نگرش حضرت امام خمینی(س) به موضوعات تاریخی و به ویژه زندگی ائمه معصومین و بیان فرازهایی حساس از زندگی این معصومین بسیار آموزنده و انسان ساز است. بهمناسبت بیست و پنجم رجب سالروز شهادت امام موسی کاظم(ع)، پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران اقدام به انتشار فرازهایی از کتاب ولایت فقیه حضرت امام خمینی(س) می کند. حضرت امام در این کتاب در مورد شیوه برخورد هارون با حضرت موسی بن جعفر(ع) اینگونه بیان میدارند:
اینکه مىبینید «هارون» حضرت موسى بن جعفر (ع) را مى گیرد و چندین سال حبس مىکند، یا «مأمون» حضرت رضا (ع) را به مرو مى برد و تحت الحفظ نگه مى دارد و سرانجام مسموم مى کند، نه از این جهت است که سید و اولاد پیغمبرند و اینها با پیغمبر(ص) مخالفند؛ هارون و مأمون هر دو شیعى بودند، بلکه از باب «الملک عقیم » است و لو اینها مىدانستند که اولاد على (ع) داعیه خلافت داشته بر تشکیل حکومت اسلامى اصرار دارند، و خلافت و حکومت را وظیفه خود مى دانند. چنانکه آن روز که به امام(ع) پیشنهاد شد حدود «فدک» را تعیین فرماید تا آن را به ایشان برگردانند، طبق روایت حضرت حدود کشور اسلامى را تعیین فرمود. یعنى تا این حدود حق ماست و ما باید بر آن حکومت داشته باشیم، و شما غاصبید. حکام جائر مى دیدند که اگر امام موسى بن جعفر (ع) آزاد باشد، زندگى را بر آنها حرام خواهد کرد؛ و ممکن است زمینه اى فراهم شود که حضرت قیام کند و سلطنت را براندازد. از این جهت مهلت ندادند اگر مهلت داده بودند، بدون تردید حضرت قیام مى کرد. شما در این شک نداشته باشید که اگر فرصتى براى موسى بن جعفر(ع) پیش مىآمد، قیام مىکرد و اساس دستگاه سلاطین غاصب را واژگون مىساخت. (ولایت فقیه، متن، ص:150و151)