رئیس و جمعی از مدیران و کارکنان سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور با حضور در حرم رهبر کبیر انقلاب اسلامی با آرمانهای امام راحل تجدید میثاق کردند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جماران، محمد باقر نوبخت در این مراسم گفت: انقلاب اسلامی مشابه سایر رخدادهای اجتماعی و تاریخی، همواره از دو منظر قابل تأمل است. این ایام که یادآور ده روزِ تعیین کننده تولد نظام جمهوری اسلامی ایران است؛ موقعیتی را برای علاقه مندان نظام فراهم می کند تا از دو منظر تاریخی در این رخداد، تأمل و تعمق کنند. وجه تاریخی، عمدتاً از شرح رخدادها و حوادث گذر می کند. برخی از ما لحظه به لحظه همراه انقلاب بودیم و نسل جدید هم احتمالاً به حد کافی، رخدادهای سی و شش سال گذشته را از رسانه ها پیگیری کرده اند. اما اگر روی فلسفه تاریخ متمرکز شویم؛ فلسفه تاریخ به چرایی رخدادها اشاره دارد. علی الظاهر ملتی قیام کرده و یک نظام شاهنشاهی دو هزار و پانصد ساله را منقرض و نظام جدیدی را با رأی مستقیم به عنوان نظام جمهوری اسلامی انتخاب کردند.
وی افزود: بدون تردید در تمامی دوران ها، چه زمانی که حضرت امام در ایران، پرچم مبارزه را بر دوش گرفتند و از حوزه برخاستند، چه در سال هایی که در تبعید بودند و چه سال هایی که معلوم شد حرکت و خواست ملی و اسلامی مردم را رهبری می کنند؛ قدرت های جهان، مایل به پیروزی این انقلاب نبودند. تردید نکنید روزی که هواپیمای حامل حضرت امام و همراهانش در دوازدهم بهمن 1357 در فرودگاه تهران نشست؛ دنیا مایل به ورود امام نبود و تلاش می کرد این نظام شکل نگیرد، اما به رغم همه این مسائل، این اتفاق افتاد.
سخنگوی دولت با طرح این سؤال که چرا همه قدرتهای استکباری به دنبال عدم موفقیت این نظام بودند؟ خاطرنشان کرد: در سیر تطور تاریخ، در تاریخ غرب بعد از رنسانس، دوره ای به عنوان تمدن جدید مطرح و به مدرنیته و تجددگرایی معروف شد. این جریان از آغاز انقلاب صنعتی در 1789 آغاز شد و تا سال 1950 یعنی نیمه اول قرن بیستم استمرار یافت. مدرنتیه به این معنا بود که تمدن غرب شکوفا شده و باید خود را در این مرحله نشان دهد، اما در این سال های پایانی، جهان شاهد این بود که دنیای متمدن غرب، همچون بدویان به جان هم افتادند و در طی ده سال جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، سی و چهار میلیون نفر همدیگر را پاره پاره کردند. میلیون ها نفر کشته، زخمی و مفقود شدند و تاریخ در برابر برخی از فجایع سکوت کرد.
وی افزود: در این دوران، تمدن غرب، شاهد اتفاق بین لیبرالیسم و کمونیسم از یک طرف و اتحاد بین نازیسم و فاشیسم از طرف دیگر بود. در نهایت، نازیسم و فاشیسم حذف شدند و دو مکتب لیبرالیسم و کمونیسم باقی ماندند. از سال 1945 به بعد، این دو به جان هم افتادند. لیبرالیسم در ظاهر به دنبال احیای آزادی های اجتماعی و انسانی بود و حقوق بشر را فریاد می زد. این حقوق بشر از سوی کمونیسم به صورت جامعه کارگری و حرکت پرولتاریا مطرح بود. بعد از سال 1950 مبارزه این دو مکتب، تنها امر مطرح بود. در این زمان یعنی دهه 1970، جهان با حرفی جدید و متفاوت مواجه شد و آن حرف جدید، اسلام بود که از حنجره پاک امام برخاست.
