2 ـ دیگر این که فکر میکنم در این اقدامی که صورت گرفت، چه قدر تفاوت است بین این که کار به کاردان واگذار شود یا آن که به کار نابلد و بیتجربه سپرده شود. هر وقت کارهایمان را به آدمهای کاربلد سپردیم که البته تعهد و تقوا هم داشت، موفق شدیم. این راه ادامه بدهیم. اگر افراد نابلد را دوست داریم، بگذاریم درست تربیت شوند و به موقع کار را به آنان بسپاریم. عقل و تجربه بهترین هدیههای خداوند متعال هستند.
3 ـ یک چیز دیگر: در ایران دموکراسی قدم به قدم جای خود را باز میکند. وقتی صد روز قبل مردم تصمیمی گرفتند که در چهارچوب نظام اسلامی یک آدمی را با مشخصاتی که خود میخواستند انتخاب کنند، و نظام ظرفیت آن را نشان داد که به خواسته آنان احترام بگذارد، معنایش همین جا باز کردن دموکراسی است. این امتیاز و پیام بزرگی است که نظام به انتخاب مردم احترام گذاشت و به آسانی و بی دغدغه این ظرفیت را برای تغییر در اختیار مدیران منتخب گذاشت.
راستش ما هیچ وقت از افراط و تفریط خوش ندیدیم. باید قدردان این شرایط باشیم و بدانیم که انعطاف عاقلانه هدیه خداوندی است.
منبع: وبلاگ نویسنده