شش روز قبل بخشی از این یادداشت را نوشتم اما به دلیل فرصت کم تا فرصت دیگری برای تکمیل دست دهد آن را در ثبت موقت نهادم. فرزند بسیارعزیزم مهندس علی آقا که در این امور با من همکاری میکند- و خدا از او راضی باد - به تصور اینکه مطلب کامل است و من به دلیل پیدا نکردن عکس مناسبی آنرا ثبت موقت کردهام با پیدا کردن عکس مرتبط با این یادداشت آن را بدون نظرخواهی از من بر روی صفحه وب گذاشت. ساعاتی بعد من با تذکر یکی از کاربران از شوش دانیال خوزستان متوجه شدم این یادداشت ناقص بر روی صفحه است، لذا آن را برداشتم تا در فرصت مناسب تکمیل نمایم.
با برداشته شدن مطلب، بعضی گمان کردند من از درج این یادداشت به دلیل آنکه به زعمشان به ضرر هاشمی است پشیمان شده لذا مطلب را برداشتهام!
دو روز بعد که ماجرای این عکس- که توسط بعضی افراد بیمار بهانهای مثلا برای کوبیدن هاشمی شد- در جمع دوستان مجمع مطرح شد برادری که خود از نزدیک شاهد قضیه بوده میگفت برخلاف آنچه در عکس به بیننده القا میشود فردی که در عکس دیده میشود و مجری برنامه است اصلا دست آقای هاشمی را نبوسیده است. از او پرسیدم نام او چیست؟ گفت آقای غفاری. پس از این گفتگو، تلفن آقای غفاری را از دوستان روابط عمومی دانشگاه آزاد که برای مراسم مهم از وی دعوت میکنند گرفته و در جهت تکمیل مطلب و استناد مطلب با او تلفنی صحبت کردم.
قصد نداشتم در این باره چیزی به تفصیل بنویسم ولی وقتی دیدم برای عدهای غیر منصف این عکس بهانه جدیدی برای تخریب هاشمی و حتی حاج سید حسن آقای خمینی شده است تصمیم گرفتم آن را از زبان کسی که در عکس تصور میرود دست آقای هاشمی را بوسیده مطلب را بدون واسطه و برای درج درست واقعه درتاریخ و درسآموزی مخالفان و منتقدان منصف و متدین هاشمی بنگارم تا بدانند صرف مخالف یا منتقد بودن کسی نباید باعث شود در مخالفت او به دروغ وگمان متوسل و متمسک شوند.
با آقای غفاری که در این مراسم - تجلیل از سی سال زحمات دکتر جاسبی در دانشگاه آزاد - مجری برنامه بوده تماس گرفتم و خودم را معرفی کردم مرا شناخت. به من گفت:
دراین مراسم با خواندن شعری خطاب به یادگار امام حاج سید حسن آقای خمینی به ایشان گفتم یادتان هست در جلسه معارفه دکتر میرزاده تسبیح شما حین صحبتتان پاره شد و من از شما خواستم آن را به من ببخشید که بخشیدید؟ درادامه گفتم دوستی میگفت ابزار عبادت باید کامل باشد در کنار تسبیح، یک انگشتر عقیق هم لازم است. از تریبون که آمدم پایین، آقای هاشمی درحالی که دست در جیبشان میکردند مرا صدا زدند وگفتند من انگشتر عقیق ندارم ولی انگشتری را به شما میدهم که نگین آن از سنگ قبر امام حسین تهیه شده است. سنگی که تولیت حرم امام حسین در سفرم به عراق آن را به من اهدا کردهاند و با تکه تکه کردنش تعدادی نگین انگشتر از آن تهیه شده است.
آقای غفاری میگفت من وقتی این جملات را شنیدم نزد جناب آقای هاشمی رفتم و با خوشحالی از او انگشتر را گرفتم و به عنوان تبرک به چشمانم مالیدم و در ادامه از ایشان به نشانه سپاس از این هدیه بسیار ارزشمند خواستم اجازه بدهند دستشان را ببوسم اما تا دستشان را گرفتم و خم شدم که ببوسم بلافاصله دستشان را پس کشیدند و اجازه ندادند دستشان را ببوسم. آقای دکتر میرزاده رییس دانشگاه تا این تقاضای مرا از آقای هاشمی شنید گفت آقای هاشمی از دست بوسی خوشش نمیآید و اجازه نمیدهد کسی دستش را ببوسد.
با توضیحات آقای غفاری معلوم شد در حالی که وی پس از گرفتن انگشتر از دست هاشمی قصد داشته است به نشانه سپاسگزاری، دست او را ببوسد تصویر وی در این حالت در کسری از ثانیه توسط عکاس بهگونهای برداشته شده است که بیننده احساس میکند وی دارد دست هاشمی را میبوسد!
تا آنجا که من اطلاع دارم در این سالها این اتفاق برای چند نفر دیگر از مسئولین کشور هم افتاده است. یعنی قبل از بوسیدن در کمتر از چند ثانیه عکاس، عکسش را میگیرد و اگر فردی که قرار است دستش بوسیده شود با نشان دادن عکسالعمل اجازه دست بوسی ندهد گاه از عکاس خبری نیست.
شهادت میدهم در نزدیک به دوسالی که در محضر آیتالله هاشمی بودهام حتی برای یکبار هم ندیدهام به رغم اصرار دیگران اجازه دست بوسی به کسی بدهند. اگر کسی هم اصرار به دست بوسی شان را داشته باشد حتما با ناکامی مواجه میشود چون در اینگونه مواقع آقای هاشمی وقتی میبیند طرف از حرفهای او قانع نشده و همچنان اصرار بر دست بوسی دارد با سرعت خاصی دستش را پس میکشد و گاه حتی دستش را پشتش مخفی میکند!
یکبار شاهد بودم آقای هاشمی به کسی که به وی اجازه نداده بود دستش را ببوسد و وی هنوز اصرار به دست بوسی داشت و میگفت من نذر کردهام دستتان را ببوسم گفتند بالاخره بخشی از ادای نذرتان به من مربوط است و من چون به این کار راضی نیستم نذرتان صحیح نیست!
یکبار پدر شهیدی را که از مداحهای بسیار باسابقه استان خوزستان سربلند است و از اهواز پیش من آمده بود به آقای هاشمی معرفی کردم. تا وی خم شد دست هاشمی را ببوسد و ایشان اجازه نداد و دستش را عقب کشید و آن پدر شهید همچنان اصرار به دست بوسی داشت و دست آقای هاشمی را به طرف خود میکشید تا ببوسد یکی از محافظین که از نزدیک نظارهگر ماجرا بود ناچار به دخالت شد و محترمانه وی را از آقای هاشمی جدا کرد.
دریک صحنه دیگر شاهد بودم یکی از فرماندهان ارشد سپاه که در دو دولت وزیر دفاع بوده و نقش عمدهای هم در تامین تدارکات جنگ داشته است تا خواست وارد اتاق ملاقات آقای هاشمی شود در ابتدای ورودش به رسم نظامیان با زدن پاهایش به یکدیگر به فرمانده جنگ در دوران امام احترام نظامی گذاشت. لحظهای بعد تا خم شد که به نشانه احترام دست آقای هاشمی را ببوسد ایشان اجازه نداد و دستش را پس کشید. شنیدم میگفت اجازه بدهید دست شما را به عنوان اینکه فرمانده من در دوران جنگ به امر امام بودید ببوسم که جواب شنید من دوست ندارم اینکار را بکنید، سپس هر دو دستش را باز کرد و وی را مهربانانه درآغوش گرفت.
حقیقت این بود که شنیدید!
خدا به بعضیها انصاف بدهد. همین!
منبع: وب سایت نگارنده