به گزارش جماران، روزنامه بهار نوشت: بلاشک جامعه علمی و فناوری ما یکی از موفقترین میان دیگر جوامع کشورمان اعم از اقتصادی، فرهنگی، ورزشی و... به حساب میآید. 5/4میلیون دانشجو، دههاهزار دانشجوی تحصیلات تکمیلی شامل دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی، 33 پارک علم و فناوری و 130 مرکز رشد و مرکز رشد اقماری و صدها مرکز آموزشی و پژوهشی میتواند پایههای یک تمدن اسلامی جدید مبتنی بر پیشرفتهای علمی و فناوری را برپا کند. اگر برنامهریزی دقیقی صورت بگیرد این امکان وجود دارد که با این پشتوانه در آینده نهچندان دور دارای اقتصاد دانشی شویم؛ اقتصادی که از مزاحمتها و تحریمها ضربه نمیبیند و جامعه را بهسمت رفاه پیش میبرد. این جامعه با این توان و اثرگذاری بهدقت رفتار نمایندگان محترم مجلس را از یکسو و برنامههای آقای دکتر توفیقی را از سوی دیگر بررسی و پیگیری میکند و در تحلیلهای آتی خود هر حرف و سخنی را مد نظر قرار میدهد. من بهعنوان یک عضو از این جامعه، سخنی با هر دو طرف خواهم داشت و پیشاپیش از نمایندگان محترم مجلس و جناب آقای دکتر توفیقی خواهش میکنم که بدون پیشداوری به این مطالب توجه کنند و نگاه نکنند که چه کسی آن را گفته یا کدام روزنامه آن را به چاپ رسانده است و این مقالات را بستر برخورد سالم عقاید در نظر گیرند.
1- نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
بنا به وظیفه نمایندگی، شما آزادید که براساس حجت عقلی و شرعی به یک وزیر رای مثبت یا منفی دهید اما شک نکنید که شما نیز همچون ما باید در چارچوب اصول اخلاقی و شرعی و استدلالهای عقلی رفتار کنید که خوشبختانه در اکثر قریب به اتفاق موارد اینگونه است اما رفتارهایی همچون نمایش فیلم در مراسم روز رایگیری آقای دکتر میلیمنفرد، آنهم فیلمی ناقص که ایشان نه سخنی گفتند و نه اشاراتی داشتند با هیچ حجتی قابل تفسیر نیست. اصلا چرا باید حضور ایشان در مراسمی که رییس دانشگاه، تنی چند از معاونین و همچنین گروهی از اعضای هیات علمی حضور داشتند برای او یک نقطه ضعف به حساب آید؟ اگر او در چنین مراسمی شرکت نکند در کجا حضور یابد؟ اصلا بخشی بریده از یک فیلم چه چیزی را نشان میدهد؟ مگر همین چند ماه پیش نبود که فیلمی در مجلس به نمایش درآمد که برای مجلسیان و مردم چندشآور و نگرانکننده بود؟ آن فیلم حتی صوت و اعلان مواضع و محتوا نیز داشت! اما افرادی که آن فیلم را نشان دادند کجا رفتند؟ چقدر پاکدست بودند؟ آیا مردم با آنان همراهی کردند؟ آیا برای آنان اعتباری کسب شد؟ مردم و مسئولان نظام پاسخ آنان را چگونه دادند؟ آیا این حجت عقلی یا شرعی شما بود که یکی از فرزندان انقلاب را که سختیهای تحملشده او در داخل و خارج از کشور و پرکاری او زبانزد دانشگاهیان است با این فیلم به چالش بکشید؟ آیا وسیله دیگری پیدا نمیشد که شما را به هدف نزدیکتر کند؟ رییس کمیسیون آموزش و تحقیقات و فراکسیون نخبگان مجلس که از قضا هردو را به وارستگی و ایمان و اعتقاد میشناسیم کجا هستند که این توهین و جفا را میبینند و آهی نیز نمیکشند! اینگونه میخواهید جامعه علمی و فناوری کشور را هدایت کنید؟ اگرچه اکثر قریب به اتفاق نمایندگان محترم را دارای توانمندی تحلیلی و درک موقعیت خطیر کشور میدانم، همانگونه که در روز رایگیری این مهم در اکثر موارد به ظهور رسید، اما در اعلان اندیشهها و مواضع و رای دادنها، آیا نمایندگان محترم نباید که نظر مردم در انتخابات اخیر رییسجمهوری را مد نظر قرار دهند؟ اگر نظرات، تحلیلها، رفتار و منش آقای دکتر روحانی در تمامی شهرها و روستاها دارای اکثریت شده است، مقابله با این نظرات رودررویی مستقیم با مردم است و چه کسی است که نداند پاسخ رودررویی با مردم چیست! شما میتوانید با میزان تخصص، برنامهها و توانمندی وزیر پیشنهادی به بحث و گفتوگو بپردازید و بر آن مبنا رای دهید اما مخالفت با شعار و تحلیل و نگاه رییسجمهوری در اداره کشور و بخشی از آن یعنی دانشگاهها، نه منطقی و نه به صلاح است. مردم خواهان اداره کشور بر مبنای منش و تحلیل او هستند و فراموش نکنیم که او رای آورده است و کسانی که باید خود را با شرایط جدید وفق دهند من و شما هستیم نه مردم و رییسجمهوری قانونی و مشروع کشور. بپذیریم که مردم مهر باطل بر جریان مدیریتی همچون آنچه در دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه علامه طباطبایی و چند دانشگاه دیگر کشور جاری بود، زدهاند! پس مقاومت برای چیست؟ مگر نه آنکه نتیجه انتخابات که دستگاههای رسمی و قانونی کشور بر آن مهر تایید زدهاند طرفداران اندیشه افراطی را حدود 10 درصد اعلان کردند؟ آیا بهراستی انتظار دارید که همچنان در دانشگاههای ما حاکمیت اندیشه 10درصدی جاری باشد؟ ما حتی از جهانیان نیز توقع بحق داریم که نظر و روش خود را نسبت به ملت ایران و رییسجمهوری منتخب آنان تغییر دهند، آیا این انتظار زیادی است که همین توقع را از نمایندگان محترم خود نیز داشته باشیم؟ و اما درباره مسائل مربوط به انتخابات سال 1388. بلاشک اگر مدیریت، برنامهریزی و هوشمندی مقام معظم رهبری نبود، سرانجام اردوکشی خیابانی نامشخص بود. آن ایام، تلخی خاص خود را داشت. اما جامعه فرهیخته و هدایت مسئولان نظام سبب شد که کشورمان از این مهم، موفق بیرون آید. امروزه کسانی که سعی در دوقطبی کردن جامعه بر مبنای حوادث سال 1388 و بهخصوص با اشاره به وقایع ماقبل خطبه تاریخی مقام معظم رهبری را دارند به دنبال چه هستند؟ آیا تلاش اخیر برای دوقطبی کردن یک موضوع ملی همچون انرژی هستهای در انتخابات 1392 با عکسالعمل مردم روبهرو نشد؟ بهراستی هزینه این دوقطبی کردنها را چه کسی میدهد؟ اصلا آیا مردم کوچه و بازار و نخبگان ما هیچگونه تمایلی به ادامه و کش دادن این موضوع دارند؟ سری به دانشگاه شهر و استان خود بزنید و با بدنه نخبگان و اعضای هیات علمی صحبت کنید تا بهآسانی به دیدگاه آنان پی ببرید.
آنگاه همگی خواهیم دید که آیا مردم به آینده نگاه میکنند یا همچنان در گذشته اسیر ماندهاند! آیا به همدلی و وفاق برای گذر از مرحله حساس کنونی فکر میکنند یا به زمان تلخی که برای هر ملتی امکان ظهور دارد، میاندیشند؟ بعضی از اعضای محترم کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اگر اینبار نیز بهجای برنامه خواستن و ارزیابی توانایی دکتر توفیقی و انطباق برنامههای ایشان با برنامههای بالادستی پیشاپیش به فکر محکوم کردن باشند و به موارد جنبی که مشکل جامعه علمی و فناوری ما نیست، بپردازند، فردا و فرداهای دیگر چگونه پاسخ دانشگاهیان و نخبگان شهر و استان خود را خواهند داد؟ اصلا در برابر راهنماییهای مقام معظم رهبری چه موضعی خواهند داشت؟ در طول همین مدت کوتاه روی کار آمدن دولت یازدهم، رهبری انقلاب ضمن تمجید از تحلیلها و خطمشی آقای دکتر روحانی در طول سه دهه اخیر بهصراحت بارها و بارها خواستار حمایت از دولت شدهاند، آیا در حال حاضر حمایتی دقیقتر و بهتر از تکمیل کابینه و خارج کردن دانشگاهها و مراکز پژوهشی از این بلاتکلیفی وجود دارد؟ بعضی از همین عزیزان ما در مجلس محترم قبلا مخالفت با حتی یک حمایت ضمنی معظمله را نیز نمیپذیرفتند، که باید نیز چنین باشد، اما حال نمیتوان از آنان پذیرفت که خدای نکرده تاکید و صراحت تکرارشده ایشان را نه به دل بگیرند و نه به چشم و گوش و زبان! البته تمامی این موارد به معنای تقاضای رای دادن به آقای دکتر توفیقی نیست، بلکه صحبت از این است که در کدام میدان و با کدام معیار ایشان را باید ارزیابی کرد تا جامعه علمی و فناوری ما صدمه نبیند! آیا میتوان امیدوار بود که میدانی که مردم و رهبری انقلاب بهصورت رای و نصیحت بیان کردهاند، حجت باشد؟ فردا انتظاراتمان از آقای دکتر توفیقی را نیز بیان خواهیم کرد و نمیدانیم که آیا او میتواند در حوزه تخصص و تجربه و توانمندی نیز مشکلات عدیده این بخش را شناسایی کرده و انتظارات را برآورده سازد؟