نوبخت ادامه داد: اسلام خواهی در رگ و ریشه همه ما وجود داشت و همه مراجع و علما، اسلام را دنبال می کردند؛ اما در آشفته بازاری که قدرت های فلسفی و سیاسی در دو تفکر مکتبی لیبرالیسم و کمونیسم خلاصه شده بودند؛ کدام صدا می توانست حرف سومی را بیاورد؟
نوبخت اظهار کرد: باید استدلال در مقابل این دو قدرت بزرگ شرق و غرب و تفکر لیبرالیسم و کمونیسم، از قدرت بیشتری برخوردار باشد؛ چون هر یک از آن ها ده ها "ایسم" فرعی به دنبال خود دارند. امام برخاست و تفکر اسلام را در برابر هر دو مطرح کرد. بنابراین هر دو احساس کردند دیگر در جنگ سرد با هم رقیب نیستند، بلکه رقیب جدید واحدی به نام اسلام دارند. از این جهت، غرب و شرق دست به دست هم دادند تا این تفکر را از بین ببرند. شما آثارش را در ترورها و جنگ تحمیلی می بینید. اراده این دو تفکر این بود که اسلام مطرح نشود. کمونیسم از دور خارج شد و اسلام و لیبرالیسم باقی ماندند. وقتی تفکر کمونیستی از دور خارج شد؛ لیبرالیسم تصور کرد پیروز شده است؛ به همین جهت آقای فوکویاما کتاب معروف «پایان تاریخ» را نوشت. همه تلاش فیزیکی اعم از محاصره اقتصادی و جنگ برای کنار زدن اسلام بود.
وی ظهور اسلام تکفیری را حربه مکتب های غربی برای کنار زدن اسلام عنوان کرد و خاطرنشان کرد: امروز آخرین حربه برای از بین بردن و از دور خارج کردن اسلام این است که بدلی را در برابر چهره مهربان، راستین و شفاف اسلام محمدی مطرح کنند تا دنیا به سمتش نرود. این بدل، اسلام سلفی و تکفیری است که تعیّن آن را در داعش می بینید. درست است که غرب در جریان دو جنگ جهانی کشتارهای بی رحمانه ای انجام داد، اما اینکه در این عصر، در برابر دیدگان مردم، سر افراد را با نام اسلام ببرند یا فردی را در یک قفس قرار دهند و او را زنده زنده به نام اسلام آتش بزنند؛ کینه ای از اسلام در دل ها ایجاد خواهد کرد.
معاون رئیس جمهور اضافه کرد: امروز اسلام بدلی پیدا کرده و استکبار در تلاش است تا نشان دهد اسلام مورد نظر امام همین اسلام تکفیری است. ما باید تلاش های وسیعی انجام دهیم تا به جهان نشان دهیم جمهوری اسلامی ایران و اسلامی که امام به این کشور نمایاند، متفاوت با تفاسیر و تعابیری است که صورت می گیرد. همه نظام ما پرچم مبارزه با خشونت و افراطی گری را بر دوش گذاشته تا نشان دهد اسلام در جمهوری اسلامی، نظامی که امام آن را بنیانگذاری کرد، نظامی که رهبر معظم انقلاب آن را رهبری می کند؛ با آن اسلام بدلی متفاوت است. بنابراین ما در عرصه بیرونی با آن ها و در عرصه درونی با تنگناهایی مواجهیم که آن ها برای ما ایجاد کرده اند تا اسلام را ناکارآمد جلوه دهند و کسی دنبالش نرود.
نوبخت در پایان سخنانش، خطاب به کارکنان سازمان برنامه ریزی تصریح کرد: ما باید بدانیم در این فضا مختصاتمان چیست و مأموریتمان کجاست؟ ما یک سازمان نیستیم، بلکه مجموعه ای هستیم که می خواهیم از نظامی که امام بزرگمان بنیان گذاشت، با وجود حلقه های تنگی که بدخواهان برایش ایجاد کرده اند، دفاع کنیم. ما یک تیم هم پیمان هستیم که باید این کشور و مسیر را مدیریت و برنامه ریزی کنیم و اسلامی را که امام تعریف و تبیین کرد، نشان دهیم. آن اسلام قدرت دارد که باید در برابر لیبرالیسم و همه ایسم ها یک سر و گردن بالاتر باشد. کار ما بسیار سخت و دشوار است.
در ابتدای این مراسم حجت الاسلام والمسلمین محمد علی انصاری ضمن خوشامدگویی و خیرمقدم به رئیس و کارکنان سازمان مدیریت و برنامه ریزی، این ایام فرخنده را تبریک گفت و از آن ها به جهت پشتیبانی تعیین کننده از برنامه ها، اهداف و آرمان های امام تشکر کرد.
وی با تاکید بر اهمیت حضور مردم در مرقد حضرت امام(س) افزود: ترویج اهداف و آثار امام برای این است که به شخصیت، آرمان ها و مکتب سیاسی امام نزدیک شویم.
انصاری در ادامه سخنانش، با استناد به تعبیر زیبا و عالمانه مرحوم شهید مرتضی مطهری اظهار کرد: امام به خدا، مردم، هدف و راه خدا ایمان داشتند و این چهار ایمان مشخصه اصلی شخصیت ایشان بود.