنوان هرچه بگویم، کم گفته ام. از دور نماهای پر جزئیات افق شهر سانست (Sunset City) گرفته تا جزئیات مغض آن مبتلا شده که در کف بشقاب (محیط بازی) پخش شده است. سازنده به هیچ یک از اینها بهای بیشتر از آن یکی نداده به هر دو به یک اندازه توجه کرده و در این کار نیز موفق عمل کرده و توانسته هردو را به بهترین نحو احسنت طراحی کند. البته اگر قصد داشته باشیم که مشخصات گرافیکی این عنوان را برروی کاغذ و با مقداری عدد بررسی کنیم، واقعا جالب به نظر نمی رسند و درخور یک عنوان انصاری نیستند، اما جزئیات در محیط بازی حرف متفاوتی برای گفتن در چنته دارد. اینجاست که در مقابل نتیجه ی زحمات ۲۰ ساله ی Insomniac Games باید لب به تحسین گشود و از آن به بهترین شکل ممکن تعریف کرد. همچنین علاوه بر طراحی های حرفه ای و بدون نقص سازندگان، افکت های دو بعدی نیز در بعضی از مواقع در محیط پیرامون به نمایش در می آیند که نمی توان از آنها به عنوان یک نقطه ضعف یاد کرد، بلکه به جذابیت هرچه بیشتر محیط می افزایند. مثلا هنگامی که یکی از منابع بزرگ نوشابه به لطف جنابعالی منفجر می شود اولین چیزی که قبل از سیل پر جزئیات نوشابه به چشم می خورد، حباب های نارنجی رنگ و دوبعدی ای هست که در اطراف نوشابه ها در هوا معلق می شوند. این مورد نیز نوید از خلاقیت های بی حد و حصر سازنده ای خلاق می دهد. از طعم و سبک و ظاهر و گرافیک که خارج شویم. وارد قسمتی دیگر به نام "شخصی سازی" می شویم. از مدل موهای کارکتر مورد علاقه تان گرفته تا فرم باتومی که قرار است با آن به مبارزه با مبتلا شدگان بشتابید. همه ی وسایل هایی که به نوعی رابط شما و محیط پیرامونتان در بازی شوند، قابلیت ارتقا دادن و شخصی سازی را دارند و در این مورد نمی توان انگ تکراری و دلزدگی را به آن نسبت داد و هیچگونه ایرادی در این مورد جایز نیست. شخصیت اصلی ای که قرار است ماجراهای بازی را با او طی کنید، قطعا باید "انسان" باشد. بعد از آن جنسیت آنرا که حضور شخصیت های مونث نیز تایید شده است را انتخاب میکنید و سپس به انتخاب رنگ و مو و لباس و . . . می پردازید که همگی نوید از یک سیستم قوی در بخش شخصی سازی را می دهند. درضمن در میان گزینه های انتخابی برای شخصی سازی لباس ها و مدل موهای شخصیت بازی باید تنها به دنبال لباس های پر زرق و برق و مدرنه بروید. البته در لابه لای آنها لباس هایی شیک و مجلسی و بعضا تاریخی و فسیل شده را در میابید و آنطور که از دیگر شرایط بازی و لباس ها و شخصیت ها پیداست، اینکار سازندگان باعث بالا رفتن "تنوع" در بازی می شود. به شخصه اگر بخواهم در کنار نام این بازی یک کلمه ی درخور آنرا قرار دهم، انتخاب من چیزی به جز "متنوع بودن" نیست. همه چیز به اندازه ی کافی (و در بعضی اوقات بیش از حد) در بازی و محیطش قرار داده شده که هیچوقت از گشت و گذار و کنکاو در محیط آن خسته نمی شوید و ترغیب زیادی را نسبت به ادامه دادن آن حس می کنید. البته برای من که اینگونه بوده! بعد از اینکه درمورد تنوع در بازی توضیح دادیم، باید به سراغ محیط های درون بازی برویم، البته امیدوارم بتوانم تمامی بخش های آنرا در قالب چند سطر جمله توضیح دهم زیراکه وسعت و جزئیات آن بسیار بسیار شگفت انگیز است. از شهربازی های موجود در بازی گرفته (البته اگر شما تمام سطح شهر را به عنوان یک شهر بازی در نظر نگرفته باشید) تا سر خوردن برروی ترن های هوایی و لذت از این میله به آن میله پریدن بر روی چرخ و فلک. البته این موارد تنها بر شهر بازی و ترن و چرخ و فلک ختم نمی شوند، بلکه در تمام محیط بازی این موارد وجود دارند، شما میتوانید تیرهای برق و لبه های بام هارا یک چرخ و فلک و کابل ها و نرده های پراکنده شده در سطح شهر را یک ترن هوایی در نظر بگیرید. نشاط و هیجان در هردوی آنها وجود دارد ضمن اینکه در محیط شهر وسایل نقلیه نظیر قطار ها و ماشین ها نیز به آن اظافه می شوند که بسیار به جذابیت آن می افزایند. به نظر من سازندگان و طراحان محیط بازی علاقه ی خاصی نسبت به بادکنک های رنگی داشته اند زیرا که در هر قسمت شهر چه در قسمت های پرتراکم و روشن و چه در قسمت های تاریک آن این بادکنک ها وجود دارند و لذت ترکاندن آنها به همراه یک تیر شاتگان بسیار لذتبخش است. ببخشید، مگر قسمت تاریکی هم در بازی وجود دارد؟! حتی در محیط های شبانه ی بازی نیز همان حس نشاط و شادابی وجود دارد و در هیچ قسمتی از بین نمی رود. پس متوجه می شویم که کل شهر سانست در زیر پاهای شما کمر خم کرده و شما به نوعی در آن یک امپراطوری به راه خواهید انداخت. حالا حکایت های بس شیرین قسمت آنلاین هشت نفره بماند که در آن صورت از نظر جذابیت و سرگرم کنندگی و از بین رفتن قانون "تکرار" هیچ حرفی باقی نمی ماند. البته امیدوارم آشپز دوست داشتنی مان یعنی Insomniac Games از پس اینهمه انتظارات بی حد و حصرمان بر بیاید، در این مورد برایش آرزوی موفقیت می کنیم. درهمه ی مقالات در ابتدای متون اقدام به توضیح دادن درمورد داستان بازی می کنند اما اینبار قصد دارم در پایان آن اقدام به اینکار کنم. هرچه باشد این یک غذاست و تا بعد از تجربه ی آن نمی توان "چه بود و چه شد" آن را بررسی کرد. اینبار Insomniac Games قصد دارد شما را تقریبا به ۱۳ سال بعد به شهر سانست ببرد. شهری که موضوعات سیاسی و حتی جنگ باعث نابودی او نشده و تنها دلیل اینگونه از هم وا رفتنش (!) کارخانه ی Fizzco و محصولاتش که نوعی نوشابه باشند و Overcharge Delirium XG داشته باشند، بوده است. البته این نوشابه همانند دیگر نوشابه های عادی نیست. در یک میهمانی بزرگ که بیشتر اهالی شهر در آن شرکت می کنند، از این نوشابه به مقدار زیادی مصرف می کنند و در عاقبت به دلیل مواد سمی مخلوط شده در نوشابه به نوعی هیولا تبدیل می شوند که به گوشت انسان و همچنین نوشابه علاقه ی بسیار زیادی دارند. هیولاهایی که در عین زشتی و چندش آوری موجوداتی شیرین و بانمک هستند که شما را هدفی برای نابود سازی انتخاب کرده اند. در این مورد هم باید بگویم که شما یکی از چندین بازمانده های انسانی درون شهر هستید که به صورت گسترده در سطح شهر پخش شده اند و در ماجراهای داستانی بازی قول دیدار با برخی از آنان و تجربه ی ماموریت هایی دلنشین از سوی سازندگان صادر شده است. هنوز چیزی درمورد اینکه انسان های سالم درون بازی امکان دارد در آینده دشمنان شما شوند گفته نشده و تا بدینجا امید دوستی و همکاری با آنان را در دل خود می پرورانیم! خلاصه Insomniac Games آمده تا نمایی جالب و جدید را از آخرالزمان را در قالب یک بازی به مخاطب القا کند و در کارش نیز تا بدین جا بسیار موفق عمل کرده و دل بسیاری از گیمران را بدست آورده و حتی عده ای را وادار به خرید کنسول Xbox One کرده است. ضمن اینکه در خیلی از لیست ها و نظرسنجی ها و مقالات در سایت های مختلف در سطح جهانی نیز بار ها از سوی کاربران مورد انتظارترین بازی سال ۲۰۱۴ انتخاب شده و چشم امید خیلی ها به خوش درخشندگی های آن است. امیدوارم هر آنگونه که طرفداران راضی هستند و هدف سازندگان نیز بوده برای این عنوان رقم بخورد. حالا دیگر این مقاله تمام شده به حساب می آید. درکل سعی شد تا تمامی موارد مثبت و منفی این بازی در کنار یکدیگر آورده شوند و کامل در مورد آن توضیحات لازمه ارائه شود. به نظر من سبک این عنوان یعنی شوتر سوم شخص و پلتفرمر به نوعی دلنشین است و بیشتر گیمرها از تجربه ی آن لذت می برند. اگر شما نیز یکی از صاحبان کنسول Xbox One باشید، اقدام به تهیه ی این عنوان می کنید؟ یعنی از حالا او را به لیست خرید پاییزه ی خود اضافه کرده اید؟!

انتهای پیام

دیدگاه شما