رشد روز افزون تحریفها در مورد روز عاشورا، ضرورت بررسی همه جانبه این واقعه بزرگ تاریخ شیعه را مضاعف کرده، امید است که همه بتوانند با درک واقعیتهای این واقعه تاریخی به ارزش اصلی نهضت حسینی پی برده و در ترویج واقعیات و ارزشهای آن تلاش کنند.
به نظر میرسد که شیعیان باید بیش از هر زمان دیگری با اهداف قیام عاشورا آشنا شوند تا مبادا گسترش خرافات موجب شود تا اهداف واقعی نهضت عاشورا از دید مردم پنهان بماند. امام حسین(ع) در سخنان خود به هدف اصلی قیام عاشورا اشاره کردند ایشان در سخنانی فرمودند: «الان که سال 60 هجری قمری است و 50سال از رحلت جدم و 20سال از شهادت مظلومانه پدرم میگذرد مگر نمیبینید که دیگر به حق عمل نمیشود، و از باطل جلوگیری نمیشود. در چنین اوضاع و شرایطی شایسته است که مومن بمیرد. به درستی که من در چنین محیط ذلّتبار و آلودهای مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمگران را جز رنج و آزردگی نمیدانم.»
امام حسین(ع) زمانی که بیعت با یزید را نمیپذیرد و قیام میکند دو هدف مهم و اساسی یعنی احیای اوضاع نابسامان امت جدش و برپایی امر به معروف و نهی ازمنکر را سرلوحه قیام خود ذکر میکند و برای آگاهی مردم و افشا نمودن چهره واقعی امویان به پا میخیزد و این مبارزه اساس نهضت عاشورا را تشکیل میداد مبارزهای که با بیعت نکردن با طاغوت شروع شد و با شهادت امام حسین علیه السلام و اسارت اهل بیتش به پایان میرسد.
به باور من برای درک صحیح حقایق و حوادث تاریخ اسلام همانند حادثه عاشورا لازم است قرآن و اهل بیت را مرجع قرار داد. بر اساس این دو معیار مهم مشخص می شود در رابطه با حادثه شکوهمند عاشورا چه مطالبی درست و چه مطالبی نادرست خواهد بود . چنانکه امام صادق(ع) در زیارت اربعین که بیانگر حوادث عاشورا و نهضت حسینی و حوادث عصر آن زمان است چند عامل مهم از جمله سرکشی کوفیان در برابر حق و مغرور شدن به دنیا(دنیاگرایی و محور قرار دادن دنیا )، معامله و فروش آخرت در برابر دنیا و در تعارض قرار گرفتن لذتهای زود گذر دنیا و لذتهای ابدی و سرمدی را در به وجود آمدن حادثه کربلا دخیل میداند.
ظلم ستیزی را باید یکی از مهمترین انگیزههای قیام امام حسین(ع) برشمرد. ایشان در تبیین اهدف قیام خود میفرمایند:«من، نه از روی خودخواهی و سرکشی و هوسرانی خروج کردم و نه برای ایجاد فساد و ستمگری، بلکه هدف من از این حرکت، اصلاح امور امت جدم و انجام امر به معروف و نهی از منکر است و میخواهم سنت و سیرهی جد بزرگوار و پدرم علی بن ابیطالب علیه السلام را احیا کنم.»
با توجه به اهداف امام حسین در قیام عاشورا باید این نکته را مورد توجه قرار داد که بیان مطالب ذلت آور در منابر و مجالس عزادارای کراهت دارد. در چنین شرایطی علمای شیعه وظیفه دارند فلسفه قیام آن حضرت و هدف از چنین تصمیم تاریخی را برای مردم تشریح کنند و هیات مذهبی فعالیتهای خود را بر دو محور مهم و اساسی قرآن و اهل بیت قرار دهند تا این مجالس گامی بزرگ در جهت حفظ ارزشهای انسانی و اسلامی و اعتلای فرهنگ غنی عاشورا در میان افراد جامعه بردارند در کنار توجه به اهداف قیام عاشورا بایستی مراسم سوگواری سالار شهیدان را با مراقبت برگزار کرد تا مبادا این مراسم به بدعتها آلوده شود. برای تحقق این هدف لازم است روحانیون؛ مردم را به اصول صحیح عزاداری بر اساس رهنمود های ائمه و بزرگان دین دعوت کنند و ماه محرم را فرصت مناسبی بدانند تا فلسفه عاشورا را به خوبی برای همگان تببین کنند تا ضمن تقویت فرهنگ قیام عاشورا این فرهنگ در سرلوحه امور مردم قرار بگیرد.
عزاداریها هنگامی منشا تحول میشود که با خرافات و اعمال جاهلانه و اشعار کم وزن همراه نباشد. لازم است که علما و رهبران دینی به صراحت این اشتباهات و انحرافها را از عزاداریها بزدایند و اجازه ندهند نغمهها و اشعار نامناسب در سوگواریها به کار گرفته شود و بدانند گرچه گریه بر مصیبت اهل بیت دارای ارزش والایی است، ولی این تنها ملاک نیست و میبایست با ریشهکن کردن این بدعتها و ضد ارزشها جامعه را به سوی سعادت و کمال واقعی رهنمون سازند و مداحان این ارزش ها را دستاویز قرار ندهند و به هر بهانه و برای داغتر کردن گفتار خود مردم را وادار به گریه نکنند. برای درک واقعیت عاشورا میتوان به تحقیقات گسترده در این حوزه مراجعه کرد، همچنانکه 70 نفر حوادث و وقایع عاشورا را به رشته تحریر درآوردهاند و ما میتوانیم با مراجعه به منابع ارزشمندی که در این رابطه نوشته شده است به یک جمع بندی دقیق و کلی برسیم که حادثه عاشورا در فرهنگ دینی و ملی ما به چه میزان اهمیت داشته و دارد و با استناد به منابع اصیل و غنی نوشته شده در این زمینه به بیان حقایق تلخ روز عاشورا در جهت بیداری مردم پرداخت و بدانند هرکس گزارش نابه جا و نادرست
در مورد حادثه عظیم عاشورا دهد تاثیرات زیانباری در فکر و فهم افراد ایجاد خواهد کرد و موجب می شود که افراد به مسیر غلط بیفتند